Ο Στέλιος Ράμφος για το ελληνικό γλωσσικό ζήτημα στην ΕΡΤ 1 (1984).

Επειδή το θέμα των αρχαίων ελληνικών έχει απασχολήσει  τελευταία αναδημοσιεύουμε την τηλεοπτική συζήτηση της ΕΤ1 του 1984 όπου ο Στέλιος Ράμφος αρχίζει τη βελούδινη επανάστασή του για το γλωσσικό ζήτημα.

Mε σύμμαχο στη συζήτηση τον Κο Μπαμπινιώτη καταλήγει:» Δεν υπάρχει θεραπεία χωρίς επιστροφή στη ρίζα και εφ όσον αυτό δεν γίνει, η μόνη λύση που απομένει, Κύριε Κριαρά και Κύριε Σπυρόπουλε, μεταβιβάστε το στο Υπουργείο, είναι το κρυφό σχολειό. … Όταν τα σχολειά πνίγουνε όταν τα σχολειά φιμώνουνε τότε είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε αυτό που συνέβαινε τον καιρό της Tουρκοκρατίας.»

Ο Στέλιος Ράμφος δίνει συνέντευξη στον Γιώργο Καραμπελιά ( Άρδην τεύχος 18 )

Συνέντευξη του Στέλιου Ράμφου στον Γιώργο Καραμπελιά

Συγγραφέας: Συνέντευξη του Στέλιου Ράμφου

Θα επιθυμούσα να αρχίσουμε με μια διαφορά ανάμεσα στα παλιότερα σου κείμενα, των μέσων της δεκαετίας του ’80, π.χ. και στα πλέον πρόσφατα. Στα πα­λιότερα, θα έλεγα ότι υπάρχει μία αρνητική στάση έναντι τής Δύσε­ως. Αντίθετα, στα τελευταία σου κείμενα (έβλεπα τη συνέντευξη σου ατό «Έρουρέμ» πριν δύο χρόνια περίπου), θεωρείς ότι η Δύση είναι ένας βασικά υγιής οργανισμός, σε αντίθεση με την ‘Ελλάδα πού υπο­φέρει από γεροντική ασθένεια. Δη­λαδή πιστεύεις ότι δεν έχει εξαντληθεί το δυτικό υπόδειγμα και ότι απλώς διέρχεται κρίση;

Θα ήθελα να αρχίσω με μία μικρή ιστορία αυτής τής διαφοράς των τοποθετήσεων: Να εκστομίσεις στην Ελλάδα του ’74, τη λέξη «παράδοση» ισοδυναμούσε με πα­ραφροσύνη. Προσωπικώς είχα ήδη αρχίσει από το ’69-70 να μελετώ αυτά τα θέματα. Υπήρχε επείγουσα ανάγκη να αναδειχθεί ο κορμός του προβλήματος πού λέμε «παράδοση» και αν ήταν δυνατόν με τον στερεότερο τρόπο. Αυτό το δουλέψαμε πολλοί μεταξύ τής δε­καετίας ’70-’80 και το αποτέλεσμα ήταν νομίζω θετικό. Όμως, από τη στιγμή πού αναδεικνύονταν η ελ­ληνορθόδοξη παράδοση ετίθετο ένα καινούργιο ερώτημα: Ποιοι ήταν οι λόγοι τής καταρρεύσεως ενός τόσο σημαντικού κόσμου; Και ποίοι είναι οι λόγοι τής αδυ­ναμίας του να προσαρμοσθεί; Οι ίδιοι λόγοι πού το ’89-’90 οδήγη­σαν στην κατάρρευση τής Σοβιετικής Ενώσεως. Αυτό άνοιξε αμέ­σως προοπτική για ένα καινούργιο στάδιο μελέτης, μια καινούργια φάση. Ενώ λοιπόν το πρώτο μέρος της εργασίας μου ήταν η ανάδειξη και η περιγραφή της παραδόσεως μας, το δεύτερο ήταν ο εντοπισμός των εσωτερικών προβλημάτων τα όποια οδήγησαν σε κρίση αυτό τον πολιτισμό και σήμερα σε περιθω­ριοποίηση, εν σχέσει με τον υπό­λοιπο αναπτυγμένο κόσμο. Αυτό το διατύπωσα με σαφήνεια στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου «Πελεκάνοι Ερημικοί» (1991). Εκεί θέτω το ζήτημα τής μεταλλάξεως μιας μεσαιωνικής κοινωνίας προς αυτό πού ονομάζω «εξατομίκευση» και η οποία ακόμη δεν συνετελέσθη. Συνεχίζω προς την κατεύθυνση αυτή και όταν θεωρήσω ότι θα εξαντληθεί, θα προχωρήσω σ’ ένα τρίτο μέρος πού θα είναι η σύνθεση. Δηλαδή η συγκατοίκηση του μύθου και τής τεχνολογίας στο μέλλον.

Συνέχεια

Στέλιος Ράμφος, Καθημερινή της Κυριακής, ένθετο Τέχνες και Γράμματα, σελ.7, 6 Οκτωβρίου 2013.

Η ανασφάλεια οδήγησε στη Χρυσή Αυγή

Η ανασφάλεια οδήγησε στη Χρυσή Αυγή

Ο Στέλιος Ράμφος αναλύει το πολιτισμικό υπόβαθρο του νεοναζιστικού μορφώματος στη σκιά των πρόσφατων εξελίξεων

Συνέντευξη στον Αντώνη Παγκράτη

Οι τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά το κόμμα της Χρυσής Αυγής δείχνουν ότι πρόκειται για υπόθεση η οποία ξεπερνά τις στενά πολιτικές αναλύσεις. Πρόκειται για παραπροϊόν μόνο της οικονομικής κρίσης ή υπάρχουν και επίπεδα βαθύτερα κατανόησης του φαινομένου; Σκεφθήκαμε πως θα έδινε καρπούς για προβληματισμό, σε αυτή την προοπτική, μια συζήτηση με τον συγγραφέα κ. Στέλιο Ράμφο, η οποία και ακολουθεί.

– Γιατί ένας Έλληνας μπορεί να ελκύεται από ένα ακραίο πολιτικό μόρφωμα, όπως η Χρυσή Αυγή;

Συνέχεια