Ο Στέλιος Ράμφος στον Σκάι με τον Άρη Πορτοσάλτε, σχολιάζει την διαχρονική μας επικαιρότητα. (12 7 2016)

 

16-7-2016 11-49-41 πμ«Η δύναμη που έχει ο λαϊκισμός, η ο Εθνολαϊκισμός, είναι ένα πράγμα, ότι δίνει εχθρό.  Δηλαδή αντί να ρωτάς τον εαυτό σου σε τι υστερείς σ όλη αυτή την καινούργια πραγματικότητα, σου λέει ποιόν πρέπει να μισήσεις, αυτό είναι εύκολο να γίνει.  Δεν χρειάζεται άλλα πράγματα γιατί το θυμικό είναι έτοιμο να δεχθεί, επειδή ο κίνδυνος να ρωτήσεις τον εαυτό σου είναι πολύ μεγάλος».

Ο Στέλιος Ράμφος συνεχίζοντας τον κύκλο συζητήσεων στο Σκάι αναλύει την πολιτική επικαιρότητα μέσα από τη δική του ματιά.

Άρης Πορτοσάλτε: Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας, σε εποχές δύσκολες και με την κοινωνία σε σύγχυση, όταν η διαχείριση της πολιτικής δεν ικανοποιεί τότε πολύ συχνά κυρίες και κύριοι  διατυπώνεται μία άποψη που είναι προσφιλής, η οποία ακούγεται και σαν παρατήρηση. Λένε ας πούμε οι συμπολίτες μας μα βρε παιδί μου που είναι αυτοί οι άνθρωποι του πνεύματος να πάρουν θέση. Τώρα πραγματικά δεν ξέρω ποιοί και πόσοι είναι οι πνευματικοί άνθρωποι στη Ελλάδα και προφανώς δεν είναι το θέμα μας αυτό. Κατ εμέ υπάρχει ένας άνθρωπος κυρίες και κύριοι ο οποίος πληρεί τις προϋποθέσεις να συγκαταλέγεται σ αυτή την κατηγορία των πνευματικών ανθρώπων. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει την  δυνατότητα, να περιγράψει να αναλύσει να εξηγήσει όλη την κοινωνική  συμπεριφορά εννοείται και του πολιτικού συστήματος, εννοείται και της κοινωνίας που επιλέγει   τους πολιτικούς. Για να δώσει δηλαδή αυτό που λέμε την  περιγραφή ολιστικά  όλου του ζητήματος, να εισχωρήσει πιο βαθειά στο μυαλό αλλά και στο θυμικό μας. Κυρίες και κύριοι  μαζί μας   απόψε είναι ο κύριος Στέλιος Ράμφος. Καλησπέρα σας κύριε Ράμφο.

Στέλιος Ράμφος: Πολύ καλησπέρα σας

Άρης Πορτοσάλτε: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Στέλιος Ράμφος: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλεί με την Πόπη Τσαπανίδου σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις ( 9 5 2012 )

Το λάθος των πολιτικών και η στέρησή τους είναι ακριβώς ότι βλέπουν μόνο αριθμούς ενω πίσω από τους αριθμούς, ψυχές διαχειρίστηκαν την καταστροφή. Αυτές οι ψυχές είτε συναλλάσσονταν πελατειακά είτε έκαναν οτιδήποτε άλλο, αλλά με όρους ελλείψεως και απουσίας νοήματος, από την κοινωνία. Δηλαδή ποιο είναι το πρόβλημα το ελληνικό με μία φράση; Ότι όντας με νοοτροπίες και με ψυχισμούς προνεωτερικούς, δηλαδή πριν το 1600, ζούμε σε μια εποχή τεραστίων τεχνικών επιστημονικών και άλλων δυνατοτήτων. Οπότε οι χώρες όπως η δική μας όπως μπορεί να είναι και οι χώρες της ανατολής, με νοοτροπίες ανασφαλείας, μπαίνουμε σε περιοχές και σε κοινωνίες που ζητάνε μεγάλες πρωτοβουλίες. Αυτό είναι η βάση της κρίσεως. Αυτό δεν υπάρχει στον πολιτικό λόγο καθόλου.
…πρέπει να μην ξεχνάμε ότι το μυαλό του Έλληνα είναι μια θημωνιά που παίρνει συνεχώς φωτιά από τις φαντασιώσεις του, αλλά πρέπει να ξέρουμε ταυτοχρόνως ότι υπάρχουν φωτιές που σβήνουν με νερό και φωτιές που σβήνουνε με αίμα.