Ο Στέλιος Ράμφος καλεσμένος στο Συνέδριο της Ν.Δ. (16 12 2017)

Ο Στέλιος Ράμφος αναλύει τις διαφορές της εννοίας του κράτους κατα την Αρχαιότητα τον Μεσαίωνα και τους Νέους χρόνους, μαζί με μία στρατηγική αντοχής και πρωτοβουλίας,  η οποία σε συνδυασμό με τη συνειδητοποίηση του προβλήματος των «εσωτερικών μας Εξαρχείων» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, θα εγγυηθούν μία ομαλή μετάβαση στην κανονικότητα με παράλληλη έξοδο απο την κρίση.

 

Παρακαολουθείστε ολόκληρη την ομιλία του στο video που ακολουθεί.

Advertisements

Ο Στέλιος Ράμφος στο Public. (14 12 2017).

Η κρίση του συγχρόνου κράτους στην Ελλάδα οφείλεται στη  δύναμη των παραδόσεων, όπου εκεί επικρατούν οι δεσμοί αίματος και εντοπιότητος, δηλαδή το σόι, και το χωριό. Οπότε αυτό δεν αφήνει το κράτος να πάρει επάνω του τη λειτουργικότητα εκείνη που παίρνει στις χώρες τις προηγμένες, και να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πολιτών.       

Στέλιος Ράμφος: Δεν έχεις τη δυνατότητα να είσαι πολίτης κατά τον Αριστοτέλη αν δεν έχεις την δυνατότητα να είσαι άρχοντας και ταυτοχρόνως αρχόμενος. Κάτι το οποίο είναι καινούργιο για την εποχή του, διότι αρχίζει πια να βλέπει τον πολίτη μέσα στη λειτουργία της πόλεως, δηλαδή τον αποσπά από μια απλή ιδιότητα ανθρώπου ο οποίος βρίσκεται κατά τύχη, η από σύμπτωση, η από σχέδιο μαζί με κάποιους άλλους.

Και μάλιστα έχει σχέση με τη φύση την ανθρώπινη. Ο άνθρωπος για τον Αριστοτέλη είναι ζώο πολιτικό άρα είναι κοινωνική οντότητα, δεν είναι βιολογική οντότητα πρωτίστως, η φύση του είναι να επικοινωνεί, αυτό το πράγμα  ισχύει ακόμη και σήμερα.

…Η αδυναμία της αρχαίας πόλεως είναι ότι δεν άντεχε διεύρυνση, δηλαδή έπρεπε  να σκοτώσουνε οι Μεγαρείς τους Σπαρτιάτες, και τους Αθηναίους, αλλά όχι να ενωθούν μαζί τους. Αυτό το κατάφεραν οι Μακεδόνες με τα σπαθιά και με τα κοντάρια, αλλά υποτάσσοντας, οι Ρωμαίοι υποτάσσοντας, δεν υπήρχε άλλος τρόπος συνοχής ας πούμε όπως υπάρχει σήμερα. Εμείς ανακαλύψαμε το κράτος ως εγγυητή της πολιτικής συνοχής, είναι μια ανακάλυψη των νεωτέρων χρόνων.

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος στον Σκαι 100,3 με τον Αρη Πορτοσάλτε. (11 12 2017).

Στέλιος Ράμφος: Την κρίση την  καθορίζουν με τρόπο αποφασιστικό οι εικόνες και οι εικόνες μπορούν να μικραίνουν η να μεγαλώνουν τα πράγματα και τους ανθρώπους κατά βούλησιν μπορεί να ρίχνουν φως η σκοτάδι ανάλογα με τις διαθέσεις. Νομίζω τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά γιατί ακριβώς υπάρχει μια απόσταση αυξανόμενη από το πραγματικό λόγω ακριβως του στοιχείου των εικόνων και στην Ελλάδα αυτό κατ εξοχήν.

Άρης Πορτοσάλτε: Δηλαδή η απομάκρυνση από την πραγματική πραγματικότητα.

Στέλιος Ράμφος: Πραγματική πραγματικότης είναι μαζί το κεφάλαιο με τον τόκο του….Σταθεροποίηση δεν μπορεί να υφίσταται γιατί έχουμε παρακμή….  Το στοιχείο της φαντασιώδους πραγματικότητος είναι επιβλητικά ανώτερο από το στοιχείο της πραγματικής πραγματικότητος.

…Το κακό στις ψευδαισθήσεις που επικρατούν και σε πολιτικές οι οποίες χρησιμοποιούν και τις ψευδαισθήσεις, δεν είναι ότι το υποκείμενο μπορεί να έχει μια ψευδαίσθηση, μπορεί ένας να νομίζει ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά  με ειλικρίνεια και με αφέλεια. Είναι ότι οι εικόνες των ψευδαισθήσεων καταστρέφουν τον κόσμο. Δηλαδή το να θεωρείς ας πούμε ότι μπορείς  να τα βγάλεις πέρα και να κλείσεις το θέμα των μνημονίων με ένα δημοψήφισμα είναι μια ψευδαίσθηση. Τα ογδόντα πέντε ( 85.000.000.000)  η εκατό δις (100.000.000.000) Ευρώ που είναι μετά, είναι μια καταστροφή.

Για να παρακολουθήσετε ολόκληρη την συνομιλία πατήστε εδώ.

 

 

 

 

 

«Επαναστάτης είναι ένας ασήμαντος άνθρωπος με απύθμενη φιλοδοξία». Φ. Ντοστογιέφσκι.

Ο  Στέλιος Ράμφος επ΄ ευκαιρία της παρουσιάσεως του βιβλίου του, Σωστά Άρχειν και Άρχεσθαι – μια περιδιάβαση στα πολιτικά του Αριστοτέλους – αποτολμά μια καταβύθιση στα υποβόσκοντα ψυχολογικά αίτια της  πολιτισμικής μας αγκυλώσεως. (3-11-2017)

 

06.  Τα πολιτικά μιλούν για πολίτευμα δηλαδή μιλούν για τρόπο συγκροτήσεως συνυπάρξεως των ανθρώπων με κανόνες και όχι για απλή συνάθροιση ανθρώπων. Το να συναντηθούν άνθρωποι δεν αποτελεί πόλη, η είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση, μια ιδιαίτερη πραγματικότητα όπου η συνύπαρξη συνάγεται με κανόνες.

Συνδέεται δηλαδή με έναν συνδυασμό αναγκών και ευχαριστήσεων οι οποίες απαιτούν και θυσίες από τους ανθρώπους. Δημιουργούν απαιτήσεις, δικαιώματα, και δημιουργούν ταυτοχρόνως και υποχρεώσεις. Θέλω να πω ότι μόνο με κανόνες συνυπάρξεως υπάρχει πόλις, αλλιώς είναι συναθροίσεις, είναι μπουλούκια, είναι οτιδήποτε θέλουμε, είναι αρχαία καθεστώτα ας πούμε απολυταρχικά, είτε στην Περσία, είτε στην Βαβυλωνία, είτε οπουδήποτε θέλετε, άλλα η πόλις είναι γέννημα θρέμμα Αθηναϊκό, και έχει ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό, μια συνύπαρξη με κανόνες, και όχι με απόλυτες εξουσίες που θα μπορούσε να ήτανε στη Βαβυλώνα, θα μπορούσε να είναι στην Περσία, θα μπορούσε να είναι κάπου αλλού…. Γιατί η συνύπαρξη με όρους κανόνων, είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να βγει από την ζούγκλα ο άνθρωπος.

Συνέχεια

Στέλιος Ράμφος: Καθήλωση και αποκαθήλωση. (14 06 2017).

1.08 …Για το δικό μου σκεπτικό, για ένα καλύτερο μετά, το οποίο θα μας ενδιέφερε θα  πρέπει κανείς να γνωρίζει το χειρότερο πριν.   Θα προσπαθήσω αυτό το χειρότερο πριν με πολύ γενικό τρόπο να περιγράψω και ενδεχομένως να μας δοθεί η ευκαιρία να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες κατά τη  διάρκεια  της συζητήσεως. … Να πω εδώ ότι θεωρώ ως σοβαρότατο λόγο όχι υποχρεωτικά τον, αλλά ως σοβαρότατο λόγο των παρατεταμένων εθνικών μας παλινωδιών,  την από πολλών αιώνων ιστορική καθήλωση της ορθοδοξίας.

Γύρω από αυτό το θέμα θα περιστραφεί το σκεπτικό μου.

Δηλαδή θα προσπαθήσω να εξηγήσω σε τι έγκειται και τι ανθρωπολογικές συνέπειες έχει.

Δεν πρόκειται να μιλήσω θεολογικά. Θα μιλήσω σε μια τέτοια προοπτική για να καταλάβουμε καλύτερα το βαθύ πηγάδι στο οποίο βρισκόμαστε όπως είπε πριν ένας καθηγητής ο όποιος μίλησε .

3.08 …Η μεγάλη σημασία την οποία έχει για τη ζωή μας και που είχε για την περίοδο πολλών αιώνων, το στοιχείο της ορθοδοξίας, έγκειται εις το γεγονός, ότι αποτελούσε επι μεγάλο χρονικό διάστημα και εν πολλοίς αποτελεί  σε ικανό βαθμό, την θωράκιση και της παλαιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και των νεωτέρων Ορθοδόξων κρατών, την πνευματική θωράκιση, απέναντι σε αλλόδοξες απειλές, τύπου Αράβων, Τούρκων και αργότερα Λατίνων, αυτό και με ιδιαίτερη έμφαση μετά το 1204.

Να  σημειώσω δε ότι ένα ιδιαίτερο γεγονός επέτεινε την κατάσταση.

Ποιο γεγονός;

Συνέχεια

Οι αλλαγές των εννοιών αιωνιότης, και χρόνος, μέσα στην πορεία του ίδιου του χρόνου.

Η τελευταία, από ένα κύκλο 15 δίωρων διαλέξεων για την «Περί  Αιώνος και Χρόνου» πραγματεία του Πλωτίνου στο ίδρυμα Θεοχαράκη περι το τέλος του 2011 με την οποία ο Στέλιος Ράμφος έκλεισε την ενότητα του Πλωτίνου.

 

Sigmund Freud: Αν δεν αλλάξεις εσύ, δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα.

Πρώτη διάλεξη του Στέλιου Ράμφου στο ίδρυμα Θεοχαράκη με θέμα την ανάδειξη της πνευματικής σημασίας του έργου του Freud ο οποίος κατάφερε να ανατρέψει την μεγάλη Ευρωπαϊκή παράδοση γύρω από τη συνείδηση και τον λόγο. (28 09 2017).

 

21.20 Αλήθεια σημαίνει η εσωτερίκευση ενός ορισμένου πεδίου, το οποίο δεν σημαίνει ότι είναι απόλυτο, αλλά σημαίνει ότι η φιλοδοξία του πεδίου της αλήθειας είναι να μπορεί να εξηγήσει το σύνολο των φαινομένων. Η αλήθεια μετακινείται γιατί πάντα μένουν ανεξήγητα φαινόμενα και χρειαζόμαστε καινούργιες θεωρίες για την αλήθεια, αλλά η αίσθηση η ψυχολογική της αλήθειας είναι αυτό. Ένα σημείο ένα πάτημα, το οποίο θα μου δίνει σταθερότητα για να προχωρήσω ας πούμε τη σκέψη μου, και την δουλειά μου. …

Συνέχεια