Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (1 06 14)

Ο Στέλιος Ράμφος προσκεκλημένος στην εκπομπή Μega Σαββατοκύριακο αναλύει με τον τρόπο του τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών.

 

10.24 Ράμφος: …Ποιο είναι τo κρίσιμο πρόβλημα στην περίπτωση εδώ. Στην περίπτωση εδώ και σ αυτό διαφέρει κάπως από το 81 ότι εδώ έχουμε μία πολιτική κίνηση η οποία συνθηματολογεί με όρους επιθυμίας χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη την πραγματικότητα. Δηλαδή τι θέλω να πω. Λέει ( Ο Σύριζα ) θα διαπραγματευτώ πολύ σκληρά το χρέος και δεν πρόκειται να φύγω από την Ευρώπη, και του λέει ο άλλος, κι αν πούνε όχι αυτοί τι θα κάνεις; Και λέει: η θα φύγω, η δεν λέει, η δεν ξέρει τι λέει. Δηλαδή θέλω να πω, η δυσκολία αυτού του κόμματος, και αυτό ζητάνε οι ψηφοφόροι να αποσαφηνίσει, έγκειται στο γεγονός ότι δεν έχει ισορροπία μεταξύ επιθυμιών, συνθημάτων και πραγματικοτήτων, όταν αυτό συμβεί θα πάρει την εξουσία.

11.46 Ράμφος: Προχθές είδαμε κάτι ενδιαφέρον, τι είδαμε; είδαμε την ομάδα των παιδιών της Νομικής Σχολής να κερδίζει στη Βέρνη το Harvard, δεν ξέρω αν το είδατε, και τι είδαμε; και κάτι άλλο, ότι όλοι μετά δήλωσαν ότι πάνε στο εξωτερικό για σπουδές. Αυτό είναι το Ελληνικό πρόβλημα. Η ευφυΐα και ικανότητα ενός λαού και το μέλλον του εκτός Ελλάδος.

Δημοσιογράφος : Όταν τα νέα τα παιδιά είναι πολίτες του κόσμου τι σημασία έχει αν πηγαίνουν στο εξωτερικό η αν μένουν εδώ;

Ράμφος: Δεν είναι θέμα πολίτης του κόσμου, είναι που βρίσκει ότι το ταλέντο του μπορεί να καλλιεργηθεί. Γιατί δεν σκέφθηκε ποτέ ένας φοιτητής του Harvard να πάει να κάνει μεταπτυχιακά σε μια άλλη χώρα; Έχει σημασία να καταλάβουμε πιο είναι το Ελληνικό πρόβλημα. … Επειδή μιλάμε για το ανατρέψιμο των πραγμάτων, σημαίνει ότι πρώτα ανατρέπουμε εμείς τον εαυτό μας. Και σημαίνει για να το πούμε επί της ουσίας ότι αυτή τη στιγμή εξ ίσου κρίσιμο με τα θέμα της οικονομικής ας πούμε αποκαταστάσεως των πραγμάτων, είναι το θέμα της παιδείας και του πολιτισμού. …Το οικονομικό έρχεται να στηρίξει μια κοινωνία, πως θα στηρίξει η κοινωνία τον εαυτό της εάν οι δυνάμεις της εσωτερικά είναι ακαλλιέργητες; … Στο πεδίο της παιδείας και του πολιτισμού φαίνεται τι συνείδηση έχει ένας τόπος για τα προβλήματά του. … Όμως οι αξίες οι οικονομικές και οι υλικές που είναι πάρα πολύ σημαντικές, υπάρχουν για να στηρίζονται οι ηθικές αξίες, οι αξίες ενός τόπου, για να κρατιούνται οι ψυχές όρθιες, αυτό το συμπληρώνει το πεδίο του πολιτισμού και της παιδείας. … Το ερώτημα του τόπου που μας βασανίζει από το 1821 δεν το θέσαμε και που έχει φέρει πέντε πτωχεύσεις μέχρι τώρα, και απανωτούς ας πούμε εμφυλίους πολέμους από το 1923 μέχρι το 1946. Το ερώτημα είναι, που είναι το πρόβλημα το Ελληνικό. Που δεν μπορεί η Ελλάδα να κρατήσει τον εαυτό της. Ας πούμε το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ως θέμα του ένα από τα σοβαρά του θέματα το φεστιβάλ Αθηνών. Δεν έχει θέμα του, που έχουμε μείνει ανανάπτυκτοι, υποανάπτυκτοι ως ατομικότητες ως άνθρωποι σ αυτή την κοινωνία, η που υπάρχουν τα δομικά προβλήματα της κοινωνίας μας. Αυτό είναι η παιδεία, αντιστοίχως πως διαμορφώνεται ένας τύπος ικανός να κρατήσει τον ψυχισμό της παραδόσεως του, και ταυτοχρόνως να ενταχθεί δημιουργικά στα δεδομένα, ας πούμε των Ευρωπαϊκών ανεπτυγμένων χωρών. Αυτά είναι τα μεγάλα προβλήματα, αν τώρα γίνει μια ας πούμε ουσιαστική, ένας ανασχηματισμός, η μια ανάταξη της πολιτικής ας το πούμε, πρέπει να βάλει δίπλα παιδεία πολιτισμό και οικονομικά. … Η ανάγκη για πολιτισμό και για παιδεία, είναι η ανάγκη για νόημα και αυτό ισχύει και για την Ευρώπη, το γεγονός ότι έχουμε αύξηση της ακροδεξιάς οφείλεται στο ότι οι διαδικασίες έχουν αντικαταστήσει τα νοήματα, δηλαδή οι αξίες, οι υλικοπρακτικές, έχουν αντικαταστήσει τα ηθικά, και το ηθικό στοιχείο το υφαρπάζουνε οι πονεμένοι, αλλά δεν είναι ηθική ο πόνος, ηθική είναι η υπέρβαση του πόνου σε κάτι καλλίτερο σε κάτι υψηλότερο. … Το κριτήριο δεν είναι οι ταμπέλες στις ανόδους, το κριτήριο είναι ποιό είναι το νόημα που φέρνουν οι ταμπέλες. … Η κρίση η οποία υπάρχει σήμερα, οφείλεται σε αυτό ακριβώς το γεγονός, ότι η μεγάλη ανάπτυξη του υλικού στοιχείου στον πολιτισμό τείνει να βάλει στο περιθώριο το νόημα για το οποίο υπάρχουμε… Αυτή τη στιγμή η κρίση, η αδυναμία ας πούμε διεξόδου δημιουργεί πολώσεις, οι πολώσεις φέρνουν στην επιφάνεια τα σκουπίδια, πάντα εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι οι συνθέσεις. Όποιος διεκδικεί για τον εαυτό του αποκλειστικότητα διεκδικεί καταστροφή και αυτοκαταστροφή, εκείνος που συνθέτει έχει σημασία.

27.28 Ράμφος : Όταν ο επιλογές σου χονδρικά, όχι ολοκληρωτικά γίνονται με βάση συναισθήματα και με βάση επιθυμίες, τότε η πραγματικότης δεν παίζει κανένα ρόλο, οπότε ότι και να συμβαίνει εσύ κρατάς τις θέσεις σου. Δηλαδή εδώ τι πρόβλημα έχουμε στην πολιτική μας ζωή, ότι στις εκλογές ο λαός εκφράζει τη βούλησή του, δεν εκφράζει όμως την κρίση του. Αυτό είναι το δύσκολο στοίχημα της ωριμάνσεως ενός λαού.

Δημοσιογράφος: Δηλαδή με συγχωρείτε εσείς πιστεύετε ότι ψηφίζουν χωρίς συνείδηση οι άνθρωποι δηλαδή;

Ράμφος: Με απόλυτη συνείδηση, η οποία είναι υποταγμένη στο συναίσθημά τους η δεν είναι.

Δημοσιογράφος: Με απόλυτη συνείδηση.

Ράμφος : Με απόλυτη ναι, αλλά η συνείδηση αυτή είναι συνείδηση μιας πίστεως η οποία μπορεί να είναι και παρανοϊκή.

Δημοσιογράφος: Ψευδής δηλαδή;

Ράμφος : Βέβαια απολύτως, κάθε ιδεολογική συνείδηση είναι ψευδής, αυτό ισχύει για όλες τις παρατάξεις. Δηλαδή μπορεί να ψηφίζεις Νέα Δημοκρατία επειδή είσαι τοποθετημένος οπωσδήποτε εκεί και ότι και να συμβαίνει θα ψηφίζεις αυτό η κάτι άλλο αντίστοιχο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ψηφοδέλτιο βγαίνουν οι ποδοσφαιριστές στη θέση πολύ ωρίμων ανθρώπων, οι οποίο ξέρουν καλά τα Ευρωπαϊκά θέματα, εκεί η βούληση έχει υποχωρήσει μπροστά στη κρίση. … Εάν το σχολείο μαθαίνει στους ανθρώπους να πολλαπλασιάζουνε την ακρισία τους, τότε βεβαίως όταν θα φτάσει η ώρα της πολιτικής θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.

30.17 Ράμφος : Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο μεγάλος κίνδυνος πολλές φορές που υπάρχει, ο μεγάλος κίνδυνος που μπορεί να έρχεται από μια ακραία δεξιά τύπου Χρυσής αυγής, η μια ακραία αριστερά, η δεν ξέρω τι, έγκειται στο γεγονός ότι η πολιτική του σκόπευση είναι η μίξη κράτους και κοινωνίας, δεν μπορεί να υπάρξει, αυτό είναι η εγγύηση του αυταρχισμού, πρέπει πάντα να έχουμε ξεχωριστό το κράτος από την κοινωνία. Για να τα έχουμε αυτά τα πράγματα ξεχωριστά, η πολιτική οργανώνεται με διαφορετικούς τρόπους. Όσο η ανάμειξη στην κοινωνία του κράτους γίνεται απόλυτη, τόσο ο ολοκληρωτισμός είναι δεδομένος. Πες τε μου μια πολιτική αριστεράς που να μην βλέπει να μην λαχταράει, η δεξιάς, που να μην λαχταράει την ανάμειξη του κράτους με την κοινωνία. Έχει μεγάλη σημασία να τα καταλάβουμε αυτά τα πράγματα.

34. Ράμφος : Το πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι ενδιαφέρεται για τις δομές και όχι για τους ανθρώπους. Αυτή είναι όλη της η ιστορία. Ενδιαφέρεται για την ιστορικότητα και όχι για τη ζωή των ανθρώπων. Αυτή είναι και η αιτία όλης της παρακμής. Επομένως πρέπει να βρούμε ένα τρόπο οι δομές να υπάρχουν και καλώς να υπάρχουν, αλλά να υπάρχουν μέσα στο νόημα. Στο νόημα αναβαπτίζονται οι άνθρωποι. … Να μάθουμε όμως ποιο είναι το κέντρο των προβλημάτων, δεν είναι πως κατανέμονται τα ποσά, που είναι πολύ σημαντικό ας πούμε, αλλά είναι και τι θέλουμε απ την Ευρώπη, επί παραδείγματι τι θα κάνουμε με τους Νοτίους και του Βορείους, με τους προηγμένους Βορείους, και τους Νοτίους που είναι προβληματικοί μονίμως. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο δεν έχει τεθεί στη Ευρώπη καθόλου η τουλάχιστον δεν έχει τεθεί ουσιαστικά και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα.

36. Ράμφος: Η σημασία του ποσού για την παιδεία επειδή ανήκω στους φοιτητές τότε που ήταν του 15% δεν έγκειται στο ποσόν, έγκειται στο πρόγραμμα. Ν ακούσουμε λοιπόν ένα πρόγραμμα αυτή τη στιγμή για την παιδεία είμαι έτοιμος να το ακούσω το οποίο να έχει ένα ελάχιστο ενδιαφέρον.

Δημοσιογράφος: Αξιοκρατία.

Ράμφος: Οι δάσκαλοι που δεν δέχονται αξιολόγηση τι αξιοκρατία να κάνουνε;

Δημοσιογράφος: Αυτό είναι το πρόβλημα στην παιδεία σήμερα.

Ράμφος: Και όχι μόνο, και προσανατολισμός, υπάρχει άγνοια του ελληνικού προβλήματος, και το ελληνικό πρόβλημα που κρατάει αιώνες τώρα είναι ότι δεν αναπτύχθηκε ομαλά η προσωπικότης του Έλληνα. Πολλούς αιώνες τώρα είναι ένα πράγμα ένα πρόβλημα ριζικό.

Δημοσιογράφος : Να αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσει αυτό το πράγμα.

Ράμφος: Από την κατανόηση του προβλήματος, και από την αναγνώριση ότι υπάρχει αυτό το πρόβλημα. Και λέμε εάν εμείς αυτή τη στιγμή έχουμε μεγάλη ανάγκη από την Ευρώπη δεν την έχουμε μόνο επειδή θα μας δώσει λεφτά να ξελασπώσουμε, την έχουμε ανάγκη γιατί θα μας βοηθήσει επίσης να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα που η ντόπια Ελίτ, που η κοινωνία μας δύο αιώνες τώρα δεν μπορεί να θέσει ούτε να λύσει.

Δημοσιογράφος : Εσείς είστε αισιόδοξος ότι μπορεί να λυθεί η να κατανοηθεί.

Ράμφος: Όταν καταλαβαίνουμε κάτι λύνεται. Κάθε πρόβλημα λύνεται από τη στιγμή που το κατανοούμε.

Δημοσιογράφος: Συμφωνούμε υπό την προϋπόθεση ότι μαζί με τα λεφτά που θα δώσει η Ευρωπαϊκή ένωση δεν θα ζητήσει να πάρει την ταυτότητά μας, γιατί αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Μας το δίνει αλλά την ίδια στιγμή μας λέει τσάπ την ταυτότητά σας κύριοι.

Ράμφος: Μια στιγμή, ξέρετε πολύ καλά ότι η Ευρωπαϊκή ένωση δεν ακουμπάει την παιδεία, ακουμπάει τα οικονομικά και άλλα τέτοια θέματα. Τι σημαίνει, (αυτό;) δεν έχει πρόβλημα για την ταυτότητά μας. Εμείς έχουμε πρόβλημα πως θα συνδυάσουμε την δική μας ταυτότητα με την ταυτότητά τους. Υπάρχει δηλαδή ένα θέμα πολύ βαθύ και ουσιώδες, πως πετυχαίνεται η σύνθεση Βορά και Νότου. Αν δεν λυθεί αυτό θα διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα τέτοιο.

…Μιλάμε για το επίπεδο του πολιτισμού οι καταναλωτές ότι τους δίνεις κάνουνε, δεν μας ενδιαφέρει αυτό, μας ενδιαφέρει με πιο τρόπο η κουλτούρα που έχεις, που είναι ας πούμε η κουλτούρα ενός συναισθήματος, μπορεί να οργανωθεί και να ταιριάξει με μια κουλτούρα που έχει πολλή λογική. Πως μπορείς δηλαδή να κρατήσεις την ψυχή σου και να οργανώνεις καλά τη δουλειά σου. Αυτό σας λέω, αυτό αν δεν λυθεί, ο νότος θα φύγει από τη Ευρώπη.

Δημοσιογράφος: Είναι θέμα δικό μας;

Ράμφος: Και όλων είναι. Όλων, όλων , όλων είναι θέμα, αλλά εμείς πρώτοι πρέπει να το καταθέσουμε με έμφαση και με σχετικές λεπτομέρειες σ ένα πρώτο στάδιο, πρέπει να μιλήσουμε με τους Νοτίους, αυτή είναι η δουλειά των Ευρωβουλευτών, να το μιλήσουμε με τους Νοτίους ,να φτιαχτεί να διαμορφωθεί κάτι, και αυτό ως συνολική πρόταση να συζητηθεί πια στα όργανα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. … Έχει σημασία να καταλάβουμε ότι το μεγάλο δημόσιο χρέος, είναι ημών προς εμάς.

43.02 Ράμφος: Το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης οι τρομερές δομές δυσπιστίας, οι οποίες υπάρχουν και αποκλείεται να οδηγήσουν σε ομαλή πολιτική ζωή … Όμως έχει σημασία όταν κάνουμε ανασχηματισμούς, όταν κάνουμε πολιτική, όταν μπαίνουμε σε δημόσια διαβούλευση, πολύ σοβαρά θέματα, πρέπει να επιμείνουμε σ αυτό πολύ, και με αγάπη προς όλες τις κατευθύνσεις, όχι αποκλείοντας έναν υπέρ ενός άλλου, έχει μεγάλη σημασία να το κάνουμε αυτό, πρέπει να κερδηθεί η εμπιστοσύνη, η αρρώστια μας είναι η δυσπιστία, είναι πάρα πολύ σοβαρό. Όταν λοιπόν στη Βουλή βλέπουν οι άνθρωποι να γρονθοκοπούνται για το τίποτα οι πάντες, μέσα τους μια τρομερή ανασφάλεια απλώνεται, και η ανασφάλεια αυτή γυρνάει σε μίσος. Ε! ιδού η Χρυσή Αυγή.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη στο video που ακολουθεί.

9 thoughts on “Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (1 06 14)

  1. Ο «φιλόσοφος» Σ. Ράμφος ξαναχτυπά για εκλογές και ΧΑ στο MEGA ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.

    1. Όταν ξεκινάμε ρίχνοντας τις ευθύνες στους άλλους, τότε η ερμηνεία αρχίζει να έχει προβλήματα.

    Η γνώμη μου είναι πως η ερμηνεία ενός γεγονότος δεν έχει καμία σχέση με το που θα αποδοθεί το γεγονός αυτό. Η ερμηνεία γίνεται με την χρήση συγκεκριμένων εργαλείων (πολιτικών, κοινωνικών, ψυχολογικών κλπ.) και αποτυπώνει τους λόγους, τις συνθήκες, τις αιτίες κλπ. της δημιουργίας του γεγονότος. Το που αποδίδουμε τις ευθύνες των γεγονότων, δεν έχει καμία σχέση με την ερμηνεία του.

    2. Όταν την θέση του νοήματος την καταλαμβάνουν οι διαδικασίες, τα προβλήματα είναι μεγάλα ….

    Το «νόημα» και οι «διαδικασίες» είναι δύο τελείως διαφορετικές έννοιες και στην πράξη, δεν γίνεται ποτέ η μία να μπει στην θέση της άλλης, λόγω των ποιοτικών διαφορών που τις χαρακτηρίζει. Άλλο το «νόημα» σε μια κατάσταση και άλλο «οι διαδικασίες» που εφαρμόζονται για να γίνει γνωστό, για να υλοποιηθεί κλπ.

    3. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανέβηκε αλλά μειώθηκε, σε σχέση με τις εκλογές του ’12.

    Να που ο «φιλόσοφος» ξεκινάει υιοθετώντας αμέσως την θεωρία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Είναι σαφής πλέον η τοποθέτηση του και γιαυτό οι ιδέες που προβάλλει είναι ποτισμένες από τον φιλελευθερισμό και την πολιτική της συγκυβέρνησης. Το ίδιο συμβαίνει και την ανάλυση του σχετικά με το ποιος νίκησε και ποιος ηττήθηκε, με τις δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ του ’81 (μάλιστα προσπάθησε να ταυτίσει και τις έννοιες «στις 18 σοσιαλισμό» με το «στις 26 φεύγουνε» αλλά τον πήρε χαμπάρι ο Αναγνωστάκης και τον «επανέφερε στην τάξη», λέγοντας του πως δεν είναι το ίδιο!), και γενικά με όλα τα γεγονότα που ακολούθησαν, ακολουθώντας ξεκάθαρα πλέον την γραμμή της συγκυβέρνησης.

    4. Η αριστερά δεν δίνει σημασία στην παιδεία, γιατί έχει ως πρώτο στοιχείο της την οικονομία. Η θεωρία της αριστεράς είναι «το πάν είναι η οικονομία» η οποία αντανακλάται στα μυαλά των ανθρώπων. Εκεί είναι θάνατος. Γιαυτό και όπου κυβέρνησε τον κόσμο, έφερε ερείπια και πτώματα.

    Είναι δικαίωμα του βεβαίως να πιστεύει ό,τι θέλει και να το λέει, στο πλαίσιο της δημοκρατίας που έχουμε. Όμως, ως φιλόσοφος, θα έπρεπε να γνωρίζει την βάση της φιλοσοφίας της αριστεράς, που βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με την περιγραφή που έκανε. Ό,τι είπε, δεν ήταν παρά μια αδέξια κατηγορία εναντίον της, μια επιδεικτική μείωση της αξίας της για τον κόσμο και βεβαίως μια απόδειξη για την πολιτική θέση που έχει πάρει.
    Δεν θα κρίνω τις απόψεις του, γιατί όπως είπα έχει δικαίωμα να τις έχει, όμως δεν θα αφήσω και ασχολίαστο το γεγονός πως κρίνει το φιλελεύθερο πρόγραμμα της συγκυβέρνησης ως αποτελεσματικό ως προς την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας.
    Κατά τα άλλα, ο καθένας που τον παρακολουθεί μπορεί να βγάλει τα δικά τους συμπεράσματα.

    5. … ο άνθρωπος μπορεί να μείνει όρθιος (από τα σκληρά μέτρα της συγκυβέρνησης, όπως παρατήρησε ο Αναγνωστάκης), όπως μένει όρθιος όταν πολεμάει και αντιμετωπίζει τον θάνατο στον πόλεμο, παλεύει ..

    Δηλαδή, εδώ ο «φιλόσοφος» παρομοιάζοντας ανίερα τις δύο καταστάσεις, καλεί τον κόσμο να υποστεί όλες τις συνέπειες της πολιτικής της κυβέρνησης, ακριβώς όπως γίνεται στον πόλεμο όταν υπερασπίζεται την ελευθερία του από τους επίδοξους κατακτητές. Είναι προφανές πως έχει ξεφύγει από την «φιλοσοφία» και πως κάνει πολύ φτηνή πολιτική, προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο πως υπάρχει σχέση ανάμεσα στην φιλελεύθερη διαχείριση της κρίσης και σε έναν αμυντικό πόλεμο. Και δυστυχώς, δεν τον έχουν πετάξει έξω από το στούντιο με τις κλωτσιές ….

    6. Η ηθική είναι η υπέρβαση του πόνου σε κάτι καλύτερο, σε κάτι υψηλότερο.

    Ο ορισμός της ηθικής του «φιλόσοφου». Την κρατάμε για μελλοντική χρήση και για να αποδείξουμε την αντιφατικότητα του λόγου του.

    7. Η υστερία είναι όταν η επιθυμία δεν λαμβάνει υπόψη της την πραγματικότητα.

    Ως «φιλόσοφος» δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιεί στην λέξη και την έννοια «πραγματικότητα», αφού αυτή είναι και το ζητούμενο κάθε σχολής φιλοσοφίας και αποτελεί μια τελείως υποκειμενική αντανάκλαση της. Που ξέρει ο κ. Ράμφος ποια είναι η «πραγματικότητα» για να την συγκρίνει με την «επιθυμία» (που ενδεχομένως να είναι μια πιο εμφανής έννοια) ώστε να μπορεί και να διαπιστώσει την απόσταση που έχουν μεταξύ τους;
    Η φιλοσοφία είναι δύσκολη τέχνη και μια διαρκής αναζήτηση. Αν πάρει την μορφή της «αυθεντίας» τότε γίνεται καρικατούρα και γελοιοποιεί αυτόν που την σχεδιάζει.

    8. Στις εκλογές, ο λαός εκφράζει την βούληση του, δεν εκφράζει όμως την κρίση του.

    Εδώ έχουμε ένα νοηματικό άλμα και μια σκέψη που μόνο κενό έχει μπροστά της για να πέσει. Στις εκλογές λοιπόν ο λαός εκφράζει αυτό που θέλει να γίνει (βούληση), όχι όμως και αυτό που έχει βγάλει σαν συμπέρασμα από την αξιολόγηση που έχει κάνει (κρίση). Μα, πώς μπορεί ο ψηφοφόρος να καταλήξει να επιλέξει το κόμμα που θα ψηφίσει, αν δεν έχει κρίνει από πριν ποιος, ποιο κόμμα, είναι εκείνο που πιστεύει πως θα υλοποιήσει αυτά που θέλει; Πώς μπορεί να δημιουργηθεί «βούληση» για την εκλογή ενός κόμματος, χωρίς προηγουμένως να μην έχει γίνει «κρίση» για το ποιο κόμμα μπορεί να τον ικανοποιήσει ;
    Ερωτήματα που δεν είναι καθόλου φιλοσοφικά, αλλά μόνο απλής λογικής και σκέψης.
    Η θέση του πως ο ψηφοφόρος ψηφίζει «συναισθηματικά» και όχι με βάση την «κρίση» του, είναι ατυχής, αφού γνωρίζουμε πως ο άνθρωπος κινείται με βάση το συναίσθημα και χρησιμοποιεί την κρίση, την λογική ή κάθε άλλη διαδικασία, ακριβώς για «συναισθηματικούς λόγους», όπως : να νοιώσει ασφαλής, σωστός, υπεύθυνος κλπ. Αλλά, «να νοιώσει» δηλαδή, να ικανοποιήσει ένα συναίσθημα.
    Άρα, η προτροπή του να ψηφίζει ο κόσμος με βάση την «κρίση» και όχι το συναίσθημα, αφού σε κάθε περίπτωση θα ψηφίσει με το συναίσθημα, αξιοποιώντας την «κρίση» του, που και εκείνη θα έχει γίνει με την χρήση του συναισθήματος.

    9. Το άκριτο είναι πως ψηφίζω πριν ελέγξω τα δεδομένα.

    Επιμένει σε μια σκέψη που δεν έχει διέξοδο, γιατί ο άνθρωπος πάντα κινείται έχοντας λάβει υπόψη του κάποια δεδομένα, αλλιώς λειτουργεί τελείως αντανακλαστικά και έξω από την συνείδηση του. Η ψυχή του είναι εκείνη που θα τον καθοδηγήσει να επιλέξει τα δεδομένα εκείνα που νοιώθει πως τον αφορούν και θα τα αναλύσει με τέτοιον (συνειδητό ή υποσυνείδητο) τρόπο, ώστε να καταλήξει στο συμπέρασμα που θα τον κάνει να νοιώθει περισσότερο «ασφαλής» και με ικανοποίηση του αισθήματος του «ανήκειν» στην κοινωνία.
    Πάντα λοιπόν ακολουθεί αυτή την διαδικασία. Άλλο αν καταλήγει σε επιλογές που δεν μας αρέσουν και δεν ταιριάζουν με τις δικές μας.
    Για παράδειγμα, όταν ερωτώνται κάποιοι γιατί ψήφισαν το συγκεκριμένο κόμμα, όλοι έχουν να πουν κάποιους λόγους. Κανείς δεν θα πει πως δεν εξέτασα τίποτα και έτσι πήγα και ψήφισα τελείως συναισθηματικά. Γιατί ακόμη και «παραδοσιακά» να ψηφίσει κανείς, έστω και αν το κάνει αντίθετα με τα συμφέροντα του, πάλι έχει λάβει υπόψη του δεδομένα (εκείνα βεβαίως που τον εξυπηρετούν).

    10. Πρέπει να έχουμε πάντα ξεχωριστά το «κράτος» από την «κοινωνία».

    Απλά πράγματα ! Λες και το «κράτος» δεν είναι όργανο ή δεν λειτουργεί μέσα και ως μέσο της κοινωνίας, λες και οι κοινωνία δεν χρειάζεται το κράτος για να λειτουργήσει. Πώς μπορεί να τα δει κανείς ξεχωριστά, ανεξάρτητα; Το εξηγεί περιφραστικά λίγο πιο κάτω : «όσο η ανάμιξη του κράτους στην κοινωνία γίνεται απόλυτη, τόσο ο ολοκληρωτισμός είναι δεδομένος».
    Η αδυναμία του να αναγνώσει την οργάνωση της κοινωνίας στις εκάστοτε «τάξεις» (δηλαδή με ομάδες κοινών συμφερόντων), τον οδηγεί στο συμπέρασμα πως μπορεί να υπάρχει μια κοινωνία αυτόνομη και ένα κράτος αυτόνομο, που στην ιδανική του περίπτωση δεν θα έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Σαν να μας λέει πως μπορεί να υπάρξει «υγιής κατάσταση» ενός οργανισμού, όπου το ένα μέλος του να μην έχει καμία σχέση με το άλλο. Ίσως μόνο στον θάνατο μπορεί να ισχύσει αυτό.
    Ωστόσο, επιμένει λέγοντας πως «για να τα έχουμε αυτά τα πράγματα ξεχωριστά, η πολιτική οργανώνεται με διαφορετικούς τρόπους». Δηλαδή, η πολιτική δεν είναι παρά μια μέθοδος για να κρατάει ξεχωριστά το κράτος από την κοινωνία. Αδιέξοδα, πολιτικά, φιλοσοφικά, νοηματικά και έξω από κάθε λογική σκέψη.

    11. Όταν σε ένα κοινοβούλιο ο ένας λέει άσπρο και ο άλλος λέει μαύρο, ανεβάζει την ΧΑ.

    Να και η άποψη του για τον κοινοβουλευτισμό. Οι διαφορετικές ή ενίοτε οι αντίθετες απόψεις για κάποιο θέμα, οδηγεί στην ανάπτυξη του φασισμού (στην καλύτερη περίπτωση). Εδώ πραγματικά και ο ελάχιστα νοήμων άνθρωπος, μένει αποσβολωμένος.

    12. Το πρόβλημα της αριστερά είναι πως ενδιαφέρεται για τις δομές και όχι για τους ανθρώπους. Ενδιαφέρεται για την ιστορικότητα και όχι για την ζωή των ανθρώπων.

    Ιδού και το πρόβλημα της αριστεράς που φαίνεται να το γνωρίζει μόνον ο ίδιος και κανείς άλλος. Βασίζεται βεβαίως σε μια αυθαίρετη ιδέα, αποκλειστικά δική του, χωρίς να μπορεί να το αποδείξει, αν και δεν χρειάζεται απόδειξη, αφού και αυτή η σκέψη του χάνεται βαθιά μέσα στην αντιφατικότητα των ιδεοληψιών του.
    Συγκεκριμένα, δεν είναι ποτέ δυνατόν να ενδιαφέρεται κάποιος για «δομές», μέσα στις οποίες θα ζήσουν άνθρωποι, χωρίς να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους. Μπορεί να ενδιαφέρεται με θετικό ή αρνητικό τρόπο, όμως είναι αδιανόητο να μην έχει τους ανθρώπους στο μυαλό του. Ο λόγος είναι πως για να κινηθεί κάποιος και να οργανώσει κάποιες δομές, πρέπει να έχει κάποιον στόχο, από τον οποίον στόχο δεν μπορεί να λείπει ο άνθρωπος, αφού ως κοινωνικό όν, ό,τι κάνει το κάνει για τους άλλους ανθρώπους. Συνεπώς, η πλήρης αποσύνδεση των δομών από τους ανθρώπους, είναι κάτι που δεν μπορεί να υπάρξει, στην σκέψη ενός ανθρώπους αλλά και μιας ομάδας ανθρώπων.

    13. Εμείς, δείχνουμε τον δρόμο για την υπέρβαση. Αντί να πάμε με τον έναν ή με τον άλλον, πάμε προς την υπέρβαση.

    Να και η κομματική του ένταξη, σεβαστή βεβαίως κατά τα άλλα. Τοποθετεί τον εαυτό του στον «κεντρώο» χώρο, αισθανόμενος πως κάνει κάτι καλό που το ονομάζει «υπέρβαση» για να το ισχυροποιήσει και να του δώσει αξία.
    Η γνώμη μου είναι πως ένας «φιλόσοφος» ακόμη και όταν μιλάει για πολιτικά θέματα, δεν πρέπει να τοποθετείται πολιτικά σε «χώρους» γιατί χάνει την ικανότητα του να «φιλοσοφεί» δηλαδή να βλέπει τα πράγματα από «ψηλά», πέρα και πάνω από πολιτικούς χώρους, να παρατηρεί και να μας παραδίδει τα αποτελέσματα της δικής του οπτικής γωνίας, για να πλουτίσει την δική μας, που είναι πιο περιορισμένη, επειδή ακριβώς βρισκόμαστε «μέσα στο πρόβλημα» και όχι απέξω.
    Συνεπώς, «η παπάς – παπάς, ή ζευγάς – ζευγάς» που λέει και ο λαός μας. Και τα δύο μαζί, δημιουργούν σύγχυση «εν κρανίω».

    14. Η τρελή πόλωση, τι συναισθήματα δημιουργεί; Δημιουργεί συναισθήματα ελλείψεις εμπιστοσύνης και μίση, τα οποία δεν αφήνουν το μυαλό … πρέπει να επιμείνουμε πολύ και με αγάπη προς όλες τις κατευθύνσεις, όχι αποκλείοντας έναν υπέρ ενός άλλου … όταν στην βουλή βλέπουν να γρονθοκοπούνται μέσα για το τίποτα, μέσα τους δημιουργείται μια τρομερή ανασφάλεια και η ανασφάλεια γυρνάει σε μίσος και έτσι ιδού η Χρυσή Αυγή.

    Ξεπερνώντας ξανά τις αντιφάσεις του λόγου και της σκέψης του, εδώ εμφανίζεται και η δική του συμβολή στην γέννηση και ανάπτυξη της ΧΑ. Πώς; Πολύ απλά, γιατί ο ίδιος κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που περιγράφει πως πρέπει να γίνει. Παίρνοντας θέση στην «πολιτική γεωγραφία» ως «κεντρώος» και βεβαίως, κατηγορώντας την αριστερά πως όπου έχει κυβερνήσει έχει δημιουργήσει «ερείπια και πτώματα»!!! Πραγματικά πολύ ιδιαίτερος και προσωπικός τρόπος αν δείχνει την «αγάπη του» στην «μη απόκλιση ενός υπέρ του άλλου».

    Να τον χαίρεστε!

    Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος
    «Μη φιλόσοφος»

    Μου αρέσει!

    • Ανορθολογική σκέψη, αμυντική θεώρηση, απαντήσεις για τις απαντήσεις…,εμμονή στην …μερικότητα, μυρίζουν «στρατευμένο» σχολιασμό…, ίσως.

      Ακριβώς σε αυτά αναφέρεται ο Σ.Ράμφος….!

      Μου αρέσει!

  2. Κύριε Ρεγκούκε, τα επιχειρήματά σας θυμίζουν αυτά των υπεροπτικών Φαρισαίων: εξυπνακίστικα και επιστημονικοφανή. Είναι κατ’εμέ προφανές ότι δεν σας ενδιαφέρει να καταλάβετε, αλλά να επιβληθείτε.

    Μου αρέσει!

    • Να επιβληθώ σε ποιόν αλήθεια ; Αυτή είναι μια κατηγορία αβάσιμη και εκτός θέματος. Εγώ στο σημείωμα μου αναφέρω τα σημεία που σχολιάζω με τις δικές μου απόψεις. Αν έχετε και εσείς απόψεις γιαυτά, ευχαρίστως αν τις συζητήσουμε. Όλα τα άλλα είνα υπεκφυγές και δικαιολογίες. Εγώ μιλάω πάντα με τεκμήρια!

      Μου αρέσει!

    • Μη παιδεύεστε να απαντήσετε όπως έκανα αρχικά κι εγώ, δεν υπάρχει ούτε ουσία ούτε και λόγος. Δεεεεν λεμε ….Οπότε ας το πάρουμε αλλιώς.
      Διαβάστε τα σχόλια , που έκανε στην προηγούμενη παρουσία του κ. Ράμφου στο MEGA Σαββατοκύριακο το Μάρτιο (εδώ στην ίδια ιστοσελίδα) και θα καταλάβετε τη λογική ……με την οποία επενδύει στην «πρόκληση» για συζήτηση.
      Ξεπερνάω την υψηλού επιστημονικού υπόβαθρου, αλλά και φιλοσοφικού επιπέδου, με κοινωνικο πολιτικές και πολιτιστικές εκφάνσεις έκφραση «γκε γκε» , που δεν είχα την δυνατότητα και το χιούμορ να αντιληφθώ (οιμε ο ποταπός εγώ) . Κρατάω όμως τις τελευταίες ατάκες που δεν μπήκα στο κόπο να σχολιάσω τότε για προφανείς λόγους, αλλά νομίζω ότι θα κάνω περισσότερο καλό και στον ιδιο, αν το κάνω τώρα:
      Ατάκα 1 Έγραψε:
      «Αυτό, είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ανάμεσα στους επιστήμονες που δεν ανήκουν σε κάποιο κατεστημένο» Αναφέρεται στην άποψή του περί επιστημονικής απόδειξης (που και αυτή, για εκείνους που θέλουν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο, είναι αμφισβητούμενη γιατί εξαρτάται από τον επιστήμονα που παρατηρεί και «αποδεικνύει») .

      -Πως έλεγε μια διαφήμηση κάποτε ; «το ξέρουν και οι γάτες!!» ε?, καμμιά σχέση!!!

      Ατάκα 2 Έγραψε:
      «Higgs (εκείνος που βρήκε το «σωματίδιο του Θεού» όπως το αποκαλούν) !!!!»

      -O Higgs δεν βρήκε (το μποζόνιο) , αλλά απλά παρατήρησε , υπέθεσε και πρότεινε. Όταν το βρούμε θα στο πούμε.

      Ατάκα 3 Έγραψε:
      «το όλο project CERN»

      -Το CERN δεν είναι project αλλά οργανισμός που μεταξύ των άλλων εκπονεί αλλά και διεκπεραιώνει και “project”.

      Ατάκα 4 Έγραψε:
      «θα σου δώσω και ένα προσωπικό παράδειγμα. Όταν ρώτησα τον Κώστα Δασκαλάκη (τον διάσημο μαθηματικό που με τον έλληνα καθηγητή του απέδειξε πως το «Δίλλημα του Nash» δεν έχει καμία λύση), αν πριν ξεκινήσουν την διαδικασία απόδειξης είχαν βάλει στόχο να αποδείξουν ακριβώς την ανυπαρξία της λύσης……. Δηλαδή, παραδέχθηκε πως χρησιμοποίησαν τα μαθηματικά με τέτοιον τρόπο, ώστε να πετύχουν τον στόχο που είχαν βάλει από την αρχή!»

      -Αυτό άνθρωπέ μου , δεν είναι προσωπικό παράδειγμα , αλλά προσωπική εκτίμηση και μάλιστα κάποιου που δεν έχει καμμιά σχέση αφενός με τη θεωρία παιγνίων και προφανώς με τη σημασία και χρήση των μαθηματικών (ποσό δε μάλλον στοχαστικών διεργασιών και προσεγγίσεων). Δεύτερον δεν είχε κανένα «δίλλημα» ο Νash, πίστεψέ με. Τρίτον, ο Δασκαλάκης άλλο απέδειξε και όχι αυτό που θυμάσαι τώρα ως «ανυπαρξία λύσης» (η χρήση του ρήματος «καταλαβαίνω» αποφεύγεται εδώ διότι προυποθέτει γνώσεις) . Και τέταρον το χειρότερο είναι πως βασικά μας λές ότι, πήγες να παρακολουθήσεις την πιό απλοποιημένη ομιλία του Δασκαλάκη, σχετικά με το θέμα και εσύ το πιο σημαντικό που αποκόμησες από αυτήν , ήταν ότι ΣΟΥ (να μη το ξεχναμε αυτό) είπε στο διάλειμμα πως χρησιμοποίησε τα μαθηματικά για να αποδείξει αυτό που είχε ως αρχικό στόχο!!! Φοβερό, βρε παιδί μου !!! Τι μου λες. Αυτό κι αν είναι ανακάλυψη!!! Και σου εκμηστιρευτηκε ΕΣΕΝΑΝΕ τέτοιο μυστικό κόλπο? (Είπα να του στείλω ενα email να προσέχει άλλη φορά να μη το ξανακάνει, αλλά σκέφτηκα να μην αποτελέσω εγώ εμπόδιο στην πρόοδο!)

      Βέβαια το πιό σημαντικό και καθοριστικό να καταλάβουμε το πως αντιλαμβάνεται τη συζήτηση είναι το στιβαρό πιστεύω του, που εξέφρασέ με την τοποθέτησή του

      Ατάκα 5 (εδώ κι αν «Έγραψε» και μάλιστα τρίπονδον από το κέντρον μετα κρούωντος κουδουνίου, που δε θα πετύχαινε ούτε ο Μιχαήλ Ιορδάνης)

      Έλεγε τότε λοιπον ο τιτανοτεράστιος:
      «Γενικότερα όμως, όποιος μιλάει με “επιχειρήματα” είναι μακριά νυχτωμένος από έναν σοβαρό διάλογο, που βεβαίως δεν γίνεται με επιχειρήματα, αλλά με ιδέες».
      Σήμερα , ομολογεί πλέον και μας διευκρινίζει ότι «Εγώ μιλάω πάντα με τεκμήρια!».

      Σύμφωνα με τα πιστεύω του δηλαδή , μας ενημερώνει και προιδοποεί ειλικρινώς ότι , δεν επιθυμεί σοβαρό διάλογο.

      Ζητώ συγνώμη στους υπόλοιπους , για τα παραπάνω μη σχετικά με την παρουσίαση του κ Ράμφου, αλλά δυστυχώς προσπαθώ να προλάβω , την άσκοπη σπατάλη του χρόνου σας να απαντήσετε στα «σχόλια» του . Αποδεχτείτε τα ανευ όρων!!!

      Μου αρέσει!

      • Μη παιδεύεστε να απαντήσετε όπως έκανα αρχικά κι εγώ, δεν υπάρχει ούτε ουσία ούτε και λόγος. Δεεεεν λεμε ….Οπότε ας το πάρουμε αλλιώς.
        Π.Ρ. Βρε καλώ τον φίλο μου … Μου αρέσει που ως «αυτόκλητος σωτήρας» ενδιαφέρεται να προστατεύσει τους αναγνώστες από τα βάσανα που τους δημιουργώ με τα σχόλια μου. Ο ίδιος όμως δεν το βάζει κάτω και επανέρχεται, νομίζοντας πως δεν θα του απαντήσω. Δυστυχώς, όμως, όταν πρόκειται για διάλογο, όταν απευθύνεται κάποιος σε μένα, θεωρώ υποχρέωση μου να του απαντήσω. Ένας λόγος πάρα πάνω, που με μιμείται παίρνοντας φράσεις μου για να τις σχολιάσει. Για να δούμε λοιπόν και τις δικές μου απαντήσεις, στα δικά του σχόλια.

        Διαβάστε τα σχόλια , που έκανε στην προηγούμενη παρουσία του κ. Ράμφου στο MEGA Σαββατοκύριακο το Μάρτιο (εδώ στην ίδια ιστοσελίδα) και θα καταλάβετε τη λογική ……με την οποία επενδύει στην «πρόκληση» για συζήτηση. Ξεπερνάω την υψηλού επιστημονικού υπόβαθρου, αλλά και φιλοσοφικού επιπέδου, με κοινωνικο πολιτικές και πολιτιστικές εκφάνσεις έκφραση «γκε γκε» , που δεν είχα την δυνατότητα και το χιούμορ να αντιληφθώ (οιμε ο ποταπός εγώ) . Κρατάω όμως τις τελευταίες ατάκες που δεν μπήκα στο κόπο να σχολιάσω τότε για προφανείς λόγους, αλλά νομίζω ότι θα κάνω περισσότερο καλό και στον ιδιο, αν το κάνω τώρα:
        Π.Ρ. Πολύ σε ευχαριστώ φίλε μου για το «καλό» που μου κάνεις. Το δέχομαι με ευχαρίστηση.

        Ατάκα 1 Έγραψε: Π.Ρ. Αρχικά να διευκρινίσω πως ο όρος «ατάκα» είναι δικός σου. Εγώ δεν μιλάω με «ατάκες» αλλά με ιδέες και τεκμήρια.

        «Αυτό, είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ανάμεσα στους επιστήμονες που δεν ανήκουν σε κάποιο κατεστημένο» Αναφέρεται στην άποψή του περί επιστημονικής απόδειξης (που και αυτή, για εκείνους που θέλουν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο, είναι αμφισβητούμενη γιατί εξαρτάται από τον επιστήμονα που παρατηρεί και «αποδεικνύει») .
        -Πως έλεγε μια διαφήμηση κάποτε ; «το ξέρουν και οι γάτες!!» ε?, καμμιά σχέση!!!
        ΠΡ. Όποιος κατάλαβε κάτι από αυτό (εκτός από την ειρωνεία που είναι σαφής) ας το εξηγήσει για να απαντήσω.
        Ατάκα 2 Έγραψε:
        «Higgs (εκείνος που βρήκε το «σωματίδιο του Θεού» όπως το αποκαλούν) !!!!»
        -O Higgs δεν βρήκε (το μποζόνιο) , αλλά απλά παρατήρησε , υπέθεσε και πρότεινε. Όταν το βρούμε θα στο πούμε.
        Π.Ρ. Εδώ αναφέρεσαι στο θανάσιμο λάθος μου να πω πως «βρήκε» αντί να πώ πως «παρατήρησε», «υπέθεσε», «πρότεινε» και πως δεν το έχει βρεθεί ακόμη. Δεκτή η παρατήρηση.
        Ατάκα 3 Έγραψε:
        «το όλο project CERN»
        -Το CERN δεν είναι project αλλά οργανισμός που μεταξύ των άλλων εκπονεί αλλά και διεκπεραιώνει και “project”.
        Π.Ρ. Εγώ λοιπόν αναφέρθηκα στο project, το οποίο διεκπεραιώνεται. Που είναι η ένσταση και τι θέλεις να πεις εδώ; Ποιο είναι το λάθος μου;
        Ατάκα 4 Έγραψε:
        «θα σου δώσω και ένα προσωπικό παράδειγμα. Όταν ρώτησα τον Κώστα Δασκαλάκη (τον διάσημο μαθηματικό που με τον έλληνα καθηγητή του απέδειξε πως το «Δίλλημα του Nash» δεν έχει καμία λύση), αν πριν ξεκινήσουν την διαδικασία απόδειξης είχαν βάλει στόχο να αποδείξουν ακριβώς την ανυπαρξία της λύσης……. Δηλαδή, παραδέχθηκε πως χρησιμοποίησαν τα μαθηματικά με τέτοιον τρόπο, ώστε να πετύχουν τον στόχο που είχαν βάλει από την αρχή!»
        Π.Ρ. Πάμε στα δύσκολα τώρα …
        -Αυτό άνθρωπέ μου , δεν είναι προσωπικό παράδειγμα ,
        (ΠΡ Είναι ένα λαμπρό παράδειγμα του πόσο μεγάλη σημασία έχει «ο στόχος» του επιστήμονα, σε σχέση με την ανακάλυψη ή απόδειξη που θέλει να κάνει) αλλά προσωπική εκτίμηση και μάλιστα κάποιου που δεν έχει καμμιά σχέση αφενός με τη θεωρία παιγνίων και προφανώς με τη σημασία και χρήση των μαθηματικών (ποσό δε μάλλον στοχαστικών διεργασιών και προσεγγίσεων).
        (ΠΡ Αν εννοείς εμένα, κάνεις λάθος και εδώ, γιατί το θέμα που ανέφερα δεν είχε σχέση με κάποια ανάλυση της Θεωρίας των Παιγνίων, αλλά με την μέθοδο της απόδειξης που έκανε ο Δασκαλάκης με τους συνεργάτες του. Οπότε, περί ποίου θέματος ομιλείτε ;;;)
        Δεύτερον δεν είχε κανένα «δίλλημα» ο Νash, πίστεψέ με.
        (ΠΡ Εγώ δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο που μου αποδίδεις!)
        Τρίτον, ο Δασκαλάκης άλλο απέδειξε και όχι αυτό που θυμάσαι τώρα ως «ανυπαρξία λύσης» (η χρήση του ρήματος “καταλαβαίνω” αποφεύγεται εδώ διότι προυποθέτει γνώσεις) .
        (ΠΡ Δηλαδή, τι βρήκε, γιατί δεν το λες; Πετάς μια κουβέντα χωρίς απόδειξη και χωρίς καμία διόρθωση)
        Και τέταρον το χειρότερο είναι πως βασικά μας λές ότι, πήγες να παρακολουθήσεις την πιό απλοποιημένη ομιλία του Δασκαλάκη, σχετικά με το θέμα και εσύ το πιο σημαντικό που αποκόμησες από αυτήν , ήταν ότι ΣΟΥ (να μη το ξεχναμε αυτό) είπε στο διάλειμμα πως χρησιμοποίησε τα μαθηματικά για να αποδείξει αυτό που είχε ως αρχικό στόχο!!! (ΠΡ. Δεν είπα πως ήταν το σημαντικότερο που αποκόμισα. Και αυτό είναι δικό σου που μου αποδίδεις. Γιατί άραγε το κάνεις αυτό;)

        Φοβερό, βρε παιδί μου !!! Τι μου λες. Αυτό κι αν είναι ανακάλυψη!!! Και σου εκμηστιρευτηκε ΕΣΕΝΑΝΕ τέτοιο μυστικό κόλπο? (Είπα να του στείλω ενα email να προσέχει άλλη φορά να μη το ξανακάνει, αλλά σκέφτηκα να μην αποτελέσω εγώ εμπόδιο στην πρόοδο!)
        (ΠΡ Δεν καταλαβαίνω το ύφος. Μήπως νομίζεις πως λέω ψέματα; Την ειρωνεία στην επιστρέφω, γιατί αυτή την φορά σου ταιριάζει γάντι !!!!
        Βέβαια το πιό σημαντικό και καθοριστικό να καταλάβουμε το πως αντιλαμβάνεται τη συζήτηση είναι το στιβαρό πιστεύω του, που εξέφρασέ με την τοποθέτησή του
        (ΠΡ Ναι, γιατί αν την ιδέα μου την επιβεβαιώνει ένας επιστήμονας του βεληνεκούς του Δασκαλάκη και μάλιστα για μια αποδεικτική διαδικασία που χρησιμοποίησε, τότε σημαίνει πως έχει άλλη μια επιβεβαίωση. Που είναι το περίεργο; Εδώ η προσπάθεια για ειρωνεία δεν πέτυχε, γιατί δεν προσπάθησες πολύ φαίνεται).
        Ατάκα 5 (εδώ κι αν “Έγραψε” και μάλιστα τρίπονδον από το κέντρον μετα κρούωντος κουδουνίου, που δε θα πετύχαινε ούτε ο Μιχαήλ Ιορδάνης)
        Έλεγε τότε λοιπον ο τιτανοτεράστιος:
        (ΠΡ. «Παμεγιστοτεράτιος» μου αρέσει καλύτερα … την επόμενη φορά ξέρεις !!!

        «Γενικότερα όμως, όποιος μιλάει με “επιχειρήματα” είναι μακριά νυχτωμένος από έναν σοβαρό διάλογο, που βεβαίως δεν γίνεται με επιχειρήματα, αλλά με ιδέες».
        Σήμερα , ομολογεί πλέον και μας διευκρινίζει ότι «Εγώ μιλάω πάντα με τεκμήρια!».
        (ΠΡ Η ανεξήγητη μανία σου να με μειώσεις, σε έριξε μέσα στον λάκκο που μου έσκαψες. Ενώ η δική μου «ατάκα» όπως την λες, μιλάει για την αχρηστία των «επιχειρημάτων» σε έναν διάλογο, μετά προβάλλεις την νεώτερη μου «ατάκα» που αναφέρεται σε «τεκμήρια». Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο ;;; Καμία απολύτως. Μάλλον έχεις μπερδέψει τις έννοιες «επιχείρημα» και «τεκμήριο» . Δεν πειράζει, υπάρχει κι η Βικιπιντια !!!! Συμβουλεύσου την !
        Σύμφωνα με τα πιστεύω του δηλαδή , μας ενημερώνει και προιδοποεί ειλικρινώς ότι , δεν επιθυμεί σοβαρό διάλογο.
        (ΠΡ. Αυτό είναι δικό σου συμπέρασμα το οποίο μου αποδίδεις, προφανώς για να με μειώσεις, εμένα και τις ιδέες μου. Δεν με πειράζει αυτό, γιατί πρώτον οι αναγνώστες καταλαβαίνουν και δεύτερον γιατί δείχνει την ανυπαρξία σε ιδέες και τεκμήρια που σε χαρακτηρίζει. Δεν λέω πως αυτό είναι κακό. Αλλά είναι πραγματικό.
        Ζητώ συγνώμη στους υπόλοιπους , για τα παραπάνω μη σχετικά με την παρουσίαση του κ Ράμφου, αλλά δυστυχώς προσπαθώ να προλάβω , την άσκοπη σπατάλη του χρόνου σας να απαντήσετε στα «σχόλια» του . Αποδεχτείτε τα ανευ όρων!!!
        (ΠΡ. Την σύσταση αυτή, καλύτερα είναι να την σχολιάσου εκείνοι προς τους οποίους απευθύνεσαι. Εγώ δεν χρειάζεται να πω τίποτα περισσότερο. Σε ευχαριστώ για την «άσκοπη σπατάλη του χρόνου σας να απαντήσετε στα «σχόλια» μου. Είναι σίγουρο πως προσέφεραν στον διάλογο, ακόμη και για την αποφυγή ορισμένων πρακτικών που χρησιμοποίησες. Πάντως οφείλω να σημειώσω, πως η όλη προσπάθεια σου ήταν να αποδείξεις πως ο λόγος μου έχει κενά, αντιφάσεις, ανακρίβειες και αναντιστοιχίες. Το αν είναι όντως έτσι, ας το αφήσουμε στους αναγνώστες.)

        Μου αρέσει!

  3. κ.Ράμφο συγχαρητήρια και πάλι!

    Σας «παρακολουθώ» τα τελευταία 5-6 χρόνια στενά και οφέιλω να ομολογήσω ότι βοηθάτε πολύ με την ξεκάθαρη σκέψη-ανάλυση σας…να προσωρήσουμε πάρα πέρα: ατομικά και συνολικά.
    Εγώ τουλάχιστον έχω …βοηθηθεί, να ξεφύγω όσο μπορώ απο το «σύμπαν» των-πολιτικών- επιθυμιών (όπως λέτε), στην αλήθεια της πραγματικότητας…! Ευτυχώς.
    Θα ήθελα κάποια στιγμή να συναντηθούμε απλά μόνο για συζήτηση…! Είναι ευεργετική θεωρώ.

    Δημήτρης Ιωαννίδης

    Σύμβουλος Eπικοινωνίας & Μarketing

    Τ. 6945101036
    Ε. akernar8@otenet.gr
    Tw. @akernar8

    Μου αρέσει!

  4. Π.Χ.
    {Η υστερία είναι όταν η επιθυμία δεν λαμβάνει υπόψη της την πραγματικότητα.}
    -Λέτε ότι να ‘ναι
    ( εδώ αναφέρει την καθημερινότητα ,αυτό που ζεις , το ρεαλιστικό)
    καλά…..
    με όλα αυτά που γράφετε …τι να πω…. και τον Χριστό να είχατε απέναντί σας θα τον ξανασταυρώνατε…..

    Μου αρέσει!

    • Για να καταλάβετε τι λέει ο κ. Σ. Ράμφος, δείτε τον ορισμό της «υστερία» που έχει κατασκευάσει για τον εαυτό του και που δεν έχει καμία σχέση με τον ορισμό που δίνει η ψυχολογία, ως υπεύθυνη επιστήμη : πλέον λέγεται «διαταραχή μετατροπής» ανήκουσα στις σωματόμορφες διαταραχές και εμφανίζεται με δραματικό τρόπο, ξαφνικά με εκδηλώσεις παράλυσης, τύφλωσης, σπασμών και άλλων συμπτωμάτων, που παράγονται υποσυνείδητα για να εξυπηρετήσουν αντιστοιχους στόχους του ασθενούς» .
      Τι σχέση έχει λοιπό ο «ορισμός» του φιλόσοφου με αυτόν της ψυχολογίας; Καμία απολύτως. Αλλά, έτσι κατάφερε να σας εντυπωσιάσει με τον κενό του λόγο και τον απόλυτο βερμπαλισμό του.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s