Ο Στέλιος Ράμφος, στο Ελληνικό «Vice Meets», με τον Θανάση Τρομπούκη (30 10 2014).

Ο Στέλιος Ράμφος, στο Ελληνικό «Vice Meets», με τον Θανάση Τρομπούκη (30 10 2014).

-Δημοσιογράφος: Την πρώτη φορά που μου μίλησαν για τον Στέλιο τον Ράμφο ήταν εκεί στις αρχές του 2000, και τον είχαν χαρακτηρίσει μ έναν τρόπο που μου είχε κάνει τότε εντύπωση, ως έναν από τους τελευταίους Έλληνες φιλόσοφους. Εκείνη την εποχή ο Ράμφος ήταν άγνωστος στην κοινή γνώμη, τον γνώριζε η Ακαδημαϊκή κοινότητα κι όσοι διάβαζαν τα άρθρα του στις εφημερίδες. Ξαφνικά ήρθε η κρίση και μετά το 2008 ο Ράμφος έγινε διάσημο πρόσωπο. Έγινε αναγνωρίσιμο σχεδόν απ όλους. Τι συνέβη, δημοσιογράφοι τον κάλεσαν στις τηλεοπτικές εκπομπές για να του θέσουν ένα ερώτημα. Τι έφταιξε για την ελληνική κρίση; ο Στέλιος ο Ράμφος αυτό που λέει είναι ότι χρησιμοποιούμε κυρίως το συναίσθημα μας κι όχι τη λογική μας, για αυτή την άποψη θέλω να μου πει λίγα πάρα πάνω πράγματα σήμερα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Στέλιος Ράμφος στον ΣΚΑΙ συζητά το ελληνικό παράδοξο σε σχέση με τις επερχόμενες εκλογές (20 1 2015).

Ο Στέλιος Ράμφος στον ΣΚΑΙ συζητά το ελληνικό παράδοξο σε σχέση με τις επερχόμενες εκλογές (20 1 2015).

-Πορτοσάλτες: Πάμε προς τις εκλογές ανάμεσα σε αλήθειες ψέματα και σε μία φαντασίωση για την εξουσία. Είμαστε ενημερωμένοι ως πολίτες;

-Σ.Ράμφος: Νομίζω είμαστε ενημερωμένοι με ένα ορισμένο τρόπο. Μας έχει ενημερώσει το αίσθημα μιας ελπίδας και όχι αυτά τα οποία έχουμε ακούσει. Γιατί συμβαίνει το εξής παράξενο, για πρώτη φορά στις εκλογές, οι ψηφοφόροι μεγάλο μέρος που μπορεί να διαμορφώσει και πλειοψηφία κάποια στιγμή, ψηφίζουν με δεδομένο ότι θα γίνει το αντίθετο απ ότι λένε τα κόμματα, και κυρίως το κόμμα το οποίο προηγείται στις δημοσκοπήσεις,  ο Σύριζα  συγκεκριμένα. Δηλαδή είναι δεδομένο για το εκλογικό σώμα, ότι θα κάνει τούμπα, και είναι δεδομένο σε μεγάλους αριθμούς δημοκοπικούς ότι θα υποχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό έχει μια πρωτοτυπία γιατί για πρώτη φορά  οι ψηφοφόροι θα εξαρτήσουν την ψήφο τους από την πεποίθησή τους ότι λένε ψέματα οι δύο πρωταγωνιστές… Το ενδιαφέρον είναι ότι βασίζουν τη  επιλογή τους  στο ότι λένε ψέματα. Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι λένε ψέματα, η τουλάχιστον ότι είναι τόσο σίγουρο, θα έβαζα ένα 50-50 ας πούμε.

1.42 -Πορτοσάλτες: Θα ήσασταν σίγουρος ότι θα υποχωρήσει η Ευρώπη;

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΤΙ ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΥ ΚΑΡΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (2014)

ΑΝΤΙ ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΥ ΚΑΡΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (2014)

Σε μία από τις διαλέξεις του για τα << Όνειρα >>  ο Στέλιος ο Ράμφος, αναφέρθηκε στο εικονιζόμενο έργο του Rembrandt << The Slaughtered Ox >> για να δείξει πως, ο καλλιτέχνης, με το συγκεκριμένο κόκκινο που χρησιμοποιεί, καταφέρνει, να ταξιδέψει τη ματιά μας μακριά από την αποκρουστική αντικειμενικότητα του θέματος, στον κόσμο του νοήματος και της σημασίας, ως προσωπικής του εκφράσεως και δημιουργίας, μια και η δημιουργία προκύπτει όταν δεν σκεπτόμαστε ένα αντικείμενο αλλά την σκέψη μας για αυτό.

Με τον ίδιο τρόπο, υποστήριξε, ο κάθε άνθρωπος ανά πάσα στιγμή έχει την δυνατότητα, ενεργοποιώντας τον εσωτερικό του εαυτό, να δώσει καινούργιο νόημα στη ζωή του και με τον τρόπο αυτό να αλλάξει τη μοίρα του.

Κοιτάζοντας κατάματα την προτροπή στο μυστήριο της ομορφιάς, εκεί ακριβώς όπου φανερώνεται το αθέατο, εκεί όπου η σημασία θάλλει στο δικό της άχραντο φως, μέσα από τη χρωματική αντίστιξη των λέξεων, προσπάθησα να αφουγκρασθώ αυτή τη νοητή πραγματικότητα στη σύνθεση που ακολουθεί, και την οποία αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας.

Τους συνειρμούς που με οδήγησαν σε αυτή μου την επιλογή αφήνω στην κρίση σας.

Εύχομαι σε όλες και σε όλους αντοχές και δημιουργικότητα.

Με εκτίμηση.

Γιώργος Θαλασσινός.

Rembrandt

Το μηδέν σαν μακρόβιος επιθανάτιος ρόγχος. Αρθρο του Στέλιου Ράμφου στην Καθημερινή 14 12 08.

 Εν όψει των γεγονότων, αναδημοσιεύω το άρθρο του Στέλιου Ράμφου στην Καθημερινή της 14ης Αυγούστου του 2008 πιστεύοντας ότι συμβάλλω στη δυνατότητα συνειδητοποίησης αυτής της διαχρονικής επικαιρότητος που μας διακατέχει ως πνιγηρός πολιτισμικός κὀμπος και μας καταδικάζει σε ένα ασάλευτο παρόν.

Στέλιος Ράμφος.

Από τις στάχτες της Αθήνας και των άλλων πόλεων της χώρας γεννιέται ένα ερώτημα: Πώς τόσος μηδενισμός σήμερα στην «ευρωπαϊκή» Ελλάδα; Θα ήταν εύκολη η απάντησι, εάν η ιστορία ακολουθούσε προκαθωρισμένα σχήματα• δεν ακολουθεί και γι’ αυτό τα γεγονότα αποκτούν διαστάσεις όχι τόσο αφ’ εαυτών, όσο από συνδυασμούς απείρων μικρών λόγων, που συγκυριακά τους προσδίδουν μοναδικότητα. Ολα παίζονται στην δυνατότητα ενεργοποιήσεως υφισταμένων κοινωνικοπολιτισμικών πλαισίων με τρόπο απροσδόκητο, στον τύπο αληθείας που αναδεικνύομε, ώστε να ξεγυμνώσουμε την κρατούσα «αλήθεια» και «λογική». Εξ ου και ενώ τα γεγονότα επιστρέφουν, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Επομένως δεν σκοπεύω να καταθέσω την «γνώμη» ή «άποψί» μου περιγράφοντας τα διατρέξαντα των τελευταίων ημερών• με ενδιαφέρει η σκέψι να διασώζη τον ζητητικό χαρακτήρα και την ενέργεια που θα ευρύνη τον ορίζοντά τους με νέες δυνητικές προοπτικές.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Σ. Ράμφος και ο Χ. Πισσαρίδης συζητούν ΄ΣΤΑ ΑΚΡΑ΄ με την Βίκυ Φλέσσα το ελληνικό παράδοξο. (26 04 13)

Ο Σ. Ράμφος και ο Χ. Πισσαρίδης συζητούν ΄ΣΤΑ ΑΚΡΑ΄ με την Βίκυ Φλέσσα το ελληνικό παράδοξο. (26 04 13)

Στην ολοκλήρωση της παρούσης αναρτήσεως συνέβαλαν αποφασιστικά με την ενεργό και εθελοντική τους συμμετοχή η Τατιάνα Φλούδα (Στενογράφος στη Βουλή των Ελλήνων) η οποία επιμελήθηκε την απομαγνητοφώνηση, και η Δάφνη Λιζάρδου (Καθηγήτρια Αγγλικών) η οποία επιμελήθηκε την μετάφραση, είναι και οι δύο συμμαθήτριές μου από τις διαλέξεις του Στέλιου Ράμφου που γίνονται στο ίδρυμα Θεοχαράκη. Τις ευχαριστώ θερμά και δημοσίως.

The video that follows contains English subtitles.
Voice transcription: Miss Tatiana Flouda.
Translation: Mrs. Dafni Lizardos.

2.50 -Ράμφος: Πάντα δυσκολευόμαστε για τα πράγματα. Άλλωστε δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι αυτό το οποίο σχεδιάζεται εκτελείται με συνέπεια μέχρι τέλους, το όνομα Ευρώπη θα πει, η πλατυπρόσωπη, η μεγαλόματη, άρα αυτό το πλάτος νομίζω ότι αρχίζει και παίρνει σάρκα και οστά όχι με τα πολλά κατακερματισμένα κράτη αλλά με μια πλατύτερη ενότητα η οποία ξεκίνησε ευλόγως. Δηλαδή έπρεπε να αποφευχθεί η επανάληψη ενός τρίτου πολέμου οπότε οι Γάλλοι και οι Γερμανοί να βρουν τρόπο να κατανοηθούν αμοιβαία αυτό το πράγμα φαίνεται ότι πήρε ένα δρόμο, μετά οι ανάγκες της ιστορίας επέβαλαν να γίνει η ένωση αυτή και ένωση οικονομική έτσι πιο σταθερή, βεβαίως η οικονομία δεν αρκεί μόνη της χρειάζεται την πολιτική ένωση και ούτω καθ εξής. Ανεξάρτητα από τα προβλήματα που δημιουργούνται, που αναφύονται κάθε τόσο, ήταν ένα πάρα πολύ σωστό ιστορικό βήμα και θα είναι πολύ άσχημο να διαλυθεί, προσωπικά πιστεύω και αν διαλυθεί με νέους όρους θα ξανασυσταθεί αμέσως… αλλά έχει και μεγάλη σημασία και για μας, έχει μεγάλη σημασία για όλες εκείνες τις χώρες οι οποίες μέσα στην ιστορία τους δεν πρόλαβαν να περάσουν από ένα προνεωτερικό στάδιο της υπάρξεώς τους σε ένα νεωτερικό. Εμείς, η Κύπρος, η Ισπανία, ενδεχομένως η Πορτογαλία. Είναι μια καλή ευκαιρία να διαμορφωθεί ένα πεδίο ευρύτερο ενός ιστορικού ρυθμού ώστε αυτό που δεν έγινε και που ενδεχομένως με τις αντιστάσεις των κοινωνιών και των λαών θ αργούσε πολύ να γίνει η θα γινόταν με τρόπο ιδιόρρυθμο, να μπορέσει να συντελεστεί. Δηλαδή είναι διπλή η ευκαιρία δεν είναι μόνο η ασφάλεια στη μεγάλη αγκαλιά που είναι σπουδαίο είναι και η επιτάχυνση ιστορικών βημάτων που αναβάλλονταν μέχρι τώρα επειδή ακριβώς οι εσωτερικές αντιστάσεις ήταν πολύ ισχυρές.

Συνέχεια ανάγνωσης

Μπορούμε να μας εμπιστευθούμε; Ο Στέλιος Ράμφος στο TEDx Academy 3 Οκτωβρίου 2014.

0.32 Στέλιος Ράμφος: Να δούμε λοιπόν για την νοοτροπία. Συνδέεται με την νοοτροπία κάτι το οποίο έχω βάλει σαν τίτλο της ομιλίας. Λέω «Μια διαχρονική επικαιρότητα». Τι είναι η διαχρονική επικαιρότητα; Είναι οι διάφορες φαγωμάρες και διαιρέσεις με τις οποίες ζούμε εμείς ζούσαν και οι πρόγονοι και δεν αποκλείεται να ζουν και οι επίγονοι.

1.54 Στέλιος Ράμφος: Αυτή την ματαίωση ( προς ένα μέλλον ) την αιμοδοτεί ένα δηλητηριώδες συναίσθημα το οποίο θα με απασχολήσει σήμερα και αυτό το δηλητηριώδες συναίσθημα είναι η καχυποψία η ελληνική…. Η δυσπιστία πηγαίνει με ένα εγκλωβισμό πολιτισμικό θα λέγαμε σε τυπικές συμβάσεις ταυτότητος δηλαδή, συγγένειες, εντοπιότητες, θρησκευτικές αντιλήψεις κ.ο.κ. είναι δηλαδή η δυσπιστία μια αρνητική μορφή πίστεως. Αντίθετα μια θετική μορφή πίστεως είναι η εμπιστοσύνη. Η οποία εμπιστοσύνη είναι ένα συναίσθημα εκτός συμβατικού τύπου ταυτότητος, σού χω εμπιστοσύνη όχι υποχρεωτικά επειδή είσαι ξάδερφος αλλά επειδή μ αρέσεις κιόλας, επειδή είσαι άξιος, επειδή μου φαίνεται ότι τα καταφέρνεις σε κάτι κ.τ.λ. Εννοείται ότι εμπιστοσύνη και δυσπιστία πατάνε στη πίστη η οποία είναι μια πνευματική παράδοση σε βεβαιότητες.
Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (1 06 14)

Ο Στέλιος Ράμφος στο MEGA Σαββατοκύριακο (1 06 14)

Ο Στέλιος Ράμφος προσκεκλημένος στην εκπομπή Μega Σαββατοκύριακο αναλύει με τον τρόπο του τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών.

 

10.24 Ράμφος: …Ποιο είναι τo κρίσιμο πρόβλημα στην περίπτωση εδώ. Στην περίπτωση εδώ και σ αυτό διαφέρει κάπως από το 81 ότι εδώ έχουμε μία πολιτική κίνηση η οποία συνθηματολογεί με όρους επιθυμίας χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη την πραγματικότητα. Δηλαδή τι θέλω να πω. Λέει ( Ο Σύριζα ) θα διαπραγματευτώ πολύ σκληρά το χρέος και δεν πρόκειται να φύγω από την Ευρώπη, και του λέει ο άλλος, κι αν πούνε όχι αυτοί τι θα κάνεις; Και λέει: η θα φύγω, η δεν λέει, η δεν ξέρει τι λέει. Δηλαδή θέλω να πω, η δυσκολία αυτού του κόμματος, και αυτό ζητάνε οι ψηφοφόροι να αποσαφηνίσει, έγκειται στο γεγονός ότι δεν έχει ισορροπία μεταξύ επιθυμιών, συνθημάτων και πραγματικοτήτων, όταν αυτό συμβεί θα πάρει την εξουσία.

11.46 Ράμφος: Προχθές είδαμε κάτι ενδιαφέρον, τι είδαμε; είδαμε την ομάδα των παιδιών της Νομικής Σχολής να κερδίζει στη Βέρνη το Harvard, δεν ξέρω αν το είδατε, και τι είδαμε; και κάτι άλλο, ότι όλοι μετά δήλωσαν ότι πάνε στο εξωτερικό για σπουδές. Αυτό είναι το Ελληνικό πρόβλημα. Η ευφυΐα και ικανότητα ενός λαού και το μέλλον του εκτός Ελλάδος.

Δημοσιογράφος : Όταν τα νέα τα παιδιά είναι πολίτες του κόσμου τι σημασία έχει αν πηγαίνουν στο εξωτερικό η αν μένουν εδώ;

Συνέχεια ανάγνωσης