Επετειακή αφιέρωση στην ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού και του Κομμουνισμού.

23-8-2016 5-04-30 μμ

 

Σώμα

της μνήμης

σε άλλα

μέσα

το ίδιο

που αναζητά.

Συμπάγεια,

ματιά θολή,

τον πόνο

που κομμάτιασε,

λήθη,

για να χωρέσει.

Θυμός

ανείπωτος

τις λέξεις

που πετούσε μακριά,

πριν

μεσ του τρόμου τους

τα μάτια

τα αληθινά,

την ίδια του

την ενοχή,

πάλι

να συγχωρέσει.                                                        Γ.Θ.

 

Advertisements

9 thoughts on “Επετειακή αφιέρωση στην ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού και του Κομμουνισμού.

  1. *Σας ευχαριστώ και πάλι για την μετάδοση του μηνύματός σας αυτού !*

    Αν έχετε την καλοσύνη μπορείτε να μου στείλετε το mail του κ. Ράμφου ώστε
    να έχω μια επικοινωνία μαζί μου ?

    Με εκτίμηση,

    Άρης Λούκας

    Μου αρέσει!

  2. Του Ναζισμού είναι λιγότερες αριθμητικά και οι ψυχές πιο ελαφριές, σχεδόν αέρινες, μια στάλα βάρος δεν έχουν σε ζυγαριές απωλεσθέντων. Αφού όλα ξεκίνησαν από επιχειρήσεις ευθανασίας ψυχικά ασθενών. Κύριε Θαλασσινέ οι ολοκληρωτισμοί απ΄όπου προέρχονται είναι πάντα νοσηροί. Το θέμα νομίζω είναι να μην κοιτάμε τους ανθρώπους – θύματά τους – ως αριθμούς. Άλλο πράγμα ο Καιάδας ως τιμωρία αντιφρονούντων και άλλο πράγμα ο Καιάδας ως στόμα της γης φτιαγμένο να καταπιεί ότι η τιμωρητική «θεία πρόνοια» θεωρεί χαλασμένο και μη-ανθρώπινο. Άλλωστε η εξαθλίωση πληθυσμών χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων αποτελεί και σημερινό sport που εφαρμόζεται με αξιοπρεπείς κανόνες. Θλιβερά όλα, μα διαφορετικά νομίζω. Δεν μπορούμε να μην διακρίνουμε την έννοια της Ποιότητας μαζί με την Ποσότητα.

    Μου αρέσει!

  3. Στην ποίηση όλα είναι όλα, δεν υπάρχει διάκριση όπως στη επιστήμη. Κι αυτό διότι ο χρόνος της ποίησης ως συμπύκνωση του πραγματικού σε χρόνο δημιουργίας δεν δύναται να μετρηθεί με το ρολόι, όπως το βάρος της ψυχής που αναφέρετε δεν δύναται να ζυγισθεί. Η ποσότητα και η ποιότητα, πνευματικές κατηγορίες απαραίτητες στον ιστορικό χρόνο του ανθρώπου δεν αποτελούν κριτήρια καλής ποιήσεως. Το μοναδικό κριτήριο καλής ποιήσεως σύμφωνα με τον πρώτο διδάξαντα, Αριστοτέλη, είναι η συγκίνηση, η οποία προέρχεται από την συμπύκνωση του πραγματικού χρόνου σε χρόνο πνευματικής δημιουργίας. Το ίδιο το ποίημα τότε και μόνο τότε γίνεται μια χρονική ποιότητα αυτούσια η οποία ταξιδεύει στον χρόνο μας και συγκινεί όσους καταφέρνουν να μοιρασθούν τον ενεργειακό κραδασμό της ως ρίγος κι όχι όσους προσπαθούν να χωρέσουν μέσα της τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

    Μου αρέσει!

    • Συμφωνώ για την ποίηση. Διαφοροποιούμαι με την παραπομπή + προηγούμενο σχόλιο. Τα θεωρώ περιττό «στολίδι» της ποίησης εφόσον γίνεται απ΄αυτόν που τη διατυπώνει, επειδή ακριβώς εκφράζει με σαφήνεια πολιτικές πεποιθήσεις. Με εκτίμηση. μ.μ.

      Μου αρέσει!

  4. Θυμός ανείπωτος (λέει το ποίημα)…
    Θυμός ειπωμένος και καταμετρημένος (λέει ο ποιητής παρακάτω σαν απάντηση σε έναν αναγνώστη)

    Σε αυτό δεν συμφωνώ. Χάνει την αξία της η Ποίηση, νομίζω… και ο ίδιος ο Ποιητής.
    Το έργο δεν γράφεται παρά για να δημιουργήσει συγκίνηση. Εκεί τελειώνει ο σκοπός.
    φιλικά.

    Μου αρέσει!

  5. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά σας να διαφοροποιήσθε, όπως αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου που συγγράφει κάποιο κείμενο ως υποκείμενο είναι να έχει πολιτικές πεποιθήσεις. Είναι φανερό ότι πολιτικά διαφέρουν οι απόψεις μας. Τα σχόλια μου ως υποκειμένου θα ήταν παράδοξο να μην συνάδουν με τα πιστεύω μου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s