Γιώργου Θαλασσινού. «Μιλούνε». ( 6 / 4 / 2019 )

 

Μιλούνε

μέσα μου ψηφιδωτές,

με τους αρμούς,

ολόιδιες ρωγμές,

το χώμα τους που άφησαν,

εικόνες

μες στο χρόνο μου,

τη μοίρα να ορίζει.

Λέξεις

κομμένες, άσωτες,

εικονοπλαστικές,

χώρο στο νου που έκαναν,

να μην τις ξεχωρίζει.

Φθόνος,

τα γράμματα που κράταγε,

μες τις δικές του συλλαβές,

οπές,

ολόμαυρες κι απύθμενες,

τον Άδη να χορτάσουν.

Κι όταν

μες τα χαλάσματα,

έσκασε η πρώτη αχτίδα,

στο κύμα της ανέβηκαν

οι λέξεις μου με μιάς.

Φώνημα

που δεν χώρεσε,

την όψη στ όνομά της,

αίσθημα

που απλώθηκε,

στα χείλη της ματιάς.              Γ.Θ.