Γιώργου Θαλασσινού. Αφιερωμένο στην μετ εμποδίων πορεία μας προς την εξατομίκευση. (16 09 2017)

Advertisements

Πολιτισμικός Απολογισμός. Σχόλιο Γιώργου Θαλασσινού (02 01 2017).

2-1-2017-2-09-30-%ce%bc%ce%bc

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με αφορμή το τέλος του 2016 μοιράζομαι μαζί σας σκέψεις μου σχετικά με τις πολιτισμικές μας αγκυλώσεις.

Δεν έχουμε κράτος γιατί η οικογένεια είναι πάνω από αυτό.

Η δολοφονία του Καποδίστρια είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για την κατανόηση των πολιτισμικών μας αγκυλώσεων ως προνεωτερικής κοινωνίας, κοινωνίας δηλαδή, που δεν κατάφερε να βιώσει την Αναγέννησή της και ζει στη σερνάμενη παρακμή του Μεσαίωνά της.

Τι θέλω να πω: Ο συνεκτικός ιστός των προνεωτερικών κοινωνιών είναι οι δεσμοί αίματος και ο τόπος, δηλαδή η οικογένεια, ο κουμπάρος, η παρέα, ο συντοπίτης, το χωριό κτλ.

Ο άνθρωπος δηλαδή «εν σχέση», με τους συγγενείς και τον τόπο αλλά στην υλικότητα τους (Κυριολεκτικά ο ένας μέσα στον άλλον). Αυτή η περιχώρηση στον τόπο και στο αίμα που δημιουργεί αρχικά μια αίσθηση ζεστασιάς και δεξιώσεως, αποτελεί συγχρόνως όριο αποκλεισμού.

Συνέχεια

28η Οκτωβρίου 2016.

28-10-2016-1-42-04-%ce%bc%ce%bc

Γυρνάει

ο χώρος

μέσα του πλοκή,

τον χρόνο

που τον ξέχασε,

ήρωες να γεμίσει.

Αφήγηση

ονειρική,

με τις ψυχές,

το φώνημα

ν΄ αφήνουνε

ζεστό,

κλέος ασώματο

της οιμωγής,

στου ίδιου της

του νου

την άκρη.

Μοίρα

του μύθου τραγική,

κόσμος μπροστά του ανοιχτός

στην ίδια την παράσταση,

τέλος

απ άκρη σ άκρη.                                                       Γ.Θ.

Επετειακή αφιέρωση στην ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού και του Κομμουνισμού.

23-8-2016 5-04-30 μμ

 

Σώμα

της μνήμης

σε άλλα

μέσα

το ίδιο

που αναζητά.

Συμπάγεια,

ματιά θολή,

τον πόνο

που κομμάτιασε,

λήθη,

για να χωρέσει.

Θυμός

ανείπωτος

τις λέξεις

που πετούσε μακριά,

πριν

μεσ του τρόμου τους

τα μάτια

τα αληθινά,

την ίδια του

την ενοχή,

πάλι

να συγχωρέσει.                                                        Γ.Θ.