Πεθαίνουμε για παραμύθια, γιατί η έλλειψη αυτοπεποίθησης μάς κάνει να καταφεύγουμε σε φαντασιώσεις. (26 03 2016)

S  T171 Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλώντας με τον Δημοσθένη Γκαβέα της Huffington Post σχολιάζει την επικαιρότητα σε σχέση με την κρίση ταυτότητος του νεοελληνικού ψυχισμού, ανατρέχοντας στα  γενεσιουργά, πολιτισμικά, αίτιά του.

Για να διαβάσετε ολόκληρη την συνέντευξη πατήστε εδώ.

 

4 thoughts on “Πεθαίνουμε για παραμύθια, γιατί η έλλειψη αυτοπεποίθησης μάς κάνει να καταφεύγουμε σε φαντασιώσεις. (26 03 2016)

  1. (Καμία φορά πεθαίνουμε στα αλήθεια για το παραμύθι..)
    Φαίνεται να συνδέεται το πρόβλημα της ανύπαρχτης ταυτότητας με μια αδυναμία κριτικής σκέψης. Δεν μπορούμε καν να τα δούμε (η να τα ακούσουμε) πόσο μάλλον να τα σκεφτούμε.

    Μου αρέσει!

  2. Η σχιζοφρένια και η διαφορά που επικαλείστε στις συμπεριφορές εντός και εκτός λειτουργίας/εκκλησίας όντος υπάρχει και αποτελεί μάλλον σύμπτωμα της προβληματικής ταυτότητας που περιγράφετε. Γεφυρώνεται όμως και θεραπεύεται μέσα από τον πνευματικό αγώνα του χριστιανού. Ο αγώνας κατά των παθών και των ψευδαισθήσεων (κυρίως για τον εαυτό) δεν οδηγεί σε έναν ωριμότερο ψυχικά άνθρωπο;
    Η θεραπεία που παρέχει η ορθόδοξη πνευματικότητα έγκειται το λιγότερο στο γεγονός ότι αναγνωρίζει και επεξεργάζεται την αρνητική σκοτεινή πλευρά του εαυτού που είναι τυπικά κεκαλυμμένη/απωθημένη σε μια προβληματική ταυτότητα.
    Ισως το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ο αποφατικός χριστιανισμός αλλά η έλλειψη του η μάλλον η ψευδαίσθηση της ύπαρξης του στην Ελλάδα.

    Μου αρέσει!

  3. Το πρόβλημα της ‘λογικής’ είναι η ψευδαίσθηση της γνώσης που παρέχει. Η αυτοπεποίθηση του δυτικού είναι το πρόβλημα και όχι η λύση. Είναι η αυτοπεποίθηση μιας ασυνείδητης υποκειμενικότητας που δεν έχει αναγνωρίσει/επεξεργαστεί την σκοτεινή απωθημένη πλευρά της. Είναι αυτό που κάνει τον δυτικό τόσο εγωιστή, νάρκισσο και επικίνδυνο.
    Η τυφλή αυτοπεποίθηση που παρέχει η θετικιστική λογική του αγγλοσάξονα για παράδειγμα είναι που δημιουργεί ένα φαινομενικά ψυχικά ώριμο άτομο (από την δήθεν σιγουριά βλ. εγωισμό/ναρκισσισμό που εκπέμπει) αιχμαλωτισμένος όμως μέσα στην προσομοίωση και τον αφανισμό του υποκειμένου, που μπορεί για παράδειγμα στο όνομα του τζεντελμανισμού να εκτελέσει εν ψυχρώ εκατοντάδες Ινδούς άοπλους και να πανηγυρίζει περήφανος μετά γιατί νομίζει ότι έχει υπηρετήσει την λογική και την ευγένεια.
    Με την ίδια (θετικιστική) ‘λογική’ πιστεύει ότι μπορεί να διαχωριστεί από τους μετανάστες και να λύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα με το κλείνει τα σύνορα του, με μια περίφραξη/τοίχο ας πούμε. Και να αισθάνεται ασφαλής και δικαιωμένος μετά..
    Πιάστο αυγό και κούρευτο. Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε..

    Μου αρέσει!

  4. ‘Πεθαίνουμε για παραμύθια’ της δύσης ‘γιατί η έλλειψη αυτοπεποίθησης’ (που προέρχεται από την εγκατάλειψη του σκληρού πνευματικού αγώνα) ‘μας κάνει να καταφεύγουμε σε φαντασιώσεις’ της…δύσης.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s