Γιώργου Θαλασσινού αφιέρωμα. (26 10 2017)

Αφιερωμένο στην Αναγέννηση  που δεν ζήσαμε ποτέ.             

                                     

4 thoughts on “Γιώργου Θαλασσινού αφιέρωμα. (26 10 2017)

  1. Αν ισχύουν αυτά που λέτε τότε δεν υστερείτε καθόλου ευαισθησίας και εσείς που το αναγνωρίσατε. Εγώ θα κρατήσω τη ρήση του Πλάτωνος «Για να νοιώσεις την ομορφιά πρέπει να γίνεις ο ίδιος ομορφιά». Όπως και να έχει σας ευχαριστώ δια την επίσκεψη και τα καλά σας λόγια.

    Μου αρέσει!

    • Σας ευχαριστώ θερμά για τα λόγια σας προς εμένα !
      Λυπάμαι, όμως, κύριε Θαλασσινέ, γιατί οι άνθρωποι ΔΕΝ ΓΡΑΦΟΥΝ, πλέον, και δεν αισθάνονται την ανάγκη να τονίσουν την ομορφιά, όπου αυτή υπάρχει και εκδηλώνεται’ όπως στο ποίημά σας.
      Λυπάμαι γιατί εμείς δεν θα δούμε αυτές τις καλύτερες ημέρες… μόνο σπορά κάνουμε – μέσω των παιδιών μας – προς αυτή την κατεύθυνση. Φοβάμαι όμως ότι είμαστε πολλοί λίγοι και έτσι ο τροχός θα αργήσει πολύ να γυρίσει…
      Ζώντας και στο εξωτερικό έχω την ευκαιρία να καταλάβω βαθύτερα την νοοτροπία/ψυχή του Έλληνα αντιπαραβάλοντάς τον αυτόματα με τους εκεί πολίτες. Έξω μου δίνεται η ευκαιρία να αντιληφθώ βαθύτερα το χαρακτήρα μας παρατηρώντας τον εαυτό μου σε σχέση με τους εκεί κατοίκους.
      Αντιλαμβάνομαι, λοιπόν, ότι όσο ο τολμηρός λόγος του κ. Ράμφου παραμένει »μακριά» από τα γενικά ακούσματα των Ελλήνων, καθώς αφορά ένα 1% έως 5% τοις εκατό…. οι ελπίδες μας είναι μηδαμινές. Γιατί πιστεύω αγαπητέ κύριε Θαλασσινέ ότι η ζωή δεν καλυτερεύει ποιοτικά από τους εκάστοτε επαΐοντες, αλλά από το »σπρώξιμο ευθύνης» που κάνει προς τα πάνω το γενικό σύνολο με τις ανάγκες και τους προβληματισμούς του.
      Με εκτίμηση, Άρης Λ.

      Μου αρέσει!

  2. Αγαπητέ κύριε Άρη.

    Ο Rilke στην προσπάθεια του να αντιδιαστείλει την εξωτερική ιδεατή ομορφιά του προνεωτερικού Αρχαίου κόσμου από αυτήν του Νεωτερικού, η οποία πηγάζει από το εσωτερικό του ανθρώπου περιέχοντας στοιχεία του τρομερού ασυνειδήτου του, είπε τη γνωστή φράση «Η ομορφιά είναι η αρχή του τρομερού».

    Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα καινούργιο δρόμο που δεν γνωρίζουμε που θα μας βγάλει. Το παρήγορο της υποθέσεως αν μπορεί να λεχθεί, εστιάζει στο γεγονός ότι ο χρόνος της δημιουργίας δεν είναι γραμμικός, δεν μετριέται με το ρολόι, είναι ψυχικός, και δυναμικός και εξαρτάται από την συνειδητοποίηση (awareness)

    Αν συνειδητοποιήσουμε σαν λαός ότι τα στοιχεία που βοήθησαν τη Δύση να πάει μπροστά προϋπήρχαν στη δική μας κουλτούρα ( Λογική Αριστοτέλης) τότε θα μπορέσουμε να καλύψουμε τον χαμένο χρόνο κάνοντας δυναμικά άλματα. Προϋπόθεση βέβαια όλων αυτών είναι η παιδεία και τα ανοιχτά πανεπιστήμια.

    Και επειδή η μεγαλύτερη ελπίδα γεννιέται στη μεγαλύτερη απελπισία δεν μας άλλο από το να προσπαθήσουμε ο καθένας με τον τρόπο του να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση πράττοντας και ελπίζοντας για το καλύτερο.

    Να είστε και πάλι καλά.

    Με εκτίμηση

    Γιώργος Θαλασσινός.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.