Ο Στέλιος Ράμφος στον ΣΚΑϊ. Κυριακή 22 Μαΐου 2011

– Ο ρόλος και ο προορισμός του κράτους είναι να φροντίζει το γενικό συμφέρον. Ο ρόλος και ο προορισμός της κοινωνίας είναι να αποτελεί πεδίο των επι μέρους συμφερόντων, οικογενειακών, ατομικών, επιχειρηματικών, ταξικών, όπως θέλουμε να τα πούμε.
– Συντεχνιακών,
– Συντεχνιακών, όλα αυτά τα πράγματα. Τι συνέβη λοιπόν; Συνέβη το εξής κατά τη δική μου αντίληψη. Με ένα τρόπο πλάγιο και υποδόριο σιγά-σιγά, κυρίως έτσι μένοντας στην περίοδο της μεταπολιτεύσεως, είχαμε την εξής στρέβλωση η οποία για μένα είναι καθοριστική και της εισόδου στην κρίση και της εξόδου από την κρίση. Με την πίεση της κοινωνίας η οποία εναγκαλίστηκε και χρησιμοποίησε ως πολιορκητικό κριό το σύστημα το πολιτικό, άλλαξε η λειτουργία σιγά-σιγά του κράτους και ετέθη στην υπηρεσία ιδιαιτέρων συμφερόντων. Έχουμε δηλαδή μια στρέβλωση δομική του νομικού καθεστώτος της πολιτείας μας. Σ αυτήν ακριβώς τη στρέβλωση, σ αυτήν ακριβώς τη μετατροπή του κρατικού ας πούμε μηχανισμού και της λειτουργίας του κράτους σε εξυπηρέτηση επί μέρους πια συμφερόντων, οφείλεται πλέον το μέγεθος, η αύξηση ας πούμε, η αχαλίνωτη εξάπλωση του στοιχείου της κρίσεως, η διαφθορά που φθάνει ας πούμε στους υπερθετικούς, τους οποίους τους ξέρουμε, με τα προστατευτικά μέτρα του τύπου 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, και βεβαίως όλη αυτή η ακατάσχετη αιμορραγία η οποία από τους θύλακες των φορολογουμένων επήγαινε στους θύλακες ανθρώπων οι οποίοι τα αξιοποιούσαν ας πούμε διαφορετικά. Θεωρώ ότι η αποκατάσταση της αρχικής ισορροπίας είναι η λύση του προβλήματός μας. Το κράτος και πάλι στην υπηρεσία του γενικού συμφέροντος και του κοινού αγαθού και η κοινωνία να είναι αυτό που είναι.

Ο Στέλιος Ράμφος μιλάει στην Έλλη Στάη και στην εκπομπή NETWEEK της ΝΕΤ (21 2 2012)

-Η αλληλεγγύη ως αντίδοτο είναι το στοιχείο που θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη που είναι η ουσία της κρίσεως.

– Υπάρχει ένα έλλειμμα εμπιστοσύνης λέτε;

– Ναι υπάρχει ένα έλλειμμα εμπιστοσύνης όχι με τη έννοια της καχυποψίας που είναι η συνήθης ελληνική έλλειψη εμπιστοσύνης, » δεν τον ξέρω, δεν είναι κουμπάρος, δεν είναι φίλος φίλου κτλ», αλλά υπάρχει με την έννοια ενός νέου νοήματος, ότι τίποτα δεν έχει τη σταθερότητα που διαθέτει κάτι που έχει νόημα. Τίποτα δεν έχει ένα πραγματικό περιεχόμενο, κι επομένως όλα γίνονται δηλώσεις και κωλοτούμπες σωρηδόν, οι οποίες δεν οδηγούν τον θεατή της ιστορίας σ ένα συμπέρασμα και σε μια αίσθηση ότι θα μπορούσε ο ίδιος να υποβληθεί σε μια θυσία και να κάνει μια προσπάθεια.

… Θα έρθουν οι αλλαγές όταν θα επισημανθεί η αρρώστια πρώτα θα πούμε που είναι η αρρώστια και μετά θα μιλήσουμε για ίαση.

– Ποιός θα είναι ο γιατρός που θα διαπιστώσει τo νόσημα;

– Ο γιατρός και το νόσημα θα διαπιστωθεί από τη σοφία του πόνου. Η σοφία του πόνου θα μας οδηγήσει στη διέξοδο.

– Τα όσα περνάμε δηλαδή;

– Τα όσα περνάμε και είναι τόσο παλιό όσο και ο Αισχύλος.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη σε video

Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλεί στο Βήμα tv με τον Γ.Π. Μαλούχο με θέμα τις εκλογές. (9 4 2012)

Ο Στέλιος Ράμφος στο Βήμα tv συνομιλεί με τον Γ.Π. Μαλούχο για τις επερχόμενες εκλογές.

-Επειδή το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά είναι και εσωτερικά λειτουργικό στη κοινωνία μας και δεν υπάρχει η κατανόηση, και επί πλέον δεν υπάρχει θεσμική δύναμη να επιβάλει τον νόμο, γιατί; γιατί τα λεγόμενα μεγάλα κόμματα είναι ένοχα. Η ενοχή, τους στερεί τη θεσμική δυνατότητα να επιβάλουν τον νόμο. Αυτό είναι τεραστίας σημασίας.
– Και σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι αυτό που καλούνται να επιβάλουν, η λένε ότι επιβάλουν για να σωθεί όπως λένε η χώρα, είναι ένα πράγμα που διαλύει, αυτή είναι η πραγματικότητα, την κοινωνία σε βάθος.
– Βεβαίως και υπ αυτήν τη έννοια δεν μπορεί να είναι κανείς «Μνημονιακός» διότι τα «Mνημόνια» έχουν σωστές ρήτρες για διαρθρωτικές αλλαγές αλλά τα οικονομικά μίγματα είναι πολύ άσχημα μέσα. Επομένως εκείνο που θα χρειαζόταν σήμερα είναι να προχωρήσουμε  σε μια καινούργια ανάμιξη, αλλά με μια εσωτερική συνεννόηση. Η ευθύνη του συστήματος θα ήταν να δεχθεί αυτή τη λύση, επαναδιαπραγματευόμενο στο εσωτερικό  επίπεδο, το μίγμα των οικονομικών πολιτικών.
– Με τον εαυτό του.
– Με τον εαυτό του.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ