Ο Στέλιος Ράμφος στις «Ανιχνεύσεις» ΕΤ 3 ( 10 11 2011 )

Ο Στέλιος Ράμφος σχολιάζει την επικαιρότητα στη εκπομπή του Παντελή Σαββίδη και αναλύει τις αντιστάσεις των ριζωμάτων της κουλτούρας μας οι οποίες εμποδίζουν την ψυχολογική μας ανάπτυξη με αποτέλεσμα να καθιστούν ανέφικτη τη δημιουργία ενός καινούργιου μοντέλου Ανθρώπου αυτό του » Ευρωπαίου Έλληνα Πολίτη » που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος μας για την πραγματική πολιτισμική έξοδό του από την κρίση.

19 thoughts on “Ο Στέλιος Ράμφος στις «Ανιχνεύσεις» ΕΤ 3 ( 10 11 2011 )

  1. Για αλλη μια φορα ο κος Ράμφος ανέλυσε σωστα το οπισθογύρισμα του Ελληνικου Έθνους – Φτυστε τους ανικανους εγωιστές πολιτικους μας αλλα και μην ξεχνατε οτι και μεις είμαστε -λιγοτερο – ηθικα υπευθυνοι και βλακες που αγομαστε απο αυτους. ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ.

    Μου αρέσει!

  2. Όλα τα κακά σε μια χώρα, σε μια κοινωνία πηγάζουν από το αίσθημα εκείνων οι οποίοι δεν αντέχουν να μείνουν ακυβέρνητοι ούτε στιγμή. Έχοντας εθιστεί σε αυτό το αίσθημα ιδιωτικής ασφάλειας, μεταθέτουν την ικανότητα σκέψης και αποφάσεων στην ευθυκρισία των αρχόντων παραιτούμενοι από τη νόηση. Μα φαίνεται ότι τώρα γεννιέται ένα ενδιάθετο αίτημα του συλλογικού ασυνειδήτου ώστε οι αρχούμενοι να πάρουν μέρος στη συζήτηση, έστω για λίγο ή για όσο χρειαστεί μέχρις ότου εξασφαλιστεί η συναισθηματική ισορροπία, με ενεργούμενη την δική τους πια βούληση.

    Μου αρέσει!

  3. Φυσικά οι «πολέμιοι» του κου Ράμφου – με τους οποίους διαφωνώ – θα πούν, η επιπέδωση των εθνικών συναισθημάτων μας – ώστε να βγούμε από την παράνοια – θα μας κάνει εύκολη βορρά του χειμάρρου της παγκοσμιοποίησης. Διαφωνώ – πρέπει να πάψουμε να παίζουμε το παιχνίδι του παιδισμού και της θυματοποίησης (Μπρυκνέρ/ Ο πειρασμός της αθωότητας). Υπάρχουν πολλά στραβά – και μπορώ να μιλήσω ειδικά στον κλαδο των υγειονομικών υπηρεσιών που έιναι η ειδικότης μου και αποτελεί μια απο τις εκφράσεις της πτώσης – και πρέπει να δουλεψουμε σ’αυτά ώστε ο εξωτερικός εχθρός – που κακά τα ψέματα είναι ο ίδιος για όλες τις μικρές χώρες – να μη μας αποτελειώσει.

    Μου αρέσει!

  4. Παρακολουθώντας προσεκτικά ολόκληρη τη συζήτηση των συνομιλητών προσπάθησα να διακρίνω στοιχεία που ένας τηλεθεατής οφείλει να εντοπίσει, διαθέτοντας όσο το δυνατόν καθαρό πνεύμα.
    Αρχικά, πιστεύω πως χρειάζεται να προσέξουμε τα εργαλεία τα οποία ο χρησιμοποιεί ο κ.Ράμφος, ώστε να γίνει κατανοητός και να περάσει μία αίσθηση ομονοίας. Είναι εξαιρετικά διαλλακτικός, ήρεμος, προσεκτικός -και εγώ θα έλεγα ακόμα- και ταπεινός. Αυτά όλα είναι εμφανή μέσα από τις φράσεις: »εγώ προσπαθώντας να το εξηγήσω,όπως εγώ μπορώ να το σκεφτώ -και κυρίως- δε διεκδικώ απόλυτη και μοναδική ορθότητα ερμηνείας(καθώς παίρνει μία πνευματική θέση), από τη δική μου πλευρά, ενώ χρησιμοποιεί συνέχεια λέξεις όπως, νομίζω, θεωρώ,πιστεύω».
    Από αυτή τη στάση είναι απαραίτητο να παραδειγματιστούμε. Το νερό στο κρασί δε πρόκειται ποτέ να μπει, ούτε η σύνθεση να επέλθει αλλά ούτε και το μέτρο (μηδέν άγαν) αν δε χαλιναγωγήσουμε αυτή τη δυσφορία, όπως ο κ.Ράμφος, λέει. Κατά την άποψη μου, σε αυτό το σημείο δίνει τροφή για να σκεφτούμε διεξόδους, να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα οποία είναι »υπέρ» μας, όσα είναι »κατά» μας, με δυνατότητα να αλλάξουν σε »υπέρ», να τα αλλάξουμε και τα »ριζωμένα κατά» να τα αφήσουμε ως έχουν -προς το παρόν(παράδειγμα Κολοκοτρώνη-Καπποδίστρια)-. Μας καλεί να αλλάξουμε κατεύθυνση στο σκεπτικό μας, πιστεύω. Πέρα όμως από την διοχέτευση της δυσφορίας ένιωσα την ανάγκη να διευκρηνίσει στον Έλληνα τηλεθεατή ότι δε θα χαθεί η ταυτότητα του με τη σύνθεση -και όχι τη προσαρμογή- αρκεί να τη προσδιορίσει(βαθύτερη αυτοκατανόηση).
    Ωστόσο, τί άλλο θα μπορούσε να πει ο κ.Ράμφος; σε κάθε εκπομπή ο άνθρωπος υπενθυμίζει την σπουδαίοτητα της ενότητος και της ταυτότητος.

    Ο λόγος που κατέγραψα τα παραπάνω είναι για να διαπιστώσω αν αντιλαμβάνομαι σωστά σε κάποια από τα πολλά που αναφέρθηκε ο κ.Ράμφος. Αν κάπου δεν έχω καταλάβει κάτι ορθά, ας μου διευκρινιστεί.

    Υ.Γ.: Η εκπομπή κλείνει αναφερόμενος ο κ.Ράμφος στο ότι χρειάζεται να αναπτυχθούμε ως άνθρωποι…ως καλύτεροι άνθρωποι. (Στο περίπου θυμάμαι, δεν είμαι βέβαιη)

    Μου αρέσει!

  5. Άκουσα και διάβασα και τη Δήμητρα πιο κάτω. Αν και δεν το συνηθίζω, θα κάνω μια παρατήρηση προς τους αναγνώστες φ’ιλους.

    Ο κος Ράμφος υποτιμά το περιεχόμενο των προτάσεών του με την ουδέτερη και διαλλακτική στάση που επιδεικνύει. Δεν είμαι ακόμα βέβαιος ότι καταννοώ τις προτάσεις του πλήρως αλλά στο βαθμό που το κάνω θεωρώ ότι το όλο πλαίσιό του δεν είναι καθόλου αόριστο και αχρωμάτιστο όπως μπορεί μερικοί να σκεφτούν. Είναι πολύ συγκεκριμένο και μπορούν από αυτό να εξαχθούν όσες εφαρμογές θέλουμε. Επίσης, η πρότασή του δεν στηρίζεται στη μεσοβέζικη «σύνθεση» αντιθέτων πόλων (με ταυτόχρονη διατήρησή τους) αλλά στη διαλεκτική σύνθεση μιας «διπολικής διαταραχής» με τη μορφή της υπέρβασης. Όμως, για να μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να βρεθεί και να κατανοηθεί το βασικό αίτιο (το χαρακτηριστικό) που δημιουργεί την αντίθεση. Παρά τη φιλότιμη προσπάθεια να βρεθεί και να τεκμηριωθεί κάτι τέτοιο μέσω της ιστορικής πραγματικότητας, προσωπικά αμφισβητώ τη μέθοδο αυτή ως την καταλληλότερη. Πιστεύω ότι η ιστορία μπορεί ελάχιστα να μας βοηθήσει στη φάση που βρισκόμαστε και χρειάζονται πιο ριζοσπαστικές προσεγγίσεις (μέλλοντος και όχι παρελθόντος όπως έχει πει και ο κος Ράμφος αλλού). Όσο αυτό δεν προσεγγίζεται αποτελεσματικά, οι εσωτερικές ρήξεις και ο κατακερματισμός είναι αναπόφευκτα.

    Μου αρέσει!

  6. Οσο το μισος απωθειται ως το ριζικο κακο,η αναλυση του κ.Ραμφου ειναι ελλειπεστατη,γιατι κατα την λακανικη ρηση «η αγαπη εκβαλλει στο μισος», δηλ με άλλα λογια μια αναλυση χωρις μαρξιστικη θεωρηση,ειναι καταδικασμενη σε μια φιλελευθερη οπτικη γωνια, η οποια εχει φετιχοποιησει την οικοινομια σε μια νεο-φιλευθερη ψευδοεπιστημονικη μοντελοποιηση της κοινωνιας, Το «ελληνικο προβλημα» ειναι πολιτιτισμικο,αλλάαντεσταμμενο ως αρση των αντιθεσεων του ιδεολογικου μαρξιστικου μοντελου( κι οχι «συν-θεσεων» της φαντασιωσης για μια κοινωνικη αρμονια),ο καπιταλισμος της καταστροφης ως δογμα σοκ
    χτυπαει κρατη -εθνη που ειναι οι συνηθεις υποπτοι…(ΒΛΕΠΕ Ιταλια)

    Μου αρέσει!

  7. ^Ο Σ. Ράμφος θα σου αντέλεγε ότι ψάχνεις εξωτερικούς εχθρούς όταν μιλάς για κακό νεοφιλελευθερισμό. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν τα γέννησε η κακή ελεύθερη αγορά, αλλά υπάρχουν στην Ελλάδα ως νοοτροπία και στάση ζωής εδώ και χιλιάδες χρόνια.

    Μου αρέσει!

  8. «Δογμα σοκ » της Νaomi Κlain διαβαστε το κ μετα συζηταμε….ΟΣΟ για τα «ελληνικα» προβληματα των χιλιαδων χρονων ,ΡΩΣΙΑ ,ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, ΟΙ ΤΙΓΡΕΙς ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΣΙΑΣ ,ΟΥΓΓΑΡΙΑ, ΙΣΛΑΝΔΙΑ ,ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Κ ΟΣΟΝΟΥΠΩ Η ΙΤΑΛΙΑ…ΚΛΠ ΕΧΟΥΝ ΟΛΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ?

    Μου αρέσει!

  9. Σαφέστατα τα λόγια του κ.Ράμφου έχουν συγκεκριμένο νόημα και προκύπτουν αρκετές εφαρμογές, για αυτό και προσπάθησα να κάνω την προηγούμενη ανάλυση γραπτώς και να τη μοιραστώ, ώστε να καταλάβω πως οι γύρω μου μπορούν να το εκλάβουν.

    Ο κ.Ράμφος έχει αναφερθεί σε αυτό το χαρακτηριστικό σε άλλη παλιότερη εκπομπή αν δε κάνω λάθος και αιτιολογεί αυτή την αντίθεση που ζει μέσα μας και μέσα στη κοινωνία τόσα χρόνια. Μπορεί να μην είναι η καταλληλότερη μέθοδος, όμως πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε, ποιοί είμαστε, ποιός ο στόχος, πώς θα το καταφέρουμε και πάει λέγοντας. Διαφορετικά δημιουργούνται τεράστια κενά, καλή ώρα. Μετά οι ριζοσπαστικές προσεγγίσεις ας είναι καλοδεχούμενες.

    Τέλος, είναι κρίμα να υπάρχει κοινός ΚΟΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (να ηρεμήσουμε από όλα αυτά επιτέλους) και να υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσα μας που επιθυμούν (όπως και εμείς εδώ, θέλω να πιστεύω) τη λύση του Ελληνικού προβλήματος και να μη μπορεί να βρεθεί η χρυση τομή. (Προσωπικά αναφέρω ελληνικού προβλήματος, γιατί είμαι στην Ελλάδα. Της Ιταλίας είναι ιτάλικο κ.ο.κ. Ενδιαφερόμαστε ο καθείς για τη χώρα του και μετά έρχονται οι υπόλοιπες. Αυτό ελπίζω ισχύει για όλους μας)

    Έστω ότι,
    δεν υπολογίζουμε παρελθοντικά γεγονότα,
    χρυσές τομές και ισορροπίες..
    …πώς θα ξεφύγουμε από την όλη τωρινή κατάσταση; πώς θα ξεφύγουμε από όλα αυτά που η Naomi Klein αναφέρει; και άλλα πολλά ερωτήματα που σκεφτόμαστε ο καθένας και απορρέουν.

    Μου αρέσει!

  10. @gianpal: πιθανότατα οι χώρες που αναφέρεις να έχουν παρόμοια προβλήματα νοοτροπίας. Σίγουρα πάντως δεν είχαν τα συγκεκριμένα προβλήματα που είχαμε εμείς (χώρα του ευρώ με τόσο αντιπαραγωγική οικονομία) και το ότι υπάρχουν κι άλλοι με προβλήματα δεν αποτελεί δικαιολογία.

    Απλά σου το αναφέρω γιατί δεν αρκεί να στεκόμαστε στη δαιμονοποίηση κάποιων κακών που θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα. Αυτό μπορεί να ισχύει σε κάποιο βαθμό, αλλά αν θέλουμε να τους νικήσουμε, πρέπει πρώτα να νικήσουμε τον κακό εαυτό μας.

    Μου αρέσει!

  11. Εφ’οσον βρισκομαστε σε ενα υπερεθνικο οργανισμο οπως η ΕΕ, δεν υπαρχουν ελληνικα ,ιταλικα κλπ «προβληματα».αλλά προβληματα της ευρωπης των λαων του μοχθου ή
    των τραπεζων ,των αγορων,κι αλλων διαμονων..
    Επισης τα σημαινοντα «αντιπαραγωγικο», «πρεπει», «κακος; εαυτος», » ΚΟΙΝΟΣ στοχος» μηπως χρειαζονται περαιτερω αναλυση. Επιμενω οτι η ποθουμενη κοινωνικη αρμονια ειναι μια φαντασιωσικη εικονα πληροτητας
    και τελος δυο ερωτηματα
    α) τι εννοει ο Μαρξ με τον ορο παραγωγικες δυναμεις?
    β)το Θατσερικο νεοφιλελευθερο δογμα» η κοινωνια δεν υπαρχει, υπαρχει μονο η οικογενεια?» δεν ειναι η περιγραφη του συμπτωματος που ζουμε κ βιωνουμε αυτη την χρονικη στιγμη?τι απανταμε ως κοινωνια (αν οντως υπαρχει)σε αυτα τα παγκοσμοποιημενα προβληματα των αγορων του δiοικουμενου καπιταλισμου(command capitalism)
    Υ/Γ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ το «ΔΟΓΜΑ ΣΟΚ» της Ναομι Κλαιν ….

    Μου αρέσει!

  12. Επαναλαμβάνω: α) το ότι ο σύγχρονος δυτικός κόσμος κινδυνεύει να χάσει τη μεσαία τάξη του λόγω της υπερμεγέθυνσης του πλούτου του μεγάλου κεφαλαίου δεν σχετίζεται με το ότι στην Ελλάδα διορίζαμε εν αφθονία δημοσίους υπαλλήλους, στηριζόμασταν στο έτοιμο χρήμα και όχι στη δική μας εργασία και άλλα πολλά. Είναι δύο ανεξάρτητα γεγονότα αυτά. β) το ότι υπάρχουν τραπεζίτες, χρηματιστές κ.α. που θέλουν να συγκεντρώσουν όλο και μεγαλύτερη δύναμη αποδυναμώνοντας κράτη και θεσμούς όπως η ΕΕ είναι ένα αρκετά πιθανό σενάριο, όμως, πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα; Στρουθοκαμηλίζοντας και ξεχνώντας τα δικά μας λάθη ή βγαίνοντας μπροστά και παίρνοντας μέρος σε όσα γίνονται;

    Εν κατακλείδι, αυτό που λέει ο κ. Ράμφος είναι ότι αν θέλουμε να επιβιώσουμε στον σύγχρονο κόσμο πρέπει να θεραπεύσουμε τις παθογένειές μας, να αποκτήσουμε κράτος και υπεύθυνη κοινωνική συνείδηση και τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να τα βάλουμε με όσους θέλουν να καταστήσουν την Ελλάδα προτεκτοράτο.

    Μου αρέσει!

    • Μόλις είδα τι ισχυρίζεται το δόγμα σοκ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα μπήκε στο στόχαστρο με βάση αυτό το δόγμα, αγαπητέ. Μέσα σε έναν χρόνο μας κατέστησαν αποδιοπομπαίο τράγο και δεν μας έχουν αφήσει κανένα περιθώριο επιλογών, εξ ου και ο πρωτοφανής διορισμός του Παπαδήμου ως πρωθυπουργού.

      Το δικό μας μερίδιο ευθύνης, όμως, είναι ότι εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα για κάτι τέτοιο με τη θλιβερή οικονομική μας κατάσταση. Αν ήμασταν εντάξει στα του οίκου μας, κανένα ΔΝΤ και καμία Μέρκελ δεν θα μας αντιμετώπιζε έτσι. Κατά συνέπεια, προέχει η αυτοκάθαρσή μας μέσω του να κοιταχτούμε απ’ έξω για να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και στη συνέχεια τα βρίσκουμε τα υπόλοιπα.

      Μου αρέσει!

  13. Δήμητρα, δεν εννοούσα εσένα ως μια εκ των όσων πιστεύουν ότι ο Ράμφος γενικολογεί. Το απόσπασμα είναι από την τηλεόραση και εννοούσα πολλούς από τους τηλεθεατές.

    Δυο παρατηρήσεις και κλείνω. Η πρώτη αφορά στην ιστορικότητα. Όταν το «ποιοί είμαστε» συζητείται χαλαρά, τότε ναι, είναι καλό να ξέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερα. Και μάλιστα να μαθαίνουμε και ποιοί είναι και οι άλλοι. Όταν όμως η ιστορία υπεισέρχεται στη φιλοσοφία (και ιδιαίτερα μεθοδολογικά), χρειάζεται νομίζω να είμαστε πολύ πιο αυστηροί. Η δεύτερη αφορά στο ρόλο της φιλοσοφίας. Πιστεύω ότι πρέπει να υπέρκειται των υπολοίπων. Δηλαδή, κάθε επιστήμη δίνει μια οπτική των πραγμάτων που ελάχιστα όμως εξυπηρετεί φιλοσοφικά ερωτήματα και αναζητήσεις. Συνεπώς, κοινωνιολογικές αναφορές (και ταυτόχρονα οικονομικές όπως π.χ. «δόγμα σοκ») θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό όταν προσεγγίζουμε μεγάλα προβλήματα που μας εμπεριέχουν και μας αφορούν. Τέτοιες αναφορές είναι «στενές» στο να μας εξηγήσουν. Τέλος, δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι μας ενδιαφέρει μόνο η λύση ενός προβλήματος. Πιστεύω ότι ο τρόπος είναι εξίσου σημαντικός.

    Μου αρέσει!

    • Περίεργε κάθε άλλο προσωπικά έκλαβα τα λεγόμενα σου, ουσιαστικά απολογήθηκα για την ανάλυση μου.
      Συμφωνώ για το δόγμα σοκ υποστηρίζω το σκεπτικισμό επίσης, για τα υπόλοιπα επέτρεψε να πάρω το χρόνο μου στο καθόλου χαλαρό, αν και υποστηρίζω ότι η χαλαρότητα είναι απαραίτητη -ορισμένες φορές- ώστε να προωθήσουμε και άλλους να σκεφτούν εξίσου εν τω βάθη.

      Σε ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις απαντήσεις σου, μιας και είσαι για λίγες εμφανίσεις(χαριτολογώντας πάντα). Έδωσες μία διαφορετική οπτική στη σκέψη μου από την δίκη σου πλευρά.

      Να είσαι καλά.

      Μου αρέσει!

      • Μιας και γίνεται η κουβέντα, θα ήθελα να διευκρινίσω το εξής. Προσπαθώ να σκεφτώ φιλοσοφικά πάνω σε ζητήματα γι αυτό και παρακολουθώ το Ράμφο (στο διαδίκτυο κυρίως). Έτσι, νομιζω ότι οφείλω να γίνομαι αρκούντως αποκρουστικός και «απαίσιος»! Όμως, πώς μπορώ να κάνω αλλιώς όταν τις περισσότερες φορές συζητάμε ζητήματα ηθικής τα οποία όμως, μπορούν να συζητηθούν έξω από τη φιλοσοφία; Όριζεται η ηθική εκτός αυτής; Αν όχι, τότε πολλά από τα ηθικά ερωτήματα θα πρέπεινα διατυπώνονται πιο εμπεριστατωμένα, νομίζω. Αυτό είναι η γνώμη μου και ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Φυσικά και θα χαρώ να δω οποιαδήποτε άλλη άποψη. Να είστε όλοι καλά.

        Μου αρέσει!

  14. Περίεργος@»Όταν όμως η ιστορία υπεισέρχεται στη φιλοσοφία (και ιδιαίτερα μεθοδολογικά),χρειάζεται νομίζω να είμαστε πολύ πιο αυστηρο»
    -Το «δόγμα σοκ «δεν είναι κοινωνιολογικη ορολογία ειναι ψυχιατρικης εμπνεύσεως ονομασία, οπότε αντιλαμβανομαι ότι μάλλον δεν εχεις υποψη τι αναφέρει το βιβλίο,που ειναι μια μελέτη πολιτικής φιλοσοφίας με δημοσιογραφική έρευνα, επισης οταν η ιστορια συμπλεκεται με την ιστορια(‘η ιστοριογραφια) τότε ναι , η πολιτικη ιδεολογια εχει το πανω χερι(πχ. ο μαρξισμος)
    dk@ ολα τα επιχειρηματα σας ειναι μια συλλογή απο τα σκορπια κομμάτια που ακο’υγονται ως στερεότυπα , κι αυτο υιοθετει ως πρόσχημα ο νεοφιλελευθερισμός μια ψευδοεπιστημονική προσέγγιση όπου κουμαντο(command) κάνουν οι ειδικοί»επιστήμονες» ποιοι , όμως ,ειναι οι κριτές μας για μας κρίνουν κ με ποιά κριτήρια?
    η κριση ειναι ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ,κ χτυπάει τα αδύναμα όργανα του παγκόσμιου οργανισμού(τα χρεη του ευρωπαικου Νότου ειναι η άλλη οψη των κερδών του ευρωπαικου βορρά (πχ. στη Γερμανία οι μισθοί είναι παγωμένοι 10 χρονια).

    ΚΑΙ τέλος δεν θα σχολιάζω αλλο εδώ σε αυτη την ανάρτηση, με τελευταίο αυτο ,ο κ Ράμφος θεώρησε την ιδεολογικοποιηση του μισους ως ριζικό κακό, δηλ «την δυσφορία στον πολιτισμό» παρανοια, απαρνήθηκε δηλ να συ-ζητήσει το μόνο πραγματικό στοιχείο της «κρίσης’ , όλα τα αλλα ειναι μια συζήτηση σε εικονοφαντασιακο επιπεδο, μήπως όμως για να υπάρχει φιλοσοφικός λογισμός δε θα επρεπε(κι οχι πρεπει)να αναλυσει το μονο πραγματικο παθος που ειναι αυτο το μισος(ή ως υπαρξιακή αγωνία θα τολμαγα να υποθέσω)?

    Μου αρέσει!

  15. @gianpal
    Νομίζω ότι η κρίσιμη ερώτηση, κατά Ράμφο, είναι η εξής: πώς το δόγμα σοκ, που ισχυρίζεσαι ότι είναι αλήθεια (- εξ ου και δόγμα, όντως δεν το έχω διαβάσει), εξηγεί ότι εσύ (κι εγώ) δεν θέλουμε να συμβαίνει ό,τι αναφέρεται σε αυτό το δόγμα; Η απάντηση στο ερώτημα μπορεί πρακτικά να φαίνεται τετριμμένη, αλλά φιλοσοφικά δεν είναι. Και μερικά δευτερεύουσας σημασίας ερωτήματα όπως: «πώς συνάγεται ότι το ψυχιατρικό γενικεύεται στην κοινωνία (με απλή αναλογία);», «η χρήση του σοκ στην ιατρική (και στην επίσημη ανάκριση αν θες – συζητήσιμο) δεν γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του συμμετέχοντα και με σκοπό το καλό;». Απαντήσεις μπορέι να δώσει ο καθένας μέσα του.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s