Ο Στ. Ράμφος στο «ΣΚΑΪ (3/3) με την Πόπη Τσαπανίδου Ιούνιος 2011

Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλεί με την Πόπη Τσαπανίδου και αναλύει τα αίτια της κρίσης που ταλανίζει τη Χώρα μας

 

3 thoughts on “Ο Στ. Ράμφος στο «ΣΚΑΪ (3/3) με την Πόπη Τσαπανίδου Ιούνιος 2011

  1. Αν και εκτιμώ τον κύριο Ράμφο θα διαφωνήσω καθέτως με κάποια πράγματα που αναφέρει εδώ. Ιδιαίτερα με αυτό που λέει όταν ότι όταν ο λαός σταματάει το καράβι την Παρασκευή που έρχεται ο τουρίστας είναι σαν να αυτοκτονεί.

    Εδώ κύριε Ράμφο δυστυχώς λέτε κάτι άτοπο. Πως ο λαός αυτοκτονεί όταν θα εμποδίσει τον τουρισμό όταν από τον τουρίστα δεν θα πάρει τίποτα, ή θα πάρει ψίχουλα;

    Ναι, όλοι είμαστε υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση αλλά η ευθύνη και η ενοχή δεν είναι το ίδιο πράγμα. Δεν μας αξίζει καμία τιμωρία που δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι μια ευκαιρία για να διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος. Πως θα έχουμε ευκαιρίες (έστω και ως επίπονες επιπτώσεις των λαθών του παρελθόντος) όταν κάποιοι λίγοι ελέγχουν την κάνουλα παραγωγής χρήματος και δημιουργούν τεχνητές κρίσεις όποτε τους καπνίσει;

    Το μόνο που απομένει τώρα στον Ελληνικό λαό είναι η πολιτική ανυπακοή ώστε να προκαλέσει αλλαγή. Όπως το είπε ο Γκάντι: «Η λειτουργία της πολιτικής ανυπακοής είναι να προκαλέσει ανταπόκριση. Και υπάρχει συνέχεια της πρόκλησης μέχρι να υπάρξει ανταπόκριση ή αλλαγή.»

    Για αυτό ο λαός σταματάει το καράβι την Παρασκευή γιατί δεν έχει τίποτα να χάσει πια και αυτό που επιδιώκει είναι να προκαλέσει κάποια ανταπόκριση ή αλλαγή όταν βρίσκεται κάτω από ένα δικτατορικό καθεστώς.

    Φιλικά, Νίκος

    Μου αρέσει!

    • Κάτι που θα ήθελα να συμπληρώσω εδώ είναι ότι η κύρια ευθύνη όλων μας (ή ας πούμε σχεδόν όλων) ήταν, και είναι, η μη συμμετοχή στα κοινά. Όταν κάθε 4 χρόνια πηγαίναμε να εκλέξουμε την επόμενη μέρα αδιαφορούσαμε γενικώς για το πως λειτουργεί το πολιτικό σύστημα. Και το πολιτικό σύστημα στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο από το πως λειτουργούν τα κοινά.

      Λέγαμε και λέμε ότι στις εκλογές το τάδε κόμμα κέρδισε την εξουσία, ενώ στην ουσία αυτό που αποκαλούμε «εξουσία» δεν είναι τίποτα άλλο από την «διαχείριση των κοινών» και άρα οι κυβερνώντες δεν είναι στην ουσία «εξουσιαστές» αλλά υπάλληλοι του λαού που τους διόρισε, και οι προεκλογικές εκστρατείες είναι η συνέντευξη που δίνουν οι πολιτικοί στον λαό όπως ένας πιθανός μελλοντικός υπάλληλος δίνει στον εργοδότη του. Αλλά γιατί λέμε ότι πήραν την εξουσία; Γιατί απλά θέλουμε να βγάλουμε την ουρά μας απ’έξω και να μην συμμετέχουμε στα κοινά. Αυτή είναι η ευθύνη μας, που τώρα βιώνουμε τις επιπτώσεις αυτής και που πρέπει να αλλάξουμε δημιουργώντας ένα σύστημα διαχείρισης των κοινών της χώρας όπου λαϊκές συνελέυσεις θα γίνονται παντού.

      Φιλικά, Νίκος

      Μου αρέσει!

  2. Συμφωνώ σε πολλά με τον κ. Ράμφο και θεωρώ ότι είναι η μόνη φωνή σύνεσης και λογικής στη χώρα. Ωστόσο, πρόσφατα έχει κάνει κάποιες άστοχες παρατηρήσεις:

    1. Άθελά του, εκφράζει απόψεις που βολεύουν το σύστημα και αυτό γίνεται πιο αντιληπτό όταν εμφανίζεται τρεις φορές σε μία βδομάδα σε καθεστωτικά μέσα (Σκάι, Φλας, Μέγκα). Αυτό που εκφράζει ο κ. Ράμφος στηρίζεται στο να βελτιωθεί το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ και να αποκτήσει ευαισθησίες. Εγώ θα περίμενα να προτείνει τη σύσταση νέων κινημάτων και κομμάτων, αντί να δίνει ελπίδες στα υπάρχοντα σάπια.

    2. Όταν ερωτήθηκε για τον κ. Παπανδρέου από τον Κ. Λάλα είπε ότι είναι «ρέκτης». Συγγνώμη, αλλά οποιαδήποτε φράση αξιολόιγησης σχετικά με τον κ. Γ. Παπανδρέου δεν συνοδεύεται από τις λέξεις κομματοκρατία, αναξιοκρατία και νεποτισμός δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο κ. Παπανδρέου όχι μόνο είναι υπερεκτιμημένος και οι περιβόητες ικανότητές και προθέσεις του αγγίζουν τη σφαίρα της φαντασίας, αλλά είναι από τους στηλοβάτες του ξεπεσμού της χώρας. Συνεπώς, το να ελπίζουμε από τέτοια πρόσωπα να αλλάξουν (τους εαυτούς τους πρώτα) και μετά τη χώρα, δυστυχώς σας κάνει άθελά σας να φαίνεστε τρόχος στο όχημα του συστήματος κ. Ράμφο.

    3. Σχετικά με τον κ. Σαμαρά, ο κ. Ράμφος είπε στον Θ. Λάλα: «τον ενδιαφέρει περισσότερο το κομματικό από το εθνικό συμφέρον». Εγώ δεν θα αρνηθώ ότι ο κ. Σαμαράς είναι κι αυτός παιδί του ίδιου διεφθαρμένου κομματοκρατικού συστήματος, αλλά είναι δυνατόν να λέγεται κάτι τέτοιο τη στιγμή που ο κ. Παπανδρέου έχει δηλώσει προ των εκλογών του ’09 ότι «λεφτά υπάρχουν». Εν κατακλείδι, είναι τραγελαφικό να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε οποιοδήποτε από τα δύο κουτσά άλογα της κομματοκρατίας και θα περίμενα από τον κ. Ράμφο (έχοντας απαιτήσεις από αυτόν λόγω της οξυδέρκειάς του) να είναι λίγο πιο αιχμηρός απέναντι στο πασοκικό κατεστημένο.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s