Επιλεγμένα αποσπάσματα από τρεις συνεντεύξεις του Στέλιου του Ράμφου.

Επιλεγμένα αποσπάσματα από τρεις συνεντεύξεις του Στέλιου του Ράμφου.

Εν όψει των πολιτικών εξελίξεων και του ανακοινωθέντος Δημοψηφίσματος της Κυριακής   (05  07  15) αναρτώ επιλεγμένα αποσπάσματα συνεντεύξεων του Στέλιου του Ράμφου τα οποία αν μη τι άλλο πιστεύω πως δίνουν τροφή για σκέψη σε σχέση με την Ευρωπαϊκή, η μη, προοπτική της χώρας μας.

Ο Στέλιος Ράμφος και ο Χ. Πισσαρίδης συζητούν «Στα Ακρα»  με την Βίκυ Φλέσσα (26 04 13).

2.50 -Ράμφος: Πάντα δυσκολευόμαστε για τα πράγματα. Άλλωστε δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι αυτό το οποίο σχεδιάζεται εκτελείται με συνέπεια μέχρι τέλους, το όνομα Ευρώπη θα πει, η πλατυπρόσωπη, η μεγαλόματη, άρα αυτό το πλάτος νομίζω ότι αρχίζει και παίρνει σάρκα και οστά όχι με τα πολλά κατακερματισμένα κράτη αλλά με μια πλατύτερη ενότητα η οποία ξεκίνησε ευλόγως. Δηλαδή έπρεπε να αποφευχθεί η επανάληψη ενός τρίτου πολέμου οπότε οι Γάλλοι και οι Γερμανοί να βρουν τρόπο να κατανοηθούν αμοιβαία αυτό το πράγμα φαίνεται ότι πήρε ένα δρόμο, μετά οι ανάγκες της ιστορίας επέβαλαν να γίνει η ένωση αυτή και ένωση οικονομική έτσι πιο σταθερή, βεβαίως η οικονομία δεν αρκεί μόνη της χρειάζεται την πολιτική ένωση και ούτω καθ εξής. Ανεξάρτητα από τα προβλήματα που δημιουργούνται, που αναφύονται κάθε τόσο, ήταν ένα πάρα πολύ σωστό ιστορικό βήμα και θα είναι πολύ άσχημο να διαλυθεί, προσωπικά πιστεύω και αν διαλυθεί με νέους όρους θα ξανασυσταθεί αμέσως… αλλά έχει και μεγάλη σημασία και για μας, έχει μεγάλη σημασία για όλες εκείνες τις χώρες οι οποίες μέσα στην ιστορία τους δεν πρόλαβαν να περάσουν από ένα προνεωτερικό στάδιο της υπάρξεώς τους σε ένα νεωτερικό. Εμείς, η Κύπρος, η Ισπανία, ενδεχομένως η Πορτογαλία. Είναι μια καλή ευκαιρία να διαμορφωθεί ένα πεδίο ευρύτερο ενός ιστορικού ρυθμού ώστε αυτό που δεν έγινε και που ενδεχομένως με τις αντιστάσεις των κοινωνιών και των λαών θ αργούσε πολύ να γίνει η θα γινόταν με τρόπο ιδιόρρυθμο, να μπορέσει να συντελεστεί. Δηλαδή είναι διπλή η ευκαιρία δεν είναι μόνο η ασφάλεια στη μεγάλη αγκαλιά που είναι σπουδαίο είναι και η επιτάχυνση ιστορικών βημάτων που αναβάλλονταν μέχρι τώρα επειδή ακριβώς οι εσωτερικές αντιστάσεις ήταν πολύ ισχυρές.

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος, στο Mega Σαββατοκύριακο, αναλύει την επικαιρότητα. (Ιούνιος 2015).

Ο Στέλιος Ράμφος, στο Mega Σαββατοκύριακο, αναλύει την επικαιρότητα. (Ιούνιος 2015).

Ο Στέλιος ο Ράμφος, με αφορμή το βιβλίο του, Η Νίκη Σαν Παρηγοριά, αναδεικνύει τις πολιτισμικές κατά τη γνώμη του αγκυλώσεις του λαού μας, τις οποίες θεωρεί υπεύθυνες, για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πατρίδα μας.

Μ. Αναγνωστάκης: Καλημέρα για όσους άνοιξαν λίγο αργά τους δέκτες, με χαρά να καλημερίσουμε τον κύριο Ράμφο.
Στέλιος Ράμφος: Πολύ καλημέρα σας.
Μ. Αναγνωστάκης: Καλημέρα σας κύριε Ράμφο έχετε να έρθετε περίπου ένα χρόνο, και παρατηρώντας λέει αλλάξατε και στούντιο παιδιά κι εμείς νομίζουμε …
Ι. Χασαπόπουλος: Α είναι η πρώτη φορά που έρχεστε σ αυτό.
Στέλιος Ράμφος: Ε αυτό, ναι.
Μ. Αναγνωστάκης: Αλλάξαμε τραπέζι δεν αλλάξαμε στούντιο.
Στέλιος Ράμφος: Έγινε οβάλ η συνάντηση.
Μ. Αναγνωστάκης: Είναι της μόδας τώρα καταλάβατε, τα οβάλ γραφεία. Με χαρά λοιπόν σας καλημερίζουμε η αφορμή ήταν, να πούμε κατ αρχήν ότι συζητάγαμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, είχαμε πει να έρθετε λίγο μετά τις εκλογές, μετά είπατε, και εκ των υστέρων φάνηκε ότι ήταν και σωστό, ν αφήσουμε να περάσει και λίγο ο χρόνος για να μπορέσουμε να δούμε, και τελικά με αφορμή και την έκδοση του βιβλίου σας, αν μπορούμε να το δούμε κιόλας, να δούμε κύριε Μπιρσίμ το βιβλίο.
Ι. Χασαπόπουλος: Η Νίκη σαν παρηγοριά είναι ο Τίτλος ε;

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος στο Βήμα FM, 99,5 σχολιάζει την επικαιρότητα. ( 12 6 15)

Ο Στέλιος Ράμφος στο Βήμα FM, 99,5 σχολιάζει την επικαιρότητα. ( 12 6 15)

Στ. Ράμφος: «Ο Τσίπρας δεν μπορεί να υποστηρίξει ιδεολογικά το ρεαλισμό, αλλά μόνο την ψευδαίσθηση»
«Καλύτερα να αποδεχθούμε λιτότητα με αλήθεια παρά πείνα με ψέματα»

Διαβάστε ολόκληρο το απομαγνητοφωνημένο άρθρο εδώ

Ο Στέλιος Ράμφος, Στα Άκρα, με την Βίκυ Φλέσσα, επιχειρεί, την πολιτισμική μας ψυχανάλυση. 02 06 15

Ο Στέλιος Ράμφος, Στα Άκρα, με την Βίκυ Φλέσσα, επιχειρεί, την πολιτισμική μας ψυχανάλυση. 02 06 15

– Βίκυ Φλέσσα: Φίλες και φίλοι καλησπέρα σας καλωσορίσατε στα άκρα όπου απόψε φιλοξενείται ο φιλόσοφος κύριος Στέλιος Ράμφος καλώς ορίσατε.
– Στέλιος Ράμφος: Καλώς σας βρίσκω.
– Βίκυ Φλέσσα: Xαίρομαι που είμαστε απόψε μαζί έχουμε δυο χρόνια.
– Στέλιος Ράμφος: Δύο χρόνια δεν είναι τίποτα.
– Βίκυ Φλέσσα: Περίπου δυο χρόνια, σε μια ολόκληρη ζωή μπροστά στην αιωνιότητα.
– Στέλιος Ράμφος: Μπροστά στην αιωνιότητα δεν είναι τίποτα.
– Βίκυ Φλέσσα: Είμεθα εδώ φίλες και φίλοι με ένα καινούργιο βιβλίο του κυρίου Στέλιου Ράμφου η Νίκη σαν Παρηγοριά από τις εκδόσεις Αρμός η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει μεθαύριο Πέμπτη 4 Ιουνίου στις 8.30 στη στοά του βιβλίου και όσοι πιστοί ραμφικοί προσέλθετε, κι έχουμε επίσης και μια επανέκδοση κύριε Ράμφο, Καλλίπολις Ψυχή. Ανάγνωση της Πολιτείας του Πλάτωνος. Για ένα κράτος Αλήθειας και δικαιοσύνης, και πάλι από τις εκδόσεις Αρμός.
– Βίκυ Φλέσσα: Ας μείνουμε σ αυτό το καινούργιο βιβλίο
– Στέλιος Ράμφος: Να μείνουμε ναι.
– Βίκυ Φλέσσα: M αυτόν τον αινιγματικό τίτλο Η Νίκη σαν Παρηγοριά και με μία πολύ τρυφερή αφιέρωση προς τον εγγονό σας…
– Στέλιος Ράμφος: Προς τον εγγονό μου.

Συνέχεια

Το μηδέν σαν μακρόβιος επιθανάτιος ρόγχος. Αρθρο του Στέλιου Ράμφου στην Καθημερινή 14 12 08.

 Εν όψει των γεγονότων, αναδημοσιεύω το άρθρο του Στέλιου Ράμφου στην Καθημερινή της 14ης Αυγούστου του 2008 πιστεύοντας ότι συμβάλλω στη δυνατότητα συνειδητοποίησης αυτής της διαχρονικής επικαιρότητος που μας διακατέχει ως πνιγηρός πολιτισμικός κὀμπος και μας καταδικάζει σε ένα ασάλευτο παρόν.

Στέλιος Ράμφος.

Από τις στάχτες της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας γεννιέται ένα ερώτημα: Πώς τόσος μηδενισμός σήμερα στην «ευρωπαϊκή» Ελλάδα; Θα ήταν εύκολη η απάντησι, εάν η ιστορία ακολουθούσε προκαθωρισμένα σχήματα• δεν ακολουθεί και γι’ αυτό τα γεγονότα αποκτούν διαστάσεις όχι τόσο αφ’ εαυτών, όσο από συνδυασμούς απείρων μικρών λόγων, που συγκυριακά τους προσδίδουν μοναδικότητα. Ολα παίζονται στην δυνατότητα ενεργοποιήσεως υφισταμένων κοινωνικοπολιτισμικών πλαισίων με τρόπο απροσδόκητο, στον τύπο αληθείας που αναδεικνύομε, ώστε να ξεγυμνώσουμε την κρατούσα «αλήθεια» και «λογική». Εξ ου και ενώ τα γεγονότα επιστρέφουν, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Επομένως δεν σκοπεύω να καταθέσω την «γνώμη» ή «άποψί» μου περιγράφοντας τα διατρέξαντα των τελευταίων ημερών• με ενδιαφέρει η σκέψι να διασώζη τον ζητητικό χαρακτήρα και την ενέργεια που θα ευρύνη τον ορίζοντά τους με νέες δυνητικές προοπτικές.

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος δίνει συνέντευξη στον Γιώργο Καραμπελιά ( Άρδην τεύχος 18 )

Συνέντευξη του Στέλιου Ράμφου στον Γιώργο Καραμπελιά

Συγγραφέας: Συνέντευξη του Στέλιου Ράμφου

Θα επιθυμούσα να αρχίσουμε με μια διαφορά ανάμεσα στα παλιότερα σου κείμενα, των μέσων της δεκαετίας του ’80, π.χ. και στα πλέον πρόσφατα. Στα πα­λιότερα, θα έλεγα ότι υπάρχει μία αρνητική στάση έναντι τής Δύσε­ως. Αντίθετα, στα τελευταία σου κείμενα (έβλεπα τη συνέντευξη σου ατό «Έρουρέμ» πριν δύο χρόνια περίπου), θεωρείς ότι η Δύση είναι ένας βασικά υγιής οργανισμός, σε αντίθεση με την ‘Ελλάδα πού υπο­φέρει από γεροντική ασθένεια. Δη­λαδή πιστεύεις ότι δεν έχει εξαντληθεί το δυτικό υπόδειγμα και ότι απλώς διέρχεται κρίση;

Θα ήθελα να αρχίσω με μία μικρή ιστορία αυτής τής διαφοράς των τοποθετήσεων: Να εκστομίσεις στην Ελλάδα του ’74, τη λέξη «παράδοση» ισοδυναμούσε με πα­ραφροσύνη. Προσωπικώς είχα ήδη αρχίσει από το ’69-70 να μελετώ αυτά τα θέματα. Υπήρχε επείγουσα ανάγκη να αναδειχθεί ο κορμός του προβλήματος πού λέμε «παράδοση» και αν ήταν δυνατόν με τον στερεότερο τρόπο. Αυτό το δουλέψαμε πολλοί μεταξύ τής δε­καετίας ’70-’80 και το αποτέλεσμα ήταν νομίζω θετικό. Όμως, από τη στιγμή πού αναδεικνύονταν η ελ­ληνορθόδοξη παράδοση ετίθετο ένα καινούργιο ερώτημα: Ποιοι ήταν οι λόγοι τής καταρρεύσεως ενός τόσο σημαντικού κόσμου; Και ποίοι είναι οι λόγοι τής αδυ­ναμίας του να προσαρμοσθεί; Οι ίδιοι λόγοι πού το ’89-’90 οδήγη­σαν στην κατάρρευση τής Σοβιετικής Ενώσεως. Αυτό άνοιξε αμέ­σως προοπτική για ένα καινούργιο στάδιο μελέτης, μια καινούργια φάση. Ενώ λοιπόν το πρώτο μέρος της εργασίας μου ήταν η ανάδειξη και η περιγραφή της παραδόσεως μας, το δεύτερο ήταν ο εντοπισμός των εσωτερικών προβλημάτων τα όποια οδήγησαν σε κρίση αυτό τον πολιτισμό και σήμερα σε περιθω­ριοποίηση, εν σχέσει με τον υπό­λοιπο αναπτυγμένο κόσμο. Αυτό το διατύπωσα με σαφήνεια στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου «Πελεκάνοι Ερημικοί» (1991). Εκεί θέτω το ζήτημα τής μεταλλάξεως μιας μεσαιωνικής κοινωνίας προς αυτό πού ονομάζω «εξατομίκευση» και η οποία ακόμη δεν συνετελέσθη. Συνεχίζω προς την κατεύθυνση αυτή και όταν θεωρήσω ότι θα εξαντληθεί, θα προχωρήσω σ’ ένα τρίτο μέρος πού θα είναι η σύνθεση. Δηλαδή η συγκατοίκηση του μύθου και τής τεχνολογίας στο μέλλον.

Συνέχεια

Στέλιος Ράμφος, Καθημερινή της Κυριακής, ένθετο Τέχνες και Γράμματα, σελ.7, 6 Οκτωβρίου 2013.

Η ανασφάλεια οδήγησε στη Χρυσή Αυγή

Η ανασφάλεια οδήγησε στη Χρυσή Αυγή

Ο Στέλιος Ράμφος αναλύει το πολιτισμικό υπόβαθρο του νεοναζιστικού μορφώματος στη σκιά των πρόσφατων εξελίξεων

Συνέντευξη στον Αντώνη Παγκράτη

Οι τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά το κόμμα της Χρυσής Αυγής δείχνουν ότι πρόκειται για υπόθεση η οποία ξεπερνά τις στενά πολιτικές αναλύσεις. Πρόκειται για παραπροϊόν μόνο της οικονομικής κρίσης ή υπάρχουν και επίπεδα βαθύτερα κατανόησης του φαινομένου; Σκεφθήκαμε πως θα έδινε καρπούς για προβληματισμό, σε αυτή την προοπτική, μια συζήτηση με τον συγγραφέα κ. Στέλιο Ράμφο, η οποία και ακολουθεί.

– Γιατί ένας Έλληνας μπορεί να ελκύεται από ένα ακραίο πολιτικό μόρφωμα, όπως η Χρυσή Αυγή;

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος στο Βήμα της Κυριακής ( 30 12 2012 )

Ο Στέλιος Ράμφος με τίτλο » Να ξετρυπώσουμε το μέλλον » αρθρογραφεί στο Βήμα της Κυριακής  ( 30 12 2012 ) αναφερόμενος στην ανταπόκριση της προσκλήσεως που του έγινε από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπέι,  με αποτέλεσμα να συμμετάσχει  σε άτυπη συνάντηση με τρείς άλλους καλεσμένους του Προέδρου, στο γραφείο του στις Βρυξέλλες, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων για το ζήτημα της Ευρωπαϊκής ταυτότητος,  και τις  επί μέρους πτυχές του. Για το άρθρο  πατήστε εδώ

 

 

Ο Στέλιος Ράμφος δίνει συνέντευξη στον Παναγιώτη Μηλά της Ναυτεμπορικής (05 06 12).

«Όποιο και να ‘ναι το αποτέλεσμα των εκλογών -και εύχομαι και ελπίζω ότι θα είναι ευρωπαϊκό το καλύτερο αποτέλεσμα- τα προβλήματα παραμένουν στο ακέραιο, γιατί τα ελλείμματα την επομένη μέρα το πρωί θα είναι υπαρκτά και θα χρειάζονται αντιμετώπιση».

«Είναι απρόβλεπτα αυτά που φέρνει η απουσία ορίζοντα. Υπάρχει ρηχότητα στην κατανόηση του ελληνικού προβλήματος. Πώς θα αντιμετωπιστούν τα ελλείμματα; Η Ευρώπη πρέπει να σκεφτεί με τρόπο δημιουργικό. Πρέπει να γίνει μία πολιτεία, όπου δεν θα αφομοιωθούν οι πάντες με τα πάντα, αλλά που ακριβώς η δύναμή της θα είναι η διαφορετικότητά της και ο πλούτος της».

Δεκαπέντε ημέρες πριν από τις κρίσιμες επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου, μια συνομιλία με τον φιλόσοφο – στοχαστή, Στέλιο Ράμφο, φωτίζει άγνωστα σημεία της ελληνικής πραγματικότητας και ανοίγει νέους δρόμους, ώστε να φθάσουμε χωρίς απώλειες στη λύση του προβλήματος της κρίσης.

Συναντηθήκαμε μια «φθινοπωρινή» μέρα του Μαΐου, στο φιλόξενο σπίτι του, στην Πεντέλη. Η πλούσια βιβλιοθήκη του μου θύμισε τίτλους των βιβλίων του που με διευκόλυναν στις ερωτήσεις μου. Το μαγνητόφωνο άρχισε να γράφει δίπλα σε ένα διπλό φλιτζάνι καφέ.

Συνέχεια

Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλεί στο Βήμα tv με τον Γ.Π. Μαλούχο με θέμα τις εκλογές. (9 4 2012)

Ο Στέλιος Ράμφος στο Βήμα tv συνομιλεί με τον Γ.Π. Μαλούχο για τις επερχόμενες εκλογές.

-Επειδή το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά είναι και εσωτερικά λειτουργικό στη κοινωνία μας και δεν υπάρχει η κατανόηση, και επί πλέον δεν υπάρχει θεσμική δύναμη να επιβάλει τον νόμο, γιατί; γιατί τα λεγόμενα μεγάλα κόμματα είναι ένοχα. Η ενοχή, τους στερεί τη θεσμική δυνατότητα να επιβάλουν τον νόμο. Αυτό είναι τεραστίας σημασίας.
– Και σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι αυτό που καλούνται να επιβάλουν, η λένε ότι επιβάλουν για να σωθεί όπως λένε η χώρα, είναι ένα πράγμα που διαλύει, αυτή είναι η πραγματικότητα, την κοινωνία σε βάθος.
– Βεβαίως και υπ αυτήν τη έννοια δεν μπορεί να είναι κανείς «Μνημονιακός» διότι τα «Mνημόνια» έχουν σωστές ρήτρες για διαρθρωτικές αλλαγές αλλά τα οικονομικά μίγματα είναι πολύ άσχημα μέσα. Επομένως εκείνο που θα χρειαζόταν σήμερα είναι να προχωρήσουμε  σε μια καινούργια ανάμιξη, αλλά με μια εσωτερική συνεννόηση. Η ευθύνη του συστήματος θα ήταν να δεχθεί αυτή τη λύση, επαναδιαπραγματευόμενο στο εσωτερικό  επίπεδο, το μίγμα των οικονομικών πολιτικών.
– Με τον εαυτό του.
– Με τον εαυτό του.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ