Η εικόνα του καθρέφτη. Γιώργου Θαλασσινού. (1-5 2019)

 

Όταν παίρνεις ταυτότητα εισερχόμενος μέσα σε ένα ορισμένο εκ των προτέρων κοινωνικό σχήμα το οποίο καθορίζει τη ζωή σου ως ρόλου, αγκυλώνεσαι και πεθαίνεις μαζί του στην υλικότητα σου, καθότι η κρυσταλλωμένη του αλήθεια εν είδει δόγματος δεν επιδέχεται συζήτηση για βελτίωση, και σε καταδικάζει στο ασάλευτο παρόν του επειδή κάθε δόγμα ως χρόνο της μοναδικής κρυσταλλωμένης του αλήθειας, αντιλαμβάνεται μόνο την εσχατολογική του αιωνιότητα, δηλαδή την απουσία ιστορικού και δημιουργικού χρόνου.

Αντίθετα στη Δύση της Αναγεννήσεως δηλαδή της ανακαλύψεως της συνειδήσεως ως ατομικού εσωτερικού βάθους που χωράει τη σκέψη και το αίσθημα ευθύνης πέρα από τον γνωστό, ο άνθρωπος αποκτά ταυτότητα όχι από ένα εξωτερικό σχήμα που τον καθορίζει ως κοινωνική συνείδηση και ρόλο μέσα σε μία κοινωνία, συνεκτικός ιστός της οποίας είναι η μερικότης του αίματος και του τόπου, και που εκδηλώνεται ως ευθύνη απέναντι μόνο στον γνωστό, τον συγγενή, τον κουμπάρο , αλλά από την εσωτερική του συνείδηση εντός του κράτους ως πνευματικής κατηγορίας, και ως πολιτικού εγγυητού της κοινωνικής συνοχής, με σκοπό το γενικό καλό, το οποίο εκδηλώνεται μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο που ισχύει το ίδιο για όλους ως ευθύνη απέναντι και στον άγνωστο.

Η μερικότης της φυλετικής ενώσεως των προνεωτερικών κοινωνιών όπως η δική μας, δεν επιτρέπει το πέρασμα από την υλικότητα της σχέσης της συγγενείας εξ αίματος, στην πνευματικότητα της σχέσης ατόμου προς τον εαυτό του, και στη συνέχεια ανοίγματος μέσω του θεσμικού πνευματικού πλαισίου στην ευθύνη προς τον άγνωστο.

Ο προγραμματισμός πρέπει να αρχίσει από την παιδεία. Να τεθεί ως στόχος δημιουργίας ο άνθρωπος με εσωτερική διάσταση και χώρο, και πάνω σ αυτόν τον προγραμματισμό να εκπονηθεί το πρόγραμμα των μαθημάτων. Αντί αυτού κάθε φορά αλλάζουμε τις διαδικασίες.

Ο λόγος που γίνεται αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ενδόμυχα δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα, και ουσιαστικά μετατρέπουμε την διαδικασία σε σκοπό. Η σύγχρονη επιστήμη της κοινωνικής ανθρωπολογίας και ψυχολογίας που μελετά το φαινόμενο έχει ανακαλύψει ότι έχουμε ως κοινωνία πολιτισμικά στοιχεία που φέρουν συγκεκριμένες φυλές του Αμαζονίου, για να καταλάβει κανείς πόσο δύσκολες είναι αυτές οι μεταβάσεις από τον εξωτερικό κόσμο της ύλης, στον εσωτερικό κόσμο της πνευματικότητος και από την αίσθηση του μεγαλείου της αιωνιότητος και της σπουδαιότητος μας, στη δημιουργία του ανθρώπου της εσωτερικότητος με την καθολικότητα του αισθήματος απέναντι στον άγνωστο και όχι την μερικότητα της φυσικής επαφής απέναντι μόνο στον γνωστό.

Μια που ζούμε στον αιώνα της τεχνολογίας θα χρησιμοποιήσω τεχνολογικούς όρους για να σκιαγραφήσω τις διαφορές μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού ανθρωπότυπου, η αλλιώς νεωτερικού εξατομικευμένου ατόμου και ανατολικού ομαδικού μεσαιωνικού ανθρώπου.

Την ανθρώπινη υλικότητα μας θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε σαν το Hardware μας και την κουλτούρα μας σαν το software μας.

Στην Ανατολή όπως και στη Δύση το πρώτο software παραδόθηκε με έναν μυστηριώδη και συμβολικό τρόπο στους ανθρώπους με βάση τον οποίο διεμορφώθει η κουλτούρα και η νοοτροπία τους, ας το ονομάσουμε λογισμικό Dos.

Στην Ανατολή η ουσιαστικοποιημένη ιερότης η οποία επιβάλει ως μοναδικό τρόπο της επικοινωνίας με το Θείο την προσευχή, απαγορεύει την παρέμβαση του ανθρωπίνου παράγοντα στην εξέλιξη του λογισμικού, καταργώντας στην ουσία την ανθρώπινη πράξη στον ιστορικό της χρόνο δογματικά. Με τον τρόπο αυτό η Ανατολή είναι καταδικασμένη να δουλεύει στο Dos.

Η Δύση η οποία κατάφερε μέσω της Αναγέννησης, την αναφορά στο πραγματικό, ανεκάλυψε και δεύτερο τρόπο επικοινωνίας με το Θείο πέρα από την προσευχή που τον ονόμασε λογική, τον θεώρησε ως εμβίωση της προσευχής, και έφερε την Θεία ενέργεια της αιωνιότητος μέσα στον ιστορικό χρόνο των ανθρώπων. Με τον τρόπο αυτό η ανθρώπινη πράξη όχι μόνο δεν καταργήθηκε όπως συνέβη στη Ανατολή, του «έχει ο Θεός», αλλά αναγεννά συνέχεια το έργο του Θεού μέσα από την ανθρώπινη δημιουργία, ως δείγμα ευγνωμοσύνης της ζωής που εκείνος χάρισε στους ανθρώπους, δηλαδή της Θείας Χάριτος.

Με αυτό τον δημιουργικά παρεμβατικό τρόπο στο αρχικό έργο του Θεού η Δύση έφτασε στα Windows και συνεχίζει.

Στη Δύση η Χάρις ερμηνεύτηκε ως δημιουργικό αντίδωρο αυτενέργειας και πράξης, στη Χάρη της ζωής του Θεού προς τους ανθρώπους, και στην Ανατολή ως Μάννα εξ ουρανού που καταλήγει σε επιδόματα και δικαιώματα απραξίας.

Στη Δύση οι άνθρωποι μέσα από την δημιουργική τους αυτενέργεια γίνονται Χάρις, ενώ στην Ανατολή οι άνθρωποι μέσα από την αυτονόμηση του τυποτελετουργικού και του δογματισμού της προσευχής, ζητάνε Χάριν.

Και είναι πολύ μεγάλη η διαφορά του να γίνεσαι δημιουργικά Χάρις, από του να ζητάς παθητικά Χάριν. Τόση μεγάλη όσο η διαφορά μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Έτσι λοιπόν η Δύση με τα λάθη της (Χίτλερ, απόλυτη λογική) προχώρησε στον ανθρωπότυπο του υπεύθυνου δημιουργικού ανθρώπου της αυτενέργειας και η Ανατολή με τα δικά της (Στάλιν, απόλυτο συναίσθημα) έμεινε στον ανθρωπότυπο του ανεύθυνου καχύποπτου φοβικού χωρίς αυτοεκτίμηση ανθρώπου, που περνάει τη ζωή του ζητώντας παροχή υπό μορφήν «Χάριτος» παρερμηνεύοντας ίσως τη φράση «δούλος του Θεού» και παραδίδοντας τον εαυτό του εθελόδουλα στους Λαϊκιστές, από τους οποίους αναμένει επιδόματα και δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις.

Αν όλα αυτά που αναφέρονται ανωτέρω έχουν κάποια βάση γεννάται εύλογα το ερώτημα: επιχειρήθηκε ποτέ αυτό το γεφύρωμα της Δύσης με την Ανατολή και αν ναι πότε και σε ποιον τομέα. Η απάντηση είναι πως ναι, επιχειρήθηκε και μάλιστα επιτυχώς στον τομέα της τέχνης. Τι έγινε δηλαδή ακριβώς και που; Όπως μας πληροφορεί η έρευνα παρόμοια πολιτισμική σύνθεση έγινε από τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο.

Ο γνωστός σε όλους μας El Greco έφυγε από το Βυζάντιο όπου σπούδασε ζωγραφική επειδή απ την Βυζαντινή αγιογραφία έλειπε το ανθρώπινο σώμα. Πήγε λοιπόν στη Φλωρεντία όπου το βρήκε καθώς, την εποχή εκείνη οι ζωγράφοι στη Δύση μελετούσαν το ανθρώπινο σώμα διενεργώντας νεκροτομές.

Στη συνέχεια δε, όχι μόνο δεν έχασε την πολιτισμική του ταυτότητα, αλλά διατηρώντας την ακεραία, ζωγράφισε το ανθρώπινο σώμα θεωρώντας το ως δοχείον της Θείας χάριτος, (Σε τρεις δηλαδή διαστάσεις που επιτρέπουν την δεξίωση σε μια πραγματική σωματική και καθολική χωρητικότητα όπως η συνείδηση που ακολούθησε) και φωτίζοντάς το από μέσα, σε αντίθεση με όλους τους δυτικούς ζωγράφους που φώτιζαν τις φιγούρες των έργων τους απ έξω, θεμελίωσε εντός του Δυτικού Πολιτισμού, την πολιτισμική του διαφορά ως προσωπική του ταυτότητα.

Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι, από τη στιγμή που οι νέοι μας φεύγουν πληγωμένοι και απογοητευμένοι από την Ελλάδα και καταφέρνουν στις χώρες της Δύσης όπου μεταναστεύουν να προοδεύουν, και να εξελίσσονται, σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι εγγενές αλλά είναι πρόβλημα νοοτροπίας, και άρα μπορεί να βρεθεί λύσις. Και ίσως η κρίση που περνάμε μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε την τρίτη διάσταση, της ίδιας της πραγματικότητος που μας λείπει ως λογική, και αγκαλιάζοντας την Βυζαντινή μας παράδοση, μας οδηγήσει στην πραγματική μας Ανάσταση ως Ελληνικό Εθνος.

Ας αφήσουμε λοιπόν στον σταυρό τον άπραγο ιδιώτη εαυτό μας στην μερικότητα του ασάλευτου παρόντος του στις δύο διαστάσεις, όπως ακριβώς έκανε και ο πρόγονός μας El Greco, κι ας αγκαλιάσουμε το μήνυμά του μέσα από την αθανασία της δημιουργίας του, που δεν είναι άλλο απο την προτροπή του να μην λησμονούμε, πως είναι άλλο πράγμα να γίνεσαι Χάρις και άλλο να ζητάς Χάριν.

 

 

 

7 thoughts on “Η εικόνα του καθρέφτη. Γιώργου Θαλασσινού. (1-5 2019)

  1. «Όταν παίρνεις ταυτότητα εισερχόμενος μέσα σε ένα ορισμένο εκ των προτέρων κοινωνικό σχήμα το οποίο καθορίζει τη ζωή σου ως ρόλου, αγκυλώνεσαι και πεθαίνεις μαζί του στην υλικότητα σου, καθότι η κρυσταλλωμένη του αλήθεια εν είδει δόγματος δεν επιδέχεται συζήτηση για βελτίωση, και σε καταδικάζει στο ασάλευτο παρόν του επειδή κάθε δόγμα ως χρόνο της μοναδικής κρυσταλλωμένης του αλήθειας, αντιλαμβάνεται μόνο την εσχατολογική του αιωνιότητα, δηλαδή την απουσία ιστορικού και δημιουργικού χρόνου.»

    Ωραίο το σχόλιο αν επρόκειτο για «αλήθειες» αθρώπινες. Τι γίνεται όμως όταν έχει μιλήσει ο ίδιος ο Σαρκωθείς Λόγος; Δοκίμασε να πεις στον Χριστό ότι η ανθρώπινη ερμηνευτική θα εμπλουτίσει και θα ανανεώνει τον ευαγγελικό λόγο Του !!! Όταν έχει μιλήσει ο Θεος χρειάζεται πλέον εξήγηση και όχι ερμηνεία και επανερμηνεία.Τέτοιου είδους σχόλια προϋποθέτουν αθεϊα ή αγνωστικισμό αλλά τότε προς τι η ενσάρκωση; Ο άλλος Παράκλητος δεν είναι που θα μας εξηγήσει;

    Μου αρέσει!

  2. «Στη Δύση η Χάρις ερμηνεύτηκε ως δημιουργικό αντίδωρο αυτενέργειας και πράξης, στη Χάρη της ζωής του Θεού προς τους ανθρώπους…»,
    Η αυτενέργεια οδήγησε στην πτώση αν δεν απατώμαι… !

    Μου αρέσει!

    • Εγώ πάλι βλέπω όλους τους μετανάστες να θέλουνε να πάνε να ζήσουνε με τους «αποτυχημένους» νεωτερικούς της Δύσης. Αυτούς που δεν μπορούν οι αποτυχημένοι Δυτικοί να δεχθούνε τους στοιβάζουνε στις χαβούζες της προνεωτερικότητος.

      Μου αρέσει!

  3. «…είναι άλλο πράγμα να γίνεσαι Χάρις και άλλο να ζητάς Χάριν.»
    Να γίνεις δηλαδή αυτό που σπερματικά είσαι ήδη; εκ της γεννήσεώς μας σωσμένοι πλέον μετά τον Χριστό;
    Μετάνοια φίλε, μετάνοια!

    Μου αρέσει!

  4. Εγώ πάλι ξέρω τα εξής:
    Α) άλλο πράγμα η καθ’ ημάς Ανατολή και άλλο οι Ανατολίτες. Το πρόβλημα του νεοέλληνα έγκειται στην ανατολίτικη νοοτροπία του . Εξηγώ την διαφορά με παράδειγμα: Δες την διαφορά μεταξύ του βίου και της πολιτείας του Ιωάννη Βατάτζη και των Μαυρομιχάληδων, ας πούμε. Ο μεν πρώτος ως ορθοδοξότατος Έλλην αυτοκράτορας του δεσποτάτου της Νίκαιας πέτυχε θαύματα σε πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο και ετοίμασε μέσα σε τριάντα χρόνια το έδαφος για την επανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, οι δε δεύτεροι ήσαν κλασικοί αγάδες στην θέση του αγά, ανατολίτες δηλαδή και όχι αυτό που ορίζει ο ελληνικός και ορθόδοξος τρόπος. Ο Ράμφος πρέπει να απαντήσει λοιπόν στο ερώτημα γιατί τον Ιωάννη δεν τον εμπόδισε η πνευματικότητα της Ορθοδοξίας να παράγει έργο μέσα σε ιστορία, όντας ορθόδοξος.

    Β) οι μετανάστες που αναφέρεις είναι αυτοί που άρχισαν να φεύγουν όταν τους βομβαρδίσανε τα σπίτια κάτι πετυχημένοι Δυτικοί για να περάσουν οι δικοί τους αγωγοί πετρελαίου και αερίου.

    Γ) Προοδευτικός πολιτισμός είναι αυτός που ξέρει στο προχώρημά του να συντηρεί. Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς συντήρηση, σε διαφορετική περίπτωση σε καταπίνει το χάος. Εσύ πιστεύεις ότι ο Δυτικός Πολιτισμός δεν προκαλεί καταστροφή; Το περιβάλλον ας πούμε…

    Μου αρέσει!

    • Οι Δυτικοί θέλουν να περάσουν τους αγωγούς και οι Ρώσοι θέλουν να προστατεύσουν το μονοπώλιο οπλικών συστημάτων που διατηρούν στη Συρία του Άσαντ.
      Γιατί η Δυτική βία είναι κακή και η Ρωσική είναι καλή αφού μιλάμε για κράτη εμπόρων οπλικών συστημάτων ανά την υφήλιο; Ότι κάνει η Δύση κάνει και η Ρωσία. Πολεμικά αεροπλάνα η Αμερική στην Τουρκία πυραύλους S400 η Ρωσία στην Τουρκία.
      Και το ερώτημα παραμένει ανέγγιχτο και αμείλικτο. Γατί οι βομβαρδισμένοι από Δυτικούς και Ρώσους θέλουν να μεταναστεύσουν στη Δύση και όχι στη Ρωσία;
      Γιατί θαλασσοπνίγονται να πάνε στη Δύση όπου κυριαρχεί η ανάπτυξη χωρίς συντήρηση η όποια απειλεί κατά τη γνώμη σας να τους καταπιεί μέσα από το χάος και την καταστροφή της φύσης που δημιουργεί;
      Τρελαθήκανε ομαδικά η μήπως είναι καλύτερα στη Δύση που κατάφερε μέσα από την προοπτική της Αναγέννησης την αναφορά στο πραγματικό σε αντίθεση με την Ορθοδοξία της Ανατολής που εγκλώβισε τον πιστό στην εσχατολογική αιωνιότητα της σωτηρίας που τον καταδικάζει δογματικά μέσα από το τυποτελετουργικό σε απραξία μέσα στον ιστορικό του χρόνο προς χάριν της σωτηρίας του.
      Γιατί αν πρόκειται να σωθεί η ψυχή μου, μετά θάνατον γιατί να κάνω κάτι όσο ζω θα κάθομαι και θα ζω από έναν δικτάτορα πατερούλη με επιδόματα όπως έκαναν στη περίοδο του Μεσαίωνα οι νέοι στα μοναστήρια που περνούσαν την ζωή τους προσευχόμενοι.
      Η Δύση προχώρησε γιατί οι Δυτικοί θεολόγοι ανεκάλυψαν καινούργια μορφή επικοινωνίας με τον Θεό πέραν της προσευχής που καταδικάζει τους πιστούς σε απραξία αυτήν της λογικής που την θεώρησαν εμβίωση της προσευχής και με τον τρόπο αυτό διετήρησαν και την πίστη τους παράλληλα με την πράξη τους κι έφτιαξαν το υπεύθυνο υποκείμενο.
      Εμείς βγάλαμε τον Ψελλό από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινουπόλεως τον 6ο αιώνα καταργώντας το μάθημα της Αρχαίας ελληνικής γραμματείας που δίδασκε και βάλαμε στη θέση του τους βίους των αγίων. Εκεί χάσαμε την επαφή μας με την πραγματικότητα των τριών διατάσεων και μείνανε στην ασώματη στενότητα των δύο διατάσεων με ένα τρόπο φανταστικό που μας κάνει μέχρι σήμερα να αδυνατούμε να διαχωρίσουμε το φανταστικό από το πραγματικό.

      Μου αρέσει!

  5. Α) Θα έπρεπε να είχατε καταλάβει ότι υπερασπίζομαι την πνευματικότητα της Ορθοδοξίας και όχι τον Πούτιν και την Ρωσία. Μιλάω ξανά με ένσαρκα παραδείγματα για να δώσω καλύτερη εικόνα μιας νοοτροπίας ανώτερης της πνευματικότητας της Δύσης.
    Ο Παπαδιαμάντης επέβαλλε στον εαυτό του να παίρνει από την εφημερίδα που εργαζόταν μόνο τα προς το ζην, παρότι του προσέφεραν παραπάνω για να μην δώσει περιθώριο στην αξιομισθία της Δύσης να του στερήσει την χαρά του κατά φύσιν τρόπου υπάρξεως. Τρεφόταν δηλαδή από την δημιουργική ενέργειά του η ηοποία είχε μέσα της το σκοπό της και όχι από αντισταθμίσματα αξιολογικού τύπου (ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος) που καταλήγουν σε συσσώρευση ατομικού κεφαλαίου. Όταν ο σκοπός και το νόημα της ενέργειας βρίσκονται εκτός, τότε το πάθος της ισχύος της φιλαργυρίας ή της δόξας και της αναγνώρισης αλλοτριώνει τον γνήσιο σκοπό της δραστηριότητας μας.

    Ο άγιος Λουκάς της Κριμαίας ήταν επιστήμων γιατρός. Χειρουργούσε μέρα νύχτα αφιλοκερδώς και συνέγραψε ένα από τα καλύτερα πανεπιστημιακά συγγράμματα ανατομίας του 20ου αιώνος. Η ορθόδοξη κουλτούρα γιατί δεν τον εμπόδισε αυτόν να προωθήσει την επιστημονική γνώση; Γιατί ταίριαξε θεογνωσία και επιστημονική γνώση όντας ορθοδοξότατος και προσευχόμενος αδιαλείπτως;

    Η ορθοδοξία δεν είναι οι Μαυρομιχάληδες και η κατάντια των σημερινών νεοελλήνων!!!

    Το ξαναλέω: Άλλο η καθ’ ημάς ανατολή , άλλο οι ανατολίτες, άλλο ο Λένιν ,άλλο ο Πούτιν. Μην τα στοιβάζετε όλα μαζί.

    Β) «Και το ερώτημα παραμένει ανέγγιχτο και αμείλικτο. Γατί οι βομβαρδισμένοι από Δυτικούς και Ρώσους θέλουν να μεταναστεύσουν στη Δύση και όχι στη Ρωσία;»

    Υπάρχει και ένα ερώτημα που προηγείται του δικού σας εξίσου ανέγγιχτο και αμείλικτο:
    Γιατί συρρέουν κατά χιλιάδες αφού πρώτα βομβαρδιστούν και ισοπεδωθεί η χώρα τους και όχι πιο πριν; Αυτός που το κάνει μπορεί να χει πλούτο για να τάξει επιβίωση μετά αλλά πνευματικά είναι ανύπαρκτος.
    Ο ίδιος ο δάσκαλός σου έχει παραδεχτεί ότι η Τρίτη γενιά μεταναστών στην Ευρώπη δεν έχει αφομοιώσει τον Δυτικό πολιτισμό. Γιατί άραγε; Μάλλον μόνον οικονομικοί είναι οι λόγοι της μετανάστευσης.
    Η οικονομική ευρωστία της Δύσης πάντως δεν την εμποδίζει την να γερνάει…και δεν ανοίγω καν το θέμα της Κίνας που έρχεται τις επόμενες δεκαετίες.

    Γ) Επίσης αμείλικτη και ανέγγιχτη είναι η διαπίστωση που βλέπω είναι ότι ο δυτικός πολιτισμός αφανίζει την φύση όσο κανένας άλλος στο παρελθόν. Η υπευθυνότητα των δυτικών και αυτών που τους ανταγωνίζονται μετριέται με 32 βαθμούς Κελσίου στην Αλάσκα…αυτό κι αν είναι αξιολόγηση, ε;
    Η αλήθεια πάντως το αναγνωρίζω είναι ότι καταστρεφόμαστε με στυλ διανοητικής ανωτερότητας!!!

    Δ) Κάτι τελευταίο τώρα σχετικά με την κουλτούρα της υποταγής και υπακοής που προώθησε η Ορθόδοξη ασκητική: Ο Ράμφος έχει λησμονήσει ότι υπακοή κάνουμε μόνο στο θέλημα του Θεού και όχι στο θέλημα του κάθε πατερούλη. Η υπακοή δηλαδή έχει προϋποθέσεις και δεν είναι άκριτη. Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος για παράδειγμα συστήνει στους πιστούς να ψάχνουν προσεκτικά και επιμελώς μέχρι να βρουν πνευματικό που ΄χει Πνεύμα Κυρίου προκειμένου να τους καθοδηγήσει και όχι να υποτάσσονται στον οποιονδήποτε πνευματικό, πόσο μάλλον σε κάποιον πατερούλη. Οι πατερούληδες που κυριαρχούν είναι εχθροί του Πνεύματος του Κυρίου και εκεί χρήζει η ανυπακοή. Πόσοι άγιοι αρνήθηκαν τους γονείς τους επειδή ως ειδωλολάτρες ήταν αντίθετοι στο θέλημα του Θεού;
    Η ορθόδοξη ασκητική λοιπόν όσο είναι της υπακοής άλλο τόσο είναι και της ανυπακοής…

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Δημήτριος Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.