Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (15 3 14)

Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο σχολιάζει την επικαιρότητα ( Κυβερνητικό συνασπισμό, Σύριζα, Ομάδα των 58, Ποτάμι, Ελληνική Δικαιοσύνη ) και αναφέρεται σε σκέψεις του για τις μελλοντικές εξελίξεις του πολιτικού σκηνικού στην  Ελλάδα, σε σχέση με τις δυναμικές του συναισθήματος των Ελλήνων πολιτών-ψηφοφόρων και του πολιτικού σχηματισμού που θα καταφέρει να το εκφράσει ως ιδέα και πράξη επιτρέποντάς του να ηγηθεί.

3.36  Έχει μεγάλη σημασία να είναι κάτι μονοπρόσωπο πάντως στην  Ελλάδα γιατί ας πούμε έναν αριθμό όπως τους 58 δεν τους διακρίνεις έναν άνθρωπο τον καταλαβαίνεις τον διακρίνεις . Υπ αυτήν την έννοια όπως λέτε εσείς επικοινωνιακά είναι πολύ πιο αποδοτικό το ένας με άλλους, παρά το πολλοί χωρίς έναν.

4.20  Η ασάφεια με την συμπάθεια είναι αντιφατικά μεταξύ τους και αλληλοεξουδετερώνονται.

6.13  Η σύνθεση στο ανώτερο επίπεδο ακόμη δεν έχει διατυπωθεί ως κριτήριο με απόλυτη σαφήνεια  αλλά το υποψιάζομαι. Η σύνθεση σε ανώτερο επίπεδο νομίζω ότι πρέπει να είναι και περιμένω να το ακούσω ας πούμε, πρέπει να είναι στην προοπτική της ενσωματώσεως στην Ευρώπη το εσωτερικό ζήτημα, ενώ μέχρι τώρα η Ευρώπη ήταν δεύτερο και το εσωτερικό ζήτημα ήταν απομονωμένο. Εδώ έχουμε ένα διακριτό στοιχείο ένα κριτήριο καινούργιο το οποίο δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα, τα απαλύνει και το γεγονός οτι ας πούμε ο Θεοδωράκης είναι ένας άνθρωπος, χαλαρός, άμεσος, καθημερινός, διευκολύνει την διατύπωση, την διαμόρφωση των συναισθημάτων  που θέλει αυτός ο χώρος γιατί στην πολιτική το παιχνίδι παίζεται από μια στιγμή και ύστερα όχι στις ιδέες αλλά στα συναισθήματα  που υποστηρίζουν τις ιδέες, αν μπορούν.

8.22  Οι παράγοντες που δημιουργούν δημοσκοπική έκρηξη είναι απλοί. Οι παράγοντες είναι ότι όταν ένα σύστημα πολιτικό βρίσκεται σε μια αδυναμία να υποστηρίξει συναισθηματικά την ύπαρξη του, επειδή έχει αποτύχει, επειδή έχει διαψεύσει, επειδή έχει όλα αυτά τα πράγματα, τότε μπλοκάρει τα συναισθήματα των ανθρώπων και των πολιτών, κι έχουν  μια μεγάλη ανάγκη οι πολίτες να απελευθερώσουν το συναισθηματικό τους κόσμο δηλαδή να εμπιστευθούν, γιατί το κρίσιμο σημείο στη σημερινή πολιτική κρίση είναι η έλλειψη  εμπιστοσύνης.

9.53  Το συναίσθημα αρχίζει να απελευθερώνεται, να απεγκλωβίζεται όταν η επαφή μου με τις ιδέες δεν είναι πια επαφή με καθαρό μυαλό, είναι η επαφή μέσα ας πούμε από συμβολισμούς, γιαυτό το λόγο λέμε ότι η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων.

10.16  Το βιβλίο του Κουφοντίνα …προσέφερε στο επίπεδο που συζητάμε μια μεγάλη υπηρεσία, έχουμε για πρώτη φορά μια δημόσια ομολογία  ενός τρομοκράτη του λόγου για τον οποίο έγινε τρομοκράτης. Ποιος είναι ο λόγος; που το λέει ο τίτλος, δεν χρειάζεται να διαβάσεις το βιβλίο, ο τίτλος είναι το σημαντικό. Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη. Δηλαδή πριν ήμουν ένα τίποτα. Δηλαδή πριν, η σχέση μου με τον εαυτό μου ήταν τόσο αρνητική, ώστε μόλις έπιασα μόνο το μπιστόλι απέκτησα εαυτό.

16.05  Πολιτική είναι οι προτεραιότητες. Κάθε κόμμα, κάθε πολιτική ομάδα, η οποία θέλει ας πούμε, που μπορεί να δώσει προτεραιότητες οι οποίες είναι πειστικές κερδίζει έδαφος, δεν λέω εξουσία. Εάν αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα πεδίο για προτεραιότητες, και το πεδίο για προτεραιότητες είναι πάρα πολύ σοβαρό, είναι η σχέση όχι πια της Ελλάδος με την  Ευρώπη, εάν θα παραμείνουμε στην  Ευρώπη η όχι, αλλά εάν η πολιτική μέσα στην Ελλάδα θα χαραχθεί με προοπτική την ενσωματωμένη Ελλάδα στην Ευρώπη. Επειδή αυτό δεν έχει γίνει, γι αυτό το λόγο, οι φόροι ήταν μια επιλογή πιο εύκολη απ τις μεταρρυθμίσεις.

22.32  Οι γυναίκες όπως δείχνουν και οι δικαστίνες μας, είναι και υψηλός παράγοντας ευθύνης σήμερα. Δηλαδή το πιο υπεύθυνο στοιχείο των δημοσίων λειτουργών, χονδρικά μιλώντας, είναι οι γυναίκες αυτή τη στιγμή, γιατί έχουν ακόμη ζωντανό μέσα τους το αίσθημα της ευθύνης της μάνας. Υπ αυτή την έννοια πρέπει κανείς να προσέχει αυτά τα ποιοτικά στοιχεία, και για μένα όλο το πρόβλημα θα εξαρτηθεί από την ειδική προτεραιότητα για πρώτη φορά, να δούμε την  Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, κι όχι να δούμε ως παράσιτο της Ευρώπης την Ελλάδα.

23.45  Πολύ ωραία τα λέτε μπράβο, λέω λοιπόν ακριβώς ότι το πρώτο που είναι λυμένο είναι το εξής, ότι υπό τις σημερινές συνθήκες και με δεδομένο ότι η περιοχή μας είναι ένα ηφαίστειο, από την Ουκρανία έως τη Λιβύη και ως το κέντρο της Μέσης Ανατολής,  κάθε ιδέα εκτός Ευρώπης είναι όχι μόνο ολέθρια, είναι για το Δρομοκαΐτειο. Δεύτερο η ιδέα αυτή που είπα, η Ελλάδα μέσα στην  Ευρώπη έχει να κάνει, όχι μόνο με πρόταση πως, εμείς είμαστε μέσα στην Ευρώπη, αλλά πως η Ευρώπη αναλαμβάνει τις αντιφάσεις της. Πρέπει λοιπόν, εγώ έχω τέτοιες σκέψεις, αλλά φαντάζομαι κι άλλοι, πρέπει λοιπόν με τα διπλά αυτά εφόδια  να πάει, όχι εμείς μόνο απλώς, και η Ευρώπη στη σχέση της, με τους νοτίους οι βόρειοι, με τους αδυνάτους οι δυνατοί,  ώστε να αρθούν οι αντιφάσεις εκείνες που θα της επιτρέψουν να γίνει βιώσιμο, σταθερό και αποτελεσματικό σύστημα. Αυτό θα μεταβάλει το Ποτάμι από κόμμα σε ρεύμα. Τότε θα έχει πολύ ενδιαφέρον η ιστορία.

27.35 Το συναισθηματικό είναι ασυνείδητο, ο λόγος για τον οποίο πάμε στους ψυχιάτρους  είναι ακριβώς διότι το συναίσθημα το οποίο αποφασίζει δεν εκφράζεται με λόγια και με ιδέες, αλλά αποφασίζει , έχει σημασία αυτό.

34.05  Το θέμα είναι ότι στο μέτρο που έχουμε ένα τέτοιο σχήμα, το συναίσθημα  βρίσκει τροφή σε ιδέες. Αν δεν γίνει αυτό, αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια.

11 thoughts on “Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (15 3 14)

  1. Ο «ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ» ΧΤΥΠΗΣΕ ΠΑΛΙ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
    3.36 Έχει μεγάλη σημασία να είναι κάτι μονοπρόσωπο πάντως στην Ελλάδα γιατί ας πούμε έναν αριθμό όπως τους 58 δεν τους διακρίνεις έναν άνθρωπο τον καταλαβαίνεις τον διακρίνεις . Υπ αυτήν την έννοια όπως λέτε εσείς επικοινωνιακά είναι πολύ πιο αποδοτικό το ένας με άλλους, παρά το πολλοί χωρίς έναν.

    Καταλάβατε τίποτα ;;;;

    4.20 Η ασάφεια με την συμπάθεια είναι αντιφατικά μεταξύ τους και αλληλοεξουδετερώνονται.

    Πρώτον δεν είναι απαραίτητο να είναι αντιφατικά μεταξύ τους, γιατί πολλές φορές η ασάφεια είναι συμπαθητική και η σαφήνεια εξαιρετικά αντιπαθής. Αλλά και έτσι να είναι, οι αντιφατικές έννοιες μεταξύ τους δεν αλληλοεξουδετερώνονται αναγκαστικά. Απλά, βρίσκονται σε συνεχή αντίφαση που δεν σημαίνει πως η μία έννοια εξαφανίζει την άλλη απαραίτητα.

    6.13 Η σύνθεση στο ανώτερο επίπεδο ακόμη δεν έχει διατυπωθεί ως κριτήριο με απόλυτη σαφήνεια αλλά το υποψιάζομαι. Η σύνθεση σε ανώτερο επίπεδο νομίζω ότι πρέπει να είναι και περιμένω να το ακούσω ας πούμε, πρέπει να είναι στην προοπτική της ενσωματώσεως στην Ευρώπη το εσωτερικό ζήτημα, ενώ μέχρι τώρα η Ευρώπη ήταν δεύτερο και το εσωτερικό ζήτημα ήταν απομονωμένο. Εδώ έχουμε ένα διακριτό στοιχείο ένα κριτήριο καινούργιο το οποίο δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα, τα απαλύνει και το γεγονός οτι ας πούμε ο Θεοδωράκης είναι ένας άνθρωπος, χαλαρός, άμεσος, καθημερινός, διευκολύνει την διατύπωση, την διαμόρφωση των συναισθημάτων που θέλει αυτός ο χώρος γιατί στην πολιτική το παιχνίδι παίζεται από μια στιγμή και ύστερα όχι στις ιδέες αλλά στα συναισθήματα που υποστηρίζουν τις ιδέες, αν μπορούν.

    Παραβλέποντας τον ασύντακτο και ανάκατο «φιλοσοφικό λόγο» (και γιαυτό ακατανόητο), στεκόμαστε στο γεγονός πως οι ιδέες και τα συναισθήματα βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση μεταξύ τους, με κυρίαρχο στοιχείο βεβαίως τις ιδέες, που δημιουργούν στόχους που έτσι επιλέγονται συναισθήματα. Συνεπώς, πίσω από κάθε συναίσθημα υπάρχει μια ιδέα, που όντως την υποστηρίζει. Στην πολιτική όμως το παιχνίδι παίζεται στις ιδέες και όχι στα συναισθήματα, που είναι τα παράγωγα τους. Αυτό είναι ένα δομικό λάθος σκέψης του «φιλόσοφου».

    8.22 Οι παράγοντες που δημιουργούν δημοσκοπική έκρηξη είναι απλοί. Οι παράγοντες είναι ότι όταν ένα σύστημα πολιτικό βρίσκεται σε μια αδυναμία να υποστηρίξει συναισθηματικά την ύπαρξη του, επειδή έχει αποτύχει, επειδή έχει διαψεύσει, επειδή έχει όλα αυτά τα πράγματα, τότε μπλοκάρει τα συναισθήματα των ανθρώπων και των πολιτών, κι έχουν μια μεγάλη ανάγκη οι πολίτες να απελευθερώσουν το συναισθηματικό τους κόσμο δηλαδή να εμπιστευθούν, γιατί το κρίσιμο σημείο στη σημερινή πολιτική κρίση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης.

    Πώς το πολιτικό σύστημα μπορεί ή δεν μπορεί να υποστηρίξει «συναισθηματικά» την ύπαρξη του είναι κάτι που μόνον ο «φιλόσοφος» το καταλαβαίνει. Το ότι «μπλοκάρει» και τα συναισθήματα των ανθρώπων, είναι μια ιδέα που δεν έχει καμία σχέση με την ψυχολογική αλήθεια που λέει πως τα συναισθήματα δεν μπορούν να «μπλοκαριστούν» αλλά μόνο να «μην εκφραστούν» προς τα έξω. Δεν ξέρω επίσης γιατί ξεχωρίζει τους «ανθρώπους» από τους «πολίτες». Τέλος, σε κάθε πολιτική κρίση υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική.

    9.53 Το συναίσθημα αρχίζει να απελευθερώνεται, να απεγκλωβίζεται όταν η επαφή μου με τις ιδέες δεν είναι πια επαφή με καθαρό μυαλό, είναι η επαφή μέσα ας πούμε από συμβολισμούς, γιαυτό το λόγο λέμε ότι η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων.

    Το ότι η πολιτική δεν έχει καμία σχέση με την διαχείριση των συμβόλων, φαίνεται από το γεγονός πως παράγει νόμους λειτουργίας της κοινωνίας, που βρίσκονται σε άμεση σχέση με την ζωή των ανθρώπων και όχι με ασαφείς και αόριστους συμβολισμούς. Δεν διαχειρίζεται κανένα σύμβολο απολύτως. Διαχειρίζεται μόνο μια πραγματικότητα ανάλογα με την ιδεολογία από την οποία καθοδηγείται.

    10.16 Το βιβλίο του Κουφοντίνα …προσέφερε στο επίπεδο που συζητάμε μια μεγάλη υπηρεσία, έχουμε για πρώτη φορά μια δημόσια ομολογία ενός τρομοκράτη του λόγου για τον οποίο έγινε τρομοκράτης. Ποιος είναι ο λόγος; που το λέει ο τίτλος, δεν χρειάζεται να διαβάσεις το βιβλίο, ο τίτλος είναι το σημαντικό. Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη. Δηλαδή πριν ήμουν ένα τίποτα. Δηλαδή πριν, η σχέση μου με τον εαυτό μου ήταν τόσο αρνητική, ώστε μόλις έπιασα μόνο το μπιστόλι απέκτησα εαυτό.

    Η βαθιά ψυχολογική πλατφόρμα είναι όντως αυτή, αλλά αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Και ο ίδιος ο κ. Ράμφος γεννήθηκε την ημερομηνία που αποφάσισε να πάρει αξία μέσα από την φιλοσοφία.

    16.05 Πολιτική είναι οι προτεραιότητες. Κάθε κόμμα, κάθε πολιτική ομάδα, η οποία θέλει ας πούμε, που μπορεί να δώσει προτεραιότητες οι οποίες είναι πειστικές κερδίζει έδαφος, δεν λέω εξουσία. Εάν αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα πεδίο για προτεραιότητες, και το πεδίο για προτεραιότητες είναι πάρα πολύ σοβαρό, είναι η σχέση όχι πια της Ελλάδος με την Ευρώπη, εάν θα παραμείνουμε στην Ευρώπη η όχι, αλλά εάν η πολιτική μέσα στην Ελλάδα θα χαραχθεί με προοπτική την ενσωματωμένη Ελλάδα στην Ευρώπη. Επειδή αυτό δεν έχει γίνει, γι αυτό το λόγο, οι φόροι ήταν μια επιλογή πιο εύκολη απ τις μεταρρυθμίσεις.

    Η πολιτική βεβαίως και χρησιμοποιεί προτεραιότητες, όπως και κάθε πρακτική λειτουργία. Δεν μπορούμε όμως να πούμε πως ταυτίζεται με αυτές, γιατί η μόνη ταύτιση που κάνει είναι με την ιδεολογία που την καθοδηγεί. Όμως οι φόροι δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική της Ελλάδας σε σχέση με την Ευρώπη, αλλά μόνο με την είσπραξη χρήματος που θα πάει στα δάνεια και στις τράπεζες. Ο κ. Ράμφος το κρύβει αυτό επιμελώς, γιατί είναι θιασώτης της σημερινής κυβέρνησης και της πολιτικής που εφαρμόζει. Με αυτή την έννοια, χάνει και την ιδιότητα του «φιλόσοφου» που ο ρόλος του δεν είναι να κρύβει, αλλά να αποκαλύπτει την αλήθεια.

    22.32 Οι γυναίκες όπως δείχνουν και οι δικαστίνες μας, είναι και υψηλός παράγοντας ευθύνης σήμερα. Δηλαδή το πιο υπεύθυνο στοιχείο των δημοσίων λειτουργών, χονδρικά μιλώντας, είναι οι γυναίκες αυτή τη στιγμή, γιατί έχουν ακόμη ζωντανό μέσα τους το αίσθημα της ευθύνης της μάνας. Υπ αυτή την έννοια πρέπει κανείς να προσέχει αυτά τα ποιοτικά στοιχεία, και για μένα όλο το πρόβλημα θα εξαρτηθεί από την ειδική προτεραιότητα για πρώτη φορά, να δούμε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, κι όχι να δούμε ως παράσιτο της Ευρώπης την Ελλάδα.

    Η ευθύνη της μάνας που έχουν οι γυναίκες, δεν μπορεί να μεταφερθεί μηχανιστικά στον ρόλο τους ως δημόσιες λειτουργοί. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν μιμούνται τα ανδρικά στερεότυπα και λειτουργούν ακριβώς σαν να ήταν άντρες. Άλλωστε όταν μιλούμε φιλοσοφικά, ποτέ δεν μιλάμε «χοντρικά», κάτι που κατά κόρον κάνει ο «φιλόσοφος».

    23.45 Πολύ ωραία τα λέτε μπράβο, λέω λοιπόν ακριβώς ότι το πρώτο που είναι λυμένο είναι το εξής, ότι υπό τις σημερινές συνθήκες και με δεδομένο ότι η περιοχή μας είναι ένα ηφαίστειο, από την Ουκρανία έως τη Λιβύη και ως το κέντρο της Μέσης Ανατολής, κάθε ιδέα εκτός Ευρώπης είναι όχι μόνο ολέθρια, είναι για το Δρομοκαΐτειο. Δεύτερο η ιδέα αυτή που είπα, η Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη έχει να κάνει, όχι μόνο με πρόταση πως, εμείς είμαστε μέσα στην Ευρώπη, αλλά πως η Ευρώπη αναλαμβάνει τις αντιφάσεις της. Πρέπει λοιπόν, εγώ έχω τέτοιες σκέψεις, αλλά φαντάζομαι κι άλλοι, πρέπει λοιπόν με τα διπλά αυτά εφόδια να πάει, όχι εμείς μόνο απλώς, και η Ευρώπη στη σχέση της, με τους νοτίους οι βόρειοι, με τους αδυνάτους οι δυνατοί, ώστε να αρθούν οι αντιφάσεις εκείνες που θα της επιτρέψουν να γίνει βιώσιμο, σταθερό και αποτελεσματικό σύστημα. Αυτό θα μεταβάλει το Ποτάμι από κόμμα σε ρεύμα. Τότε θα έχει πολύ ενδιαφέρον η ιστορία.

    Αλήθεια τι σχέση μπορεί να έχει η ύπαρξη της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη με την ανάληψη των αντιφάσεων της ;;;; Είναι τόσο άσχετο που δεν αντέχει τον παραμικρό σχολιασμό. Οι αντιφάσεις που έχει ως σύστημα η Ευρώπη, προέρχονται από τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης και λειτουργίας που έχει. Το να αρθούν οι αντιφάσεις της, βάζει θέματα όπως: ποιες είναι αυτές, ποιος θα τις διαχειριστεί, προς πια ιδεολογική κατεύθυνση. Άσχετη βεβαίως είναι και η σύνδεση των αντιφάσεων αυτών, με το Ποτάμι και την εξέλιξη του από κόμμα σε ρεύμα. Και κάθονται οι άσχετοι δημοσιογράφοι και τον καμαρώνουν εκστασιασμένοι … Αλλά, όσο υποστηρίζει την κυβέρνηση, τους κάνει ως κανάλι !!!

    27.35 Το συναισθηματικό είναι ασυνείδητο, ο λόγος για τον οποίο πάμε στους ψυχιάτρους είναι ακριβώς διότι το συναίσθημα το οποίο αποφασίζει δεν εκφράζεται με λόγια και με ιδέες, αλλά αποφασίζει , έχει σημασία αυτό.
    Βεβαίως το συναίσθημα δεν αποφασίζει το ίδιο λες και μεταβάλλεται σε άνθρωπο που παίρνει αποφάσεις. Αν εννοεί ο «φιλόσοφος» πως οδηγεί ή επηρεάζει τον άνθρωπο να παίρνει αποφάσεις, αλλάζει το πράγμα. Το ότι είναι «ασυνείδητο» μπορεί μόνον ο ίδιος να το ερμηνεύσει, γιατί δεν υπάρχουν υποσυνείδητα συναισθήματα, αλλά μόνο πεποιθήσεις και ιδέες. Και βεβαίως δεν είναι ο λόγος που προβάλλει, λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι πάνε στον ψυχίατρο. Ούτε ισχύει πως το συναίσθημα δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια και ιδέες, γιατί ο άνθρωπος είναι εκείνος που εκφράζεται και όχι το συναίσθημα. Ούτε βεβαίως το συναίσθημα αποφασίζει. Μπορεί ο άνθρωπος να αποφασίζει μόνο συναισθηματικά, δηλαδή μόνο για να ικανοποιήσει τα συναισθήματα του, αλλά δεν μπορούν αυτά να προσωποποιηθούν και να λειτουργήσουν από μόνα τους. Εδώ ο φιλόσοφος έχει χάσει τελείως επαφή με την έννοια συναίσθημα και κάνει εξαιρετικά εμφανή την άγνοια του για τα ψυχολογικά θέματα.
    34.05 Το θέμα είναι ότι στο μέτρο που έχουμε ένα τέτοιο σχήμα, το συναίσθημα βρίσκει τροφή σε ιδέες. Αν δεν γίνει αυτό, αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια.

    Τι θα πει αλήθεια πως «το συναίσθημα βρίσκει τροφή σε ιδέες» ;;; Τα συναισθήματα παράγονται από ιδέες και δεν τρέφονται από αυτές. Η άγνοια πάλι σε όλο της το μεγαλείο.

    Εύσχημα ο «φιλόσοφος» δεν αναφέρει την πλήρη υποστήριξη που έκανε στην σημερινή κυβέρνηση, σε κατευθυνόμενη ερώτηση των παρουσιαστών.

    Μου αρέσει!

    • Γράφετε 3.36 Καταλάβατε τίποτα ;;;;
      Σας απαντώ:
      Εμείς ναι , καταλάβαμε αυτό ακριβώς που λέει σε αυτό το σημείο ο Κ. Ράμφος, διότι είναι πολύ ξεκάθαρο. Εσείς όμως αφού δεν καταλάβατε την πιό ευκολονόητη από τις τοποθέτησεις του, ήταν πολύ λογικό να μην μπορείτε να αντιληφθείτε τις υπόλοιπες που περιλαμβάνονται στη συζήτηση αυτή και πολλές φορές απαιτούν συνδυαστική λογική. Θα έλεγα δε ότι, μάλλον ήταν άσκοπη σπατάλη χρόνου η προσπάθειά σας να ερμηνεύσετε και να σχολιάσετε θέσεις που αδυνατείτε να κατανοήσετε, και μάλιστα χωρίς τα απαραίτητα λογικά έστω επιχειρήματα, αλλά απλά με δικές σας άστοχες και άσχετες υποθέσεις-ερμηνείες των λεγομένων του.
      Το να μη συμφωνείτε με κάποιες τοποθετήσεις του κ. Ράμφου όπως και με τις όποιες απόψεις του οποιουδήποτε άλλου, είναι δημοκρατικό, θεμιτό αλλά και κατανοητό. Όμως, όπως προκυπτει συνεχώς και εμφανώς από το σύνολο των δικών σας σχολίων, έχετε μια σαφή δυσκολία αφενός στο χειρισμό αλλά και αφετέρου στην ορθή ανάγνωση και κατανόηση της ελληνικής γλώσσας, που συνδυάζεται (για τους γνωρίζοντες) με μια έκδηλη ημιμάθεια σας, δηλαδή με τη μη ολοκληρωμένη αντίληψη-γνώση σας, πάνω σε βασικά θέματα-αντικείμενα επιστημών, όπως Ιστορίας, Πολιτικής Οικονομίας, Κοινωνιολογίας , Λογικής αλλα και σε αυτήν της Ψυχολογίας, στις οποία όμως επικαλείστε την άγνοια του Κ.Ράμφου.
      Συνεπώς , εκείνο το «Καταλάβατε τίποτα ;;;;» στο σχόλιο των 3.36 και εκείνο το «…Δεν ξέρω επίσης γιατί ξεχωρίζει τους «ανθρώπους» από τους «πολίτες»…. » , σε όλο αυτό το παραπάνω άτοπο και άχρωμο δικό σας «μανιφέστο ενάντια στο Στέλιο Ράμφο», είναι ίσως οι πιό ειλικρινές παραδοχές σας προσωπικής άγνοιας και προβληματισμού, αλλά και τάσεις προσέγγισης της αλήθειας. Διαισθάνομαι αλλά και εκτιμώ όμως ότι, η όποια προσπάθεια από μέρους κάποιου της αναλυτικής επεξήγησης των θέσεων του κ Ράμφου στη συζήτηση αυτή, με σκοπό την κατανόηση αυτών από μέρους σας , θα ήταν σαν να προσπαθεί να πείσει κάποιος έναν οπαδό μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που υπολείπεται στο βαθμολογικό πίνακα , ότι για τη θέση της ομάδας του ευθύνεται αυτή η ίδια και οι δικές της αδυναμίες και όχι η «παράγκα» των αντιπάλων ομάδων. Δηλαδή μια ουτοπία.
      Συνοψίζοντας, αν εσείς «δεν καταλάβατε τίποτα», από όσα είπε ο κ Ράμφος, δεν πειράζει. Κάποιοι άλλοι καταλάβαμε.

      Μου αρέσει!

    • Σύμφωνα τη συλλογιστική σας μάλλον προσπαθείτε να «πάρετε αξία» σχολιάζοντας το Ράμφο ενώ ταυτόχρονα ομολογείτε ότι δεν τον καταλαβαίνετε. Όσο για τα «επιχειρήματά» σας, θα ακολουθήσω αυτό που διατυπώνετε αλλά δεν τηρείτε, είναι ανάξια σχολιασμού και δε θα τα σχολιάσω.

      Μου αρέσει!

      • Αγαπητέ φίλε, δεν είπα δεν τον καταλαβαίνω, γιατί αν έχεις παρακολουθήσει τις παρατηρήσεις μου, είναι ουσιαστικές επάνω σε θέσεις του που είναι εκτός παραγματικότητας, κινούνται σε «συμβολικό επίπεδο» όπως συνηθίζει να λέει και είναι κομματικοποιημένες (υπερ της σημερινής κυβέρνησης και του Σαμαρά) κάτι που δεν ταιριάζει σε έναν «φιλόσοφο» όπως αυτάρεσκα θέλειε να αποκαλείται.
        Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα, πρώτον γιατί δεν μιλάει σωστά ελληνικά και δεύτερον γιατί προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο, ενώ λέει μια μπαρούφα.
        Συγνώμη που σου χαλάω την «σούπα» αλλά κάποτε θα πρέπει σε αυτόν τον τόπο να εκθέτουμε εκείνους που προσπαθούν να μας ξεγελάσουν.

        Μου αρέσει!

    • Δε ξέρω αν χαλάς τη σούπα του Γ.Α αλλά οπωσδήποτε εγώ θα συμφωνήσω σε ένα από αυτά που λές, στο 2ο σχόλιό σου στις 16 Απρ, ότι επιτέλους σε αυτό το τόπο πρέπει να εκθέτουμε αυτούς που προσπαθούν ή νομίζουν ότι μπορούν να μας ξεγελάνε κατ’ εξακολούθηση.
      Εσύ βέβαια μας απάλλαξες και από το κόπο αφού φρόντισες και αυτο-εκτέθηκες…..
      Κάνεις μια ολοφάνερη κολοτούμπα εδώ και λές ότι «δεν είπα δεν τον καταλαβαίνω», ενώ έχεις γράψει ξεκάθαρα στο πρώτο σου σχόλιο αρχικά με στόμφο «Καταλάβατε τίποτα ;;;;» και λίγο πιό κάτω «Παραβλέποντας τον ασύντακτο και ανάκατο «φιλοσοφικό λόγο» (και γιαυτό ακατανόητο),…..». Συνεχίζοντα δε τη προσπάθειά σου να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα , επαναλαβάνεις και στο τωρινό σου σχόλιο: «λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα»…
      Εμ αυτό λέμε και οι δύο…. ότι εσύ το λές…….ότι είναι ακαταλαβίστικα… και φυσικά όταν το λές εκπροσωπείς εσένα όχι κάποιον άλλον…..
      Οι δε παρατηρήσεις σου όχι μόνο ουσιαστικές δεν είναι , αλλά όπως απέδειξα και παραπάνω στερούνται επιχειρημάτων και χαρακτηρίζονται σε αρκετά σημεία από ημιμάθεια σε βασικές επιστήμες.
      Επίσης με το να λές έτσι αόριστα και χωρίς επιχειρήματα (το ξανατονίζω και εδώ) ότι ο κ Ράμφος δε μιλάει σωστά ελληνικά , ενώ ταυτόχρονα η δική σου σκέψη, διατύπωση και σύνταξη προτάσεων στην ελληνική γλώσσα , όπως μας την παρουσίασες με τα 2 σου σχόλια εδώ είναι τουλάχιστον για κλάμματα , ξαναεκτίθεσαι.
      Όσο για το ποιός από όλους τελικά λέει μπαρούφες είναι τόσο μα τόσο προφανές, πίστεψέ με…

      Μου αρέσει!

      • Φαίνεται πως χρειάζεται να ξαναλέω τα ίδια και τα ίδια παρόλο που είναι προφανή. Δεν θα με αποτρέψετε όμως από του να τα λέω, ό,τι και να κάνετε. Ξαναλέω λοιπόν, πως στην συγκεκριμένη φράση, είναι τελείως ακατανόητος όχι μόνο για την σύνταξη του, αλλά και για το περιεχόμενο της φράσης. Μην το γενικεύεις όμως αυτό και εσύ και οι όμοιοι σου, γιατί φαίνεται … Αν δεν τον καταλάβαινα γενικώς δεν θα τον σχολίαζα. Όμως προκαλώ τον οποιονδήποτε νομίζει πως μπορεί να περιγράψει τι λέει η συγκεκριμένη φράση, να το κάνει και τότε θα καταλάβω και εγώ.
        Γενικότερα όμως, όποιος μιλάει με “επιχειρήματα” είναι μακριά νυχτωμένος από έναν σοβαρό διάλογο, που βεβαίως δεν γίνεται με επιχειρήματα, αλλά με ιδέες. Αν θες μπορείς να μπεις στην σελίδα μου στο Facebook “Διάλογος με τον Στέλιο Ράμφο” να μάθεις περισσότερα.
        Επίσης, θα ήθελα πολύ να μου εντοπίσεις ποιές φράσεις μου “είναι για κλάματα” για να μάθω και εγώ και να τις διορθώσω. Και δεν φοβάμαι να εκτεθώ, μην προσπαθείς να με προστατεύσεις.
        Τέλος, όντως είναι προφανές “ποιός λέει μπαρούφες” … ξαναδιάβασε το κείμενο σου και σκέψου αν περιέχει έστω και μια χρήσιμη ιδέα για τον διάλογο με τις δικές μου. Μετά .. τα ξαναλέμε .. αν όμως όμως δεν επιστρέψεις με φράσεις μου “για κλάματα” καλύτερα κάτσε στα (κόκκινα τώρα ..) αυγά σου και μην προσπαθείς να πάρεις αξία μέσα από την υποστήριξη ενός “φιλόσοφου” …
        Γκέγκε “βοσκέ λόγγου” ?????

        Μου αρέσει!

      • ΠΡ: «Φαίνεται πως χρειάζεται να ξαναλέω τα ίδια και τα ίδια παρόλο που είναι προφανή. Δεν θα με αποτρέψετε όμως από του να τα λέω, ό,τι και να κάνετε»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις ότι θέλεις. Δυό τρείς απλά σχολιάσαμε τα γραφόμενα στο δικό σου σχόλιο (με το ίδιο δημοκρατικό δικαίωμα που έχεις και εσύ) και φυσικά απ’ ότι βλέπουμε όλοι και ο κάτοχος της ιστοσελίδας φιλοξενεί και τις δικές σου όσο και τις δικές μας. Άρα μη λές ψέματα, γιατί κανένας δε προσπαθεί να σε αποτρέψει. Εκτός αν νοιώθεις εσύ ότι όταν κάποιος δε συμφωνεί με όσα γράφεις ή όσα λές, τότε αυτός επιδιώκει να σε αποτρέψει από το να εκφράζεσαι. Αυτή είναι μια προσωπική σου ανασφάλεια που δεν μπορεί να την επιλύσει κάποιος άλλος (και προσωπικά δεν ενδιαφέρομαι).

        ΠΡ: «Ξαναλέω λοιπόν, πως στην συγκεκριμένη φράση, είναι τελείως ακατανόητος όχι μόνο για την σύνταξη του, αλλά και για το περιεχόμενο της φράσης. Μην το γενικεύεις όμως αυτό και εσύ και οι όμοιοι σου, γιατί φαίνεται … Αν δεν τον καταλάβαινα γενικώς δεν θα τον σχολίαζα»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ1:
        Δεν γενικεύει από εμάς κανένας τίποτα. Εσύ γενικεύεις και λές «όμοιοί σου». Επιπλέον στην ίδια τοποθέτησή σου, στο 2ο σχόλιό σου στον ΓΑ, εσύ παραδέχεσαι μόνος σου (και όχι κάποιος άλλος), ότι γενικά και όχι ειδικά σε μια φράση), ότι δεν τον καταλαβαίνεις και ότι λέει «μπαρούφες»:
        Γράφεις : «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα, πρώτον γιατί δεν μιλάει σωστά ελληνικά και δεύτερον γιατί προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο, ενώ λέει μια μπαρούφα»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ2:
        Αν δε κάνω λάθος στο αρχικό σου σχόλιο δεν καταλαβαίνεις όχι 1 αλλά 10 φράσεις και μάλιστα τις ερμηνεύεις όπως εσύ προσωπικά φαντάζεσαι επειδή δεν μπορείς να τις καταλάβεις!! Παραθέτω και τα σημεία που φωναχτά το δηλώνεις αυτό:
        ………..Παραβλέποντας τον ασύντακτο και ανάκατο «φιλοσοφικό λόγο» (και γιαυτό ακατανόητο),……..
        ………είναι κάτι που μόνον ο «φιλόσοφος» το καταλαβαίνει
        ………. Και κάθονται οι άσχετοι δημοσιογράφοι και τον καμαρώνουν εκστασιασμένοι
        Εδώ ο φιλόσοφος έχει χάσει τελείως επαφή με την έννοια συναίσθημα και κάνει εξαιρετικά εμφανή την άγνοια του για τα ψυχολογικά θέματα
        Τι θα πει αλήθεια πως «το συναίσθημα βρίσκει τροφή σε ιδέες» ;;; Τα συναισθήματα παράγονται από ιδέες και δεν τρέφονται από αυτές. Η άγνοια πάλι σε όλο της το μεγαλείο.

        ΠΡ: «Όμως προκαλώ τον οποιονδήποτε νομίζει πως μπορεί να περιγράψει τι λέει η συγκεκριμένη φράση, να το κάνει και τότε θα καταλάβω και εγώ»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ :
        Η συζήτηση εξελίσεται , και σε ερώτηση του δημοσιογράφου
        «τελειώνει το παλιό; έρχεται το καινούργιο; Είναι έκφραση του καινούργιου η κίνηση αυτή;»,
        ο κ Ράμφος απαντά:
        « Όμως όντως βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου η πίεση για το καινούρηιο λόγο της κρίσεως του καθεστώτος του προηγουμένου κ.λπ, είναι πολύ μεγάλη. Εξού και οι προσπάθειες εδώ και πολύ καιρό για τη διαμόρφωση μιας δυναμικής που θα διαφέρει, από τα σταθερά κόμματα, που για πολύ κόσμο, και όχι αδίκως, έχουν χρεοκοπήσει. Εξού και οι διάφορες προσπάθειες «ο Κοινωνικός Σύνδεσμος, οι 58, το ποτάμι τώρα και όλα αυτά τα πράγματα..»
        όπου επεμβαίνει και προσθέτει ο δημοσιογράφος : «και διάφορες μονοπρόσωπες ΕΠΕ όπως πολύ ωραία είπε το ΒΗΜΑ πρίν δυό Σαββατοκύριακα σαν τίτλο»
        Και συνεχιζει απαντώντας ο κ Ράμφος
        «Έχει μεγάλη σημασία να είναι κάτι μονοπρόσωπο πάντως στην Ελλάδα γιατί ας πούμε έναν αριθμό όπως τους 58 δεν τους διακρίνεις έναν άνθρωπο τον καταλαβαίνεις τον διακρίνεις . Υπ αυτήν την έννοια όπως λέτε εσείς επικοινωνιακά είναι πολύ πιο αποδοτικό το ένας με άλλους, παρά το πολλοί χωρίς έναν.»
        Επεξήγηση:
        Η κίνηση του Ποταμιού έγινε αρχικά γνωστή στο ελληνικό κοινό και διαδόθηκε βασιζόμενη στο όνομα και το πρόσωπο του δημιουργού του, δηλαδή του κ Θεοδωράκη (εξ’ ου και το μονοπρόσωπο). Ο ένας αυτός άνθρωπος είναι πιο εύκολο να τον καταλάβεις τι είναι , τι λέει , τι προσδοκά και πολύ περισσότερο να τον διακρίνεις κατόπιν και σε αυτό που πορεύεται (ειδικά αν μάλιστα είναι και ήδη γνωστός στο κοινό) και κατά συνέπεια είναι πιο εύκολο να κατανοήσεις και να παρακολουθήσεις και τις αντίστοιχες θέσεις-κινήσεις του πολιτικού χώρου που αντιπροσωπεύει (του ποταμιού στην συγκεκριμένη περίπτωση).
        Αντιθέτως σε μια κίνηση , όπως αυτή των 58, δεν υπάρχει ένας μόνο που να «εκπροσωπεί» και να μεταφέρει συνεχώς τις θέσεις – κινήσεις του πολιτικού αυτού χώρου προς τα έξω, αλλά πολλοί. Για το λόγο αυτό, αφενός μπορεί μερικοί από αυτούς να μην είναι και τόσο γνωστοί στο ευρύ κοινό ή ακόμα ακόμα αν είναι αρκετά γνωστοί, το πιό πιθανό θα είναι η εικόνα που θα έχει σχηματίσει ήδη για τον κάθε έναν από αυτούς ο κόσμος να έχει και διαφορετικές πολιτικές εκφάνσεις. Έτσι είναι δύσκολο για το κοινό να αντιληφθεί και να διακρίνει συνεχώς και σταθερά ποιές ακριβώς είναι οι θέσεις του πολιτικού αυτού χώρου με τους πολλούς πολιτικούς εκφραστές.

        ΠΡ: «Γενικότερα όμως, όποιος μιλάει με “επιχειρήματα” είναι μακριά νυχτωμένος από έναν σοβαρό διάλογο, που βεβαίως δεν γίνεται με επιχειρήματα, αλλά με ιδέες»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν σχολιάζεις τις γραφόμενα και τα λεγόμενα κάποιου και θέλεις να τα αντικρούσεις πρέπει να έχεις επιχειρήματα. Τώρα αν στο δικό σου κόσμο και με αυτούς που συναναστρέφεσαι και «διαλογίζεσαι» δεν έχετε ανάγκη απο επιχειρήματα και απλά πείθεσθε η αρκείσθε με το να λέει κάποιος τι δική του ιδέα και με αυτό δύναται να τεκμαίρει λόγο, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Κάτι τέτοιο (δηλαδή λόγο με έλλειψη επιχειρημάτων) συνηθως επιθυμούν όσοι δεν έχουν βαθιά και πραγματικά θεμέλια γνώσεων, πχ πλασιέ κάποιου εμπορεύματος, ή κάποιοι που θέλουν γρήγορα να εξαπατήσουν κάποιους άλλους, ή πολιτικοί που ενδιαφέρονται για την εξουσία, ή κάποιοι που έχουν σκοπό να την «κάνουν μετα ελαφρών αλμάτων» σε περίπτωση που η θέσεις τους αυτές εκπέσουν στην πραγματικότητας της ζωής. Συγνώμη αλλά δεν ανήκω σε αυτούς. Ο κόσμος που μεγάλωσα και οι άνθρωποι που συναναστρέφομαι θέλουνε να υπάρχει ένα γιατί και ένα επειδή στις θέσεις και απόψεις του καθενός, όταν συζητάμε για να τεκμηριώνονται οι θέσεις μας ώστε να μην είναι έρμαιο προσωπικών (πολλές φορές τυχοδιωκτικών) ερμηνειών, αοριστολογιών και τυχαιοτήτων. Το ότι καταντήσανε στην Ελλάδα οι πολλοί να αρκούντε σε λόγια….δε θα με κάνει να αλλάξω αρχές. Κάποιοι πρέπει να αντισταθούμε στην εξαπάτηση και το σκοταδισμό των ντόπιων οικογενειολάγνων και παρτικίστικων λαμογιών που πουλάνε αέρα για να ζούνε σε βάρος αυτών που κοπιάζουν..

        ΠΡ: «Αν θες μπορείς να μπεις στην σελίδα μου στο Facebook “Διάλογος με τον Στέλιο Ράμφο” να μάθεις περισσότερα. Επίσης, θα ήθελα πολύ να μου εντοπίσεις ποιές φράσεις μου “είναι για κλάματα” για να μάθω και εγώ και να τις διορθώσω. Και δεν φοβάμαι να εκτεθώ, μην προσπαθείς να με προστατεύσεις»
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ 1: Απ’ ότι είδες παραπάνω δεν με ενδιαφέρει ο ατεκμηρίωτος λόγος. Για να μη σε αδικήσω όμως, επειδή μου το ζήτησες έκανα μια προσπάθεια να βρώ κάτι σχετικό στο διαδίκτυο με το όνομά που υπογράφεις και το «Διάλογος με τον Στέλιο Ράμφο», αλλα το μόνο που βρήκα ήταν ένας επιχειρηματίας «συμβουλος επιχειρήσεων». Αν είσαι λοιπόν το ίδιο πρόσωπο με αυτό που βρήκα,
        παραξενεύομαι που ζητάς διαδικτυακά συμβουλες – επεξηγήσεις για τα λεγόμενα του κ. Ράμφου από τους άλλους…..και μάλιστα δωρεάν!!!
        Επίσης παραξενεύομαι που δεν έχεις κατανοήσει ότι τα σχόλια δεν είναι προσωπικά για εσένα ή για τον κύριο Ράμφο, αλλά επί των όσων γράφονται από τον καθένα…..σας.
        Αν δεν είσαι ο «συμβουλος επιχειρήσεων», τα παραπάνω δεν ισχύουν.
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ2 (φράσεις που «είναι για κλάματα»): Σιγά μη κάτσω να σου γράψω τι ασυνάρτητες φράσεις και τι ατεκμιρίωτα (που δεν βγαίνουν από τα προηγούμενα γραφόμενα) συμπεράσματα έχεις γράψει. Ένα σου αρκεί:
        «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα, πρώτον γιατί δεν μιλάει σωστά ελληνικά και δεύτερον γιατί προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο, ενώ λέει μια μπαρούφα»

        -Στο πρώτο κομμάτι της αιτιολόγησης σου η κύρια σου πρόταση είναι «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα». Αμα καταλαβαίνεις εσύ τι γράφεις εκεί μπράβο σου. Αλλά και συνεχίζοντας μέχρι το … ελληνικά, ίσως να υποψιάζεται ο καθένας τι θα ήθελες να πείς . Αλλά το τι γράφεις είναι άλλο.
        -Στο δεύτερο κομμάτι της αιτιολόγησης σου (να τη κάνει ο θεός τέτοια) μας λές ότι, δεν καταλαβαίνεις τι λέει ο Ράμφος επειδή μιλάει με ένα τρόπο εντυπωσιασμού …. και τελικά κατά εσένα λέει μπαρούφες. Αυτά είναι ασυναρτησίες και δεν έχουν λογική σχέση μεταξύ τους. Αν έλεγες π.χ «Ο τάδε… προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο» αυτό στέκεται μόνο του. Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν αποδεικνύει ότι δεν καταλαβαίνεις τι λέει ο τάδε..άρα δεν συνδιάζεται με την κυρία σου πρόταση.

        ΠΡ: Μετά .. τα ξαναλέμε .. αν όμως όμως δεν επιστρέψεις με φράσεις μου “για κλάματα” καλύτερα κάτσε στα (κόκκινα τώρα ..) αυγά σου και μην προσπαθείς να πάρεις αξία μέσα από την υποστήριξη ενός“φιλόσοφου” . Γκέγκε “βοσκέ λόγγου” ?????
        ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Να πάρω αξία??? Δεν είμαι καθόλου ανασφαλής πίστεψέ με. Αλλά και πάλι, πως ακριβώς μπορεί να «πάρει αξία» κάποιος που στο διαδίκτυο υπογράφει με ψευδώνυμο και δεν τον ξέρει κανένας; Aλλά και επώνυμος να ήταν κάποιος, πως ακριβώς μπορεί να «πάρει αξία» υποστηρίζοντας ή όχι τα λόγια κάποιου άλλου??
        Αξία παίρνουν οι άνθρωποι μόνο από τα δικά τους λόγια και έργα και όχι από αυτά των άλλων.
        Το Γκέγκε πχ ίσως έχει τη δική του προστιθέμενη αξία (στο δικό σου κόσμο όμως)

        Μου αρέσει!

  2. Μία διόρθωση:
    Ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν είναι άνθρωπος καθημερινός, υποκρίνεται τον καθημερινό άνθρωπο, και σε αυτά τα δύο υπάρχει μεταξύ τους τεράστια διαφορά!… Ένας καθημερινός άνθρωπος δεν έχει για χρόνια εκπομπή σε κανάλι όπως το MEGA, δεν εμφανίζεται ως σούπερμαν, και δεν μεταπηδάει όλως ξαφνικά μέσα στην πολιτική σκηνή προφανώς για να κλέψει ψήφους που θα πήγαιναν αριστερότερα…
    Οι δηλώσεις ότι το κόμμα του είναι αριστερό (www.youtube.com/watch?v=nu_s7D6BEZg#t=50) ενώ αυτός εργαζόταν για χρόνια σε ένα διαπλεκόμενο κανάλι όπως είναι το MEGA είναι τουλάχιστον αστείες για να μην ειπωθεί τίποτα πιο βαρύ….

    Μου αρέσει!

  3. Απάντηση στο τελευταίο σχόλιο του «βοσκού του λόγγου»

    ΠΡ: «Φαίνεται πως χρειάζεται να ξαναλέω τα ίδια και τα ίδια παρόλο που είναι προφανή. Δεν θα με αποτρέψετε όμως από του να τα λέω, ό,τι και να κάνετε»
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις ότι θέλεις. Δυό τρείς απλά σχολιάσαμε τα γραφόμενα στο δικό σου σχόλιο (με το ίδιο δημοκρατικό δικαίωμα που έχεις και εσύ) και φυσικά απ’ ότι βλέπουμε όλοι και ο κάτοχος της ιστοσελίδας φιλοξενεί και τις δικές σου όσο και τις δικές μας. Άρα μη λές ψέματα, γιατί κανένας δε προσπαθεί να σε αποτρέψει. Εκτός αν νοιώθεις εσύ ότι όταν κάποιος δε συμφωνεί με όσα γράφεις ή όσα λές, τότε αυτός επιδιώκει να σε αποτρέψει από το να εκφράζεσαι. Αυτή είναι μια προσωπική σου ανασφάλεια που δεν μπορεί να την επιλύσει κάποιος άλλος (και προσωπικά δεν ενδιαφέρομαι).
    ΠΡ: «Ξαναλέω λοιπόν, πως στην συγκεκριμένη φράση, είναι τελείως ακατανόητος όχι μόνο για την σύνταξη του, αλλά και για το περιεχόμενο της φράσης. Μην το γενικεύεις όμως αυτό και εσύ και οι όμοιοι σου, γιατί φαίνεται … Αν δεν τον καταλάβαινα γενικώς δεν θα τον σχολίαζα»
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ1:
    Δεν γενικεύει από εμάς κανένας τίποτα. Εσύ γενικεύεις και λές «όμοιοί σου». Επιπλέον στην ίδια τοποθέτησή σου, στο 2ο σχόλιό σου στον ΓΑ, εσύ παραδέχεσαι μόνος σου (και όχι κάποιος άλλος), ότι γενικά και όχι ειδικά σε μια φράση), ότι δεν τον καταλαβαίνεις και ότι λέει «μπαρούφες»:
    Γράφεις : «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα, πρώτον γιατί δεν μιλάει σωστά ελληνικά και δεύτερον γιατί προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο, ενώ λέει μια μπαρούφα»

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι γενίκευση όταν λέω «οι όμοιοι σου» γιατί υπάρχουν και έχετε ακριβώς την ίδια στάση απέναντι στον Σ.Ρ. Γενίκευση θα ήταν να πω «όλος ο κόσμος.
    Στην φράση λέω καθαρά «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω ..» επαναλαμβάνω «Αυτά» και όχι όλα.

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ2:
    Αν δε κάνω λάθος στο αρχικό σου σχόλιο δεν καταλαβαίνεις όχι 1 αλλά 10 φράσεις και μάλιστα τις ερμηνεύεις όπως εσύ προσωπικά φαντάζεσαι επειδή δεν μπορείς να τις καταλάβεις!! Παραθέτω και τα σημεία που φωναχτά το δηλώνεις αυτό:
    ………..Παραβλέποντας τον ασύντακτο και ανάκατο «φιλοσοφικό λόγο» (και γιαυτό ακατανόητο),……..
    ………είναι κάτι που μόνον ο «φιλόσοφος» το καταλαβαίνει

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Όντως είναι έτσι … και γιαυτό δεν σχολιάζω όλη το όντως ακαταλαβίστικο κατεβατό, αλλά το σημείο εκείνο που επιμένει σαφώς πως «το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στα συναισθήματα που υποστηρίζουν τις ιδέες, αν μπορούν»

    ………. Και κάθονται οι άσχετοι δημοσιογράφοι και τον καμαρώνουν εκστασιασμένοι
    Εδώ ο φιλόσοφος έχει χάσει τελείως επαφή με την έννοια συναίσθημα και κάνει εξαιρετικά εμφανή την άγνοια του για τα ψυχολογικά θέματα
    Τι θα πει αλήθεια πως «το συναίσθημα βρίσκει τροφή σε ιδέες» ;;; Τα συναισθήματα παράγονται από ιδέες και δεν τρέφονται από αυτές. Η άγνοια πάλι σε όλο της το μεγαλείο.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Να και επεξήγηση αυτών που γράφω. Μήπως εννοεί κάτι άλλο;;; Πες το μου!!! Δεν φαντάζομαι κάτι επειδή δεν μπορώ να καταλάβω. Είπαμε, η φράση αυτή είναι σαφής γιαυτό και την σχολιάζω. Το κατεβατό όμως πριν είναι τελείως ακαταλαβίστικο και γιαυτό δεν έγραψα ούτε λέξη.

    ΠΡ: “Όμως προκαλώ τον οποιονδήποτε νομίζει πως μπορεί να περιγράψει τι λέει η συγκεκριμένη φράση, να το κάνει και τότε θα καταλάβω και εγώ”
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ :
    Ο ένας αυτός άνθρωπος είναι πιο εύκολο να τον καταλάβεις τι είναι , τι λέει , τι προσδοκά και πολύ περισσότερο να τον διακρίνεις κατόπιν και σε αυτό που πορεύεται (ειδικά αν μάλιστα είναι και ήδη γνωστός στο κοινό) και κατά συνέπεια είναι πιο εύκολο να κατανοήσεις και να παρακολουθήσεις και τις αντίστοιχες θέσεις-κινήσεις του πολιτικού χώρου που αντιπροσωπεύει (του ποταμιού στην συγκεκριμένη περίπτωση).
    Αντιθέτως σε μια κίνηση , όπως αυτή των 58, δεν υπάρχει ένας μόνο που να «εκπροσωπεί» και να μεταφέρει συνεχώς τις θέσεις – κινήσεις του πολιτικού αυτού χώρου προς τα έξω, αλλά πολλοί. Για το λόγο αυτό, αφενός μπορεί μερικοί από αυτούς να μην είναι και τόσο γνωστοί στο ευρύ κοινό ή ακόμα ακόμα αν είναι αρκετά γνωστοί, το πιό πιθανό θα είναι η εικόνα που θα έχει σχηματίσει ήδη για τον κάθε έναν από αυτούς ο κόσμος να έχει και διαφορετικές πολιτικές εκφάνσεις. Έτσι είναι δύσκολο για το κοινό να αντιληφθεί και να διακρίνει συνεχώς και σταθερά ποιές ακριβώς είναι οι θέσεις του πολιτικού αυτού χώρου με τους πολλούς πολιτικούς εκφραστές.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Αυτή βεβαίως είναι δική σου ερμηνεία και δεν ξέρω αν έχεις την εξουσιοδότηση να τον ερμηνεύεις. Ωστόσο, ποσώς με ενδιαφέρει. Εσύ κατάλαβες αυτό που γράφεις. Αυτό σημαίνει πως το ίδιο εννοεί και εκείνος; Και πως αποδεικνύεται αυτό; Και από πότε εσύ δηλώνεις ερμηνευτής των λόγων του Σ.Ρ. ??? Εκτός και αν σου την μετέφερε αυτούσια ο ίδιος, γεγονο΄ς που θα έπρεπε να αναφέρεις. Τώρα λοιπόν τι κάνεις; Αποδεικνύεις πως τον έχεις καταλάβει;
    Δεν θα μπω βεβαίως στον πειρασμό να σχολιάσω την εξήγηση σου γιατί εγώ σχολιάζω τον ίδιο τον φιλόσοφο και όχι τους ερμηνευτές του.

    ΠΡ: «Γενικότερα όμως, όποιος μιλάει με “επιχειρήματα” είναι μακριά νυχτωμένος από έναν σοβαρό διάλογο, που βεβαίως δεν γίνεται με επιχειρήματα, αλλά με ιδέες»
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν σχολιάζεις τις γραφόμενα και τα λεγόμενα κάποιου και θέλεις να τα αντικρούσεις πρέπει να έχεις επιχειρήματα. Τώρα αν στο δικό σου κόσμο και με αυτούς που συναναστρέφεσαι και «διαλογίζεσαι» δεν έχετε ανάγκη απο επιχειρήματα και απλά πείθεσθε η αρκείσθε με το να λέει κάποιος τι δική του ιδέα και με αυτό δύναται να τεκμαίρει λόγο, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Κάτι τέτοιο (δηλαδή λόγο με έλλειψη επιχειρημάτων) συνηθως επιθυμούν όσοι δεν έχουν βαθιά και πραγματικά θεμέλια γνώσεων, πχ πλασιέ κάποιου εμπορεύματος, ή κάποιοι που θέλουν γρήγορα να εξαπατήσουν κάποιους άλλους, ή πολιτικοί που ενδιαφέρονται για την εξουσία, ή κάποιοι που έχουν σκοπό να την «κάνουν μετα ελαφρών αλμάτων» σε περίπτωση που η θέσεις τους αυτές εκπέσουν στην πραγματικότητας της ζωής. Συγνώμη αλλά δεν ανήκω σε αυτούς. Ο κόσμος που μεγάλωσα και οι άνθρωποι που συναναστρέφομαι θέλουνε να υπάρχει ένα γιατί και ένα επειδή στις θέσεις και απόψεις του καθενός, όταν συζητάμε για να τεκμηριώνονται οι θέσεις μας ώστε να μην είναι έρμαιο προσωπικών (πολλές φορές τυχοδιωκτικών) ερμηνειών, αοριστολογιών και τυχαιοτήτων. Το ότι καταντήσανε στην Ελλάδα οι πολλοί να αρκούντε σε λόγια….δε θα με κάνει να αλλάξω αρχές. Κάποιοι πρέπει να αντισταθούμε στην εξαπάτηση και το σκοταδισμό των ντόπιων οικογενειολάγνων και παρτικίστικων λαμογιών που πουλάνε αέρα για να ζούνε σε βάρος αυτών που κοπιάζουν..

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Πάλι δεν θα μπω στον πειρασμό να σχολιάσω τις δικές σου ιδέες. Θα αναφερθώ μόνο στο θέμα των «επιχειρημάτων» που περιλαμβάνω και στο δικό μου σχόλιο για να το εξηγήσω λίγο πάρα πάνω με την ελπίδα πως θα το καταλάβεις.
    Η χρήση των επιχειρημάτων στην «συν-ζήτηση» δηλαδή στην αναζήτηση της αλήθειας, δεν έχει καμία θέση, για τον απλούστατο λόγο ότι «κάθε επιχείρημα έχει αντεπιχείρημα» και αυτό εξηγείται από το άλλο σημαντικό γεγονός ότι «κάθε κατάσταση στην ζωή έχει αρνητικά και θετικά στοιχεία» για τον καθένα, έτσι όπως τα βλέπει από την μεριά του. Η ανταλλαγή επιχειρημάτων λοιπόν, δεν είναι παρά η παράθεση των θετικών στοιχείων του συζητητή έναντι των αρνητικών του άλλου και το αντίστροφο. Με αυτό τον τρόπο δεν βγαίνει κανένα απολύτως συμπέρασμα.
    Επίσης, άλλο είναι το «τεκμήριο» και άλλο είναι το επιχείρημα, γιατί το πρώτο βασίζεται σε κάποια γεγονότα ή αξίες ή διαπιστώσεις που είναι «γενικά» αποδεκτές, δηλαδή τελείως συμβατικά αποδεκτές, εκτός από την περίπτωση της επιστημονικής απόδειξης (που και αυτή, για εκείνους που θέλουν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο, είναι αμφισβητούμενη γιατί εξαρτάται από τον επιστήμονα που παρατηρεί και «αποδεικνύει).

    ΠΡ: “Αν θες μπορείς να μπεις στην σελίδα μου στο Facebook “Διάλογος με τον Στέλιο Ράμφο” να μάθεις περισσότερα. Επίσης, θα ήθελα πολύ να μου εντοπίσεις ποιές φράσεις μου “είναι για κλάματα” για να μάθω και εγώ και να τις διορθώσω. Και δεν φοβάμαι να εκτεθώ, μην προσπαθείς να με προστατεύσεις”
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ 1: Απ’ ότι είδες παραπάνω δεν με ενδιαφέρει ο ατεκμηρίωτος λόγος. Για να μη σε αδικήσω όμως, επειδή μου το ζήτησες έκανα μια προσπάθεια να βρώ κάτι σχετικό στο διαδίκτυο με το όνομά που υπογράφεις και το «Διάλογος με τον Στέλιο Ράμφο», αλλα το μόνο που βρήκα ήταν ένας επιχειρηματίας «συμβουλος επιχειρήσεων». Αν είσαι λοιπόν το ίδιο πρόσωπο με αυτό που βρήκα,
    παραξενεύομαι που ζητάς διαδικτυακά συμβουλες – επεξηγήσεις για τα λεγόμενα του κ. Ράμφου από τους άλλους…..και μάλιστα δωρεάν!!!

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Εγώ ζητάω διαδικτυακά συμβουλές-επεξηγήσεις για τα λεγόμενα του κ. Ράμφου από τους άλλους … και μάλιστα δωρεάν!!! ??? Πού το είδες αυτό; Μάλλον κάποιο λάθος θα έχεις κάνει. Για ξαναδές την σελίδα. Άλλωστε πώς είναι να δυνατόν να «ζητάω» συμβουλές και μάλιστα «δωρεάν» ;;; Να «ζητάω κάτι δωρεάν» ;;; Πώς τα συνδυάζεις αυτά τα δύο ;;; Για πες μου !!

    Επίσης παραξενεύομαι που δεν έχεις κατανοήσει ότι τα σχόλια δεν είναι προσωπικά για εσένα ή για τον κύριο Ράμφο, αλλά επί των όσων γράφονται από τον καθένα…..σας.
    Αν δεν είσαι ο «συμβουλος επιχειρήσεων», τα παραπάνω δεν ισχύουν.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Εγώ είμαι αυτός και όπως βλέπεις επώνυμος, όχι όπως εσύ που κρύβεσαι πίσω από ψευδώνυμο !!!! Αλήθεια γιατί ; Μήπως κατά βάθος ντρέπεσαι γιαυτά που γράφεις και δεν θέλεις να εκτεθείς ;; Για πες μας λοιπόν ποιος είσαι να μάθουμε περισσότερα και για σένα !!

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ2 (φράσεις που «είναι για κλάματα»): Σιγά μη κάτσω να σου γράψω τι ασυνάρτητες φράσεις και τι ατεκμιρίωτα (που δεν βγαίνουν από τα προηγούμενα γραφόμενα) συμπεράσματα έχεις γράψει.
    Είπα και εγώ πως θα τολμούσες. Αλλά, ξέρεις όσο τόλμη και να έχεις, όταν δεν υπάρχει τίποτα για να βρεις, εύκολο είναι να το ρίχνεις στο αδιάφορο και στο σνομπίστικο στυλ … «Σιγά μην κάτσω …». Αν έχεις κότσια, κάτσε !!!!

    Ένα σου αρκεί:
    «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα, πρώτον γιατί δεν μιλάει σωστά ελληνικά και δεύτερον γιατί προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο, ενώ λέει μια μπαρούφα»
    -Στο πρώτο κομμάτι της αιτιολόγησης σου η κύρια σου πρόταση είναι «Αυτά που λέω πως δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικα». Αμα καταλαβαίνεις εσύ τι γράφεις εκεί μπράβο σου.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Η πρόταση είναι σαφέστατη και ειλικρινής : Αυτά που λέω πως (εγώ) δεν καταλαβαίνω, είναι ακαταλαβίστικά. Αν «καταλάβαινα» εκείνα που χαρακτηρίζω «ακαταλαβίστικα» όντως θα υπήρχε αντίφαση. Όμως, εδώ λέω ακριβώς αυτό που συμβαίνει. Γιατί κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις ή μήπως η ορμή σου να με διαψεύσεις σε έχει τυφλώσει ;;;

    Αλλά και συνεχίζοντας μέχρι το … ελληνικά, ίσως να υποψιάζεται ο καθένας τι θα ήθελες να πείς . Αλλά το τι γράφεις είναι άλλο.
    -Στο δεύτερο κομμάτι της αιτιολόγησης σου (να τη κάνει ο θεός τέτοια) μας λές ότι, δεν καταλαβαίνεις τι λέει ο Ράμφος επειδή μιλάει με ένα τρόπο εντυπωσιασμού ….

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ Αυτή είναι μια κρίση δική μου και έχω κάθε δικαίωμα να την έχω και να την λέω. Αν νομίζει κανείς πως δεν θέλει να εντυπωσιάσει με τα ακαταλαβίστικά αλλά έχει κάποιον άλλο σκοπό, ας το πει!!
    και τελικά κατά εσένα λέει μπαρούφες.
    Ακριβώς, αυτά που καταλαβαίνω θεωρώ πως είναι μπαρούφες και γιαυτό τα σχολιάζω. Τα άλλα που δεν καταλαβαίνω γιατί για μένα είναι ακαταλαβίστικα, ούτε που τα αγγίζω. Ψέματα ;;;

    Αυτά είναι ασυναρτησίες και δεν έχουν λογική σχέση μεταξύ τους. Αν έλεγες π.χ «Ο τάδε… προσπαθεί να μιλήσει με έναν τρόπο που να σε εντυπωσιάζει και να σε κάνει να νοιώθεις πως λέει κάτι σπουδαίο» αυτό στέκεται μόνο του. Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν αποδεικνύει ότι δεν καταλαβαίνεις τι λέει ο τάδε..άρα δεν συνδιάζεται με την κυρία σου πρόταση.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Τώρα τον αντιγράφεις και τον αντιγράφεις καλά, γιατί είσαι επηρεασμένος από τον τρόπο που μιλάει και γράφει. Δικαίωμα σου να χαρακτηρίζεις «ασυναρτησίες» και να μην βρίσκεις «λογική σχέση μεταξύ τους» εκείνων που γράφω, αλλά αυτό είναι μια γενική κρίση. Επί της ουσίας των ιδεών του φιλόσοφου, ακόμη δεν έχεις πει κουβέντα. Να υποθέσω πως δεν έχεις κάτι να πεις ή μήπως και αυτό εντάσσεται στο «σιγά μην σου πω …».

    ΠΡ: Μετά .. τα ξαναλέμε .. αν όμως όμως δεν επιστρέψεις με φράσεις μου “για κλάματα” καλύτερα κάτσε στα (κόκκινα τώρα ..) αυγά σου και μην προσπαθείς να πάρεις αξία μέσα από την υποστήριξη ενός“φιλόσοφου” . Γκέγκε “βοσκέ λόγγου” ?????

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Να πάρω αξία??? Δεν είμαι καθόλου ανασφαλής πίστεψέ με. Αλλά και πάλι, πως ακριβώς μπορεί να «πάρει αξία» κάποιος που στο διαδίκτυο υπογράφει με ψευδώνυμο και δεν τον ξέρει κανένας; Aλλά και επώνυμος να ήταν κάποιος, πως ακριβώς μπορεί να «πάρει αξία» υποστηρίζοντας ή όχι τα λόγια κάποιου άλλου?? Αξία παίρνουν οι άνθρωποι μόνο από τα δικά τους λόγια και έργα και όχι από αυτά των άλλων.

    ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ : Αφού απορείς να σου εξηγήσω λοιπόν. Κάθε διάσημος και ευρύτερα γνωστός άνθρωπος, δημιουργεί γύρω του μια ομάδα ανθρώπων οι περισσότεροι των οποίων, τον χρησιμοποιούν για να παίρνουν αξία οι ίδιοι. Πώς; Μα με το ότι τον παρακολουθούν, τον θαυμάζουν, τον μελετάνε, γίνονται «μαθητές» του, ακόλουθοι, οπαδοί κλπ. Γιαυτό και τον υποστηρίζουν, ακριβώς όπως υποστηρίζουν τους πολιτικούς, τα κόμματα, τις θρησκείες μέχρι και τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Η πίστη, η αφοσίωση, η εμμονή, η προσκόλληση κλπ. έχει αυτόν τον σκοπό.
    Αν κάποιος δεν έχει τόσες πολλές ανασφάλειες (γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν ως έναν βαθμό), δεν του χρειάζεται να «κολλήσει» κάπου. Στέκεται μόνος του και όπου συμφωνεί, συμφωνεί και όπου διαφωνεί, διαφωνεί. Όπως λες και εσύ, κανονικά, οι άνθρωποι πρέπει να παίρνουν αξία μόνο από ό,τι κάνουν ή λένε οι ίδιοι!!

    Το Γκέγκε πχ ίσως έχει τη δική του προστιθέμενη αξία (στο δικό σου κόσμο όμως)

    ΑΝΤΑΠΆΝΤΗΣΗ : Το «γκέγκε» είναι μια αρβανίτικη έκφραση που σημαίνει «κατάλαβες» και συνήθως συνοδεύεται από το «ή νούκου γκέγκε» που σημαίνει «ή μήπως δεν κατάλαβες» και το έβαλλα για να το συνδέσω με το «γγ» του δικού σου «λόγγου» και με το ότι δηλώνεις «βοσκός». Αλλά, φαίνεται η πολύ και σαφής φιλοσοφία του κ. Σ.Ρ. σε έχει κάνει να χάσεις το χιούμορ σου!

    Μου αρέσει!

    • Γρηγορες και τελευταίες απαντήσεις , γιατί δε θέλω να καταχραστώ άλλο την ιστοσελίδα.
      -Δεν είπα ποτέ, ότι ζητάς στην δική σου ιστοσελίδα συμβουλές-επεξηγήσεις για τα λεγόμενα του κ. Ράμφου από τους άλλους, αλλά εδώ σε αυτή την ιστοσελίδα.
      -Έκανα την επεξήγηση της φράσης που ΕΣΥ ρώτησες εδώ δημόσια «καταλάβατε τίποτα;;;;;;», επειδή το ζήτησες ΕΣΥ λέγοντας «Όμως προκαλώ τον οποιονδήποτε νομίζει πως μπορεί να περιγράψει τι λέει η συγκεκριμένη φράση, να το κάνει και τότε θα καταλάβω και εγώ» …Εγώ λοιπόν καλοπροαίρετα το έκανα αυτό που ζήτησες. Και σου έδωσα την ευκαιρία, τουλάχιστον να το ξανακοιτάξεις. Ακόμα και οι 2 δημοσιογράφοι το κατάλαβαν (ο ένας που άργησε να καταλάβει μετά τη 2η επεξήγηση του Ράμφου λέει «μάλιστα»). Βασικά απ’ ότι βλέπεις μόνο εσύ δεν κατάλαβες τι λέει (που δεν είναι και κάτι φοβερό), αλλά το να το παραδεχτείς είναι φαίνεται ένα προφανές θέμα για εσένα…. Και επειδή υπάρχει έστω και ένας από αυτούς που το κατάλαβαν και στο έγραψε με πολύ απλό τρόπο και αυτό φαίνεται ότι δε βόλευει το σύνολο του φανταστικού κόσμου που έχεις εσύ πλάσει , απαντάς με το εντελώς κωμικό «Αυτή βεβαίως είναι δική σου ερμηνεία και δεν ξέρω αν έχεις την εξουσιοδότηση να τον ερμηνεύεις» προσθέτοντας στη συνέχεια κλπ άλλα παιδικά σχόλια, δήθεν (γιατί και αυτά για κλάμματα είναι) αποπροσανατολιστικού χαρακτήρα.
      Άλλά όπως ακριβώς το προέβλεψα-ανέφερα από το πρώτο μου σχόλιο…
      «Είναι σαν να προσπαθεί να πείσει κάποιος έναν οπαδό μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που υπολείπεται στο βαθμολογικό πίνακα , ότι για τη θέση της ομάδας του ευθύνεται αυτή η ίδια και οι δικές της αδυναμίες και όχι η «παράγκα» των αντιπάλων ομάδων. Δηλαδή μια ουτοπία.»
      Και αυτό γιατί (πάλι η καλη μέρα από το πρωί φαίνεται) έτσι ήταν προφανής η «μη ολοκληρωμένη αντίληψη-γνώση σας, πάνω σε βασικά θέματα-αντικείμενα επιστημών, όπως Ιστορίας, Πολιτικής Οικονομίας, Κοινωνιολογίας , Λογικής αλλα και σε αυτήν της Ψυχολογίας» ,
      που αναγνωρίζεται και μεγαλόφωνα!! τελικά απο εσένα τον ίδιο και από το τελευταίο σου σχόλιο για το πως αντιλαμβάνεσαι την επιστήμη γενικά….
      «εκτός από την περίπτωση της επιστημονικής απόδειξης (που και αυτή, για εκείνους που θέλουν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο, είναι αμφισβητούμενη γιατί εξαρτάται από τον επιστήμονα που παρατηρεί και «αποδεικνύει).»
      Τι να συζητήσω λοιπόν με κάποιον που λέει ότι η επιστημονική απόδειξη είναι αμφισφητούμενη;;;;
      Να κάνουμε εκπαίδευση ενηλίκων? Δε γίνεται , γιατί πρέπει να ξαναγυρίσουμε στα βασικά, αν θυμάμαι καλά κάπου μεταξύ τετάρτης και πέμπτης δημοτικού….
      Και αναρωτιέσαι εσύ αν χρησιμοποιώ ψευδώνυμο επειδή ντρέπομαι απο αυτά που γράφω….. Ναι τρέμω από ντροπή….δε βλέπεις?
      Το ποιός είμαι εγώ δεν έχει καμμία σημασία. Είμαι ένας άνθρωπος σαν όλους. Σημασία έχουν αυτά που γράφω στα σχόλιά μου και όχι το χρώμα, η φυλή μου, το σε ποιά οικογένεια ανήκω ή από που κατάγομαι.
      -Ο κ Ράμφος δε με γνωρίζει ούτε καν με έχει δεί ποτέ του. Και φυσικά δε με έχει επηρεάσει καθόλου στη σκέψη μου και στις θέσεις μου στη ζωή. Απλά κάποια στιγμή πριν μερικά χρόνια τον άκουσα να μιλάει και αντιλήφθηκα ότι επανειλλημένα και συνεχόμενα εκφράζει λογικές θέσεις και απόψεις που πολλές φορές ταυτίζονταν με τις δικές μου (που ήδη είχα δηλαδή). Γι αυτό το λόγο όποτε βρίσκω ευκαιρία ακούω απλά τι έχει να πεί. Τίποτα παραπάνω. Αυτοί που μπορεί να με έχουν βοηθήσει στη διαμόρφωση των αρχών και σκέψεών μου , είναι οι ίδιοι φιλόσοφοι που σπούδασες και εσύ όπως όλοι μας, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας ,ο Αριστοτέλης κλπ.
      Εγώ τελειώνω εδώ. Αν θές συνέχισε μόνος την αυτοεκπαίδευση

      Μου αρέσει!

      • Όπως θα διαπίστωσες ίσως, δέχθηκα πως έχεις την δική σου εξήγηση και είναι σίγουρο πως και άλλοι μπορούν να δώσουν τν δική τους περιγραφή. Εκείνο που ζήτησα όμως εγώ είναι να περιγράψει κάποιος αυτό που εννοεί ο ίδιος ο φιλόσοφος και όχι εκείνος που τον ερμηνεύει.
        Ναι και η κατευθείαν επίθεση εναντίον των γνώσεων μου, που δείχνει το κενό που έχεις εσύ! Το αντιπαρέρχομαι και ο κάθε αναγνώστης ας βγάλει τα συμπεράσματα του.
        Αυτό, είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ανάμεσα στους επιστήμονες που δεν ανήκουν σε κάποιο κατεστημένο. Ήδη εσχάτως το ίδιος ο Higgs (εκείνος που βρήκε το «σωματίδιο του Θεού» όπως το αποκαλούν) δήλωσε πως σήμερα, δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στις «επιστημονικές ανακαλύψεις» κάποιων επιστημόνων, γιατί καθοδηγούνται από οικονομικά και άλλα συμφέροντα. Σου θυμίζω επίσης, την ομάδα εκείνη των επιστημόνων που αμφισβητούν το όλο project “CERN” ως έναν τρόπο εξασφάλισης κονδυλίων … προς κατανάλωση. Τέλος, θα σου δώσω και ένα προσωπικό παράδειγμα. Όταν ρώτησα τον Κώστα Δασκαλάκη (τον διάσημο μαθηματικό που με τον έλληνα καθηγητή του απέδειξε πως το «Δίλλημα του Nash» δεν έχει καμία λύση) αν πριν ξεκινήσουν την διαδικασία απόδειξης είχαν βάλει στόχο να αποδείξουν ακριβώς την ανυπαρξία της λύσης, μου απάντησε με ειλικρίνεια θετικά. Δηλαδή, παραδέχθηκε πως χρησιμοποίησαν τα μαθηματικά με τέτοιον τρόπο, ώστε να πετύχουν τον στόχο που είχαν βάλει από την αρχή!
        Καλή η σχετική προσπάθεια για «αποστασιοποίηση» από τον φιλόσοφο και κατανοητή. Δεν με ενδιαφέρει ποιος είσαι και ανέφερα την ανωνυμία σου γιατί εσύ πρώτος μου την απέδωσες. Εγώ λοιπόν είμαι ανοιχτό βιβλίο. Εσύ, αποφάσισε τι θέλεις να ξέρει ο κόσμος για σένα.
        Και εγώ τελειώνω εδώ για σένα.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s