Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Ο Στέλιος Ράμφος συνεχίζοντας το εκπαιδευτικό του έργο αναλύει και σχολιάζει τον μύθο του Γύγη στην 4η διάλεξη της “Πολιτείας του Πλάτωνος” στο ίδρυμα Θεοχαράκη.

Ο Στέλιος Ράμφος με την ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα “Time out. Η Ελληνική αίσθηση του χρόνου” προσπαθεί να αναλύσει τους λόγους που κρατούν κατά την γνώμη του την Ελλάδα εκτός ιστορικότητος, μέσα από την αίσθηση που έχουμε ως λαός για τον χρόνο. Το υλικό της λήψης, μετά από σχετική άδεια του ΜΕΓΑΡΟΝ PLUS ( Κα Δαβάκη) μας προσεφέρθει ευγενώς από το Ίδρυμα Μποδοσάκη ( www.blod.gr ) μέσω του κυρίου Μάνου Ευστρατιάδη. Ευχαριστούμε  αμφοτέρους.

Ο Στέλιος Ράμφος με την ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής με θέμα  ” Time out. Η Ελληνική αίσθηση του χρόνου ” θα προσπαθήσει να αναλύσει τους λόγους που κρατούν κατά την γνώμη του την Ελλάδα εκτός ιστορικότητος, μέσα από την αίσθηση που έχουμε ως λαός για τον χρόνο.

 

 

 

 

 

 

Η τελευταία, από ένα κύκλο 15 δίωρων διαλέξεων για την “Περί  Αιώνος και Χρόνου” πραγματεία του Πλωτίνου στο ίδρυμα Θεοχαράκη με την οποία ο Στέλιος Ράμφος κλείνει τη ενότητα του Πλωτίνου και ανοίγει αυτήν του Πλάτωνος με την Πολιτεία την οποία θα παρουσιάσει σε 30 δίωρες διαλέξεις αρχίζοντας από την Τετάρτη  1  1  2012.

Ο Στέλιος Ράμφος συζητά με την Κατερίνα Ζαχαροπούλου την επίπτωση της κατάρρευσης των αξιών της εποχής μας ως αντανάκλαση στην Μοντέρνα Τέχνη και προβληματίζεται μαζί της για την εποχή των εικόνων που θα ακολουθήσουν.

 

Πριν αρκετά χρόνια σε μια εκδρομή στους Δελφούς που διοργανώθηκε από τα άτομα που παρακολουθούν τις διαλέξεις του, ο Στέλιος Ράμφος είχε τη ευκαιρία να αναλύσει αισθητικά και φιλοσοφικά  το έργο του Γεράσιμου Σκλάβου “Το Δελφικό Φώς”.

 

 

Ο Στέλιος Ράμφος συνομιλεί με τους Τάκη Θεοδωρόπουλο και Χαρίδημο Τσούκα γύρω από το βιβλίο του για τον Heidegger  “Υπάρχεις σαν Μοίρα”  από τις εκδόσεις  Αρμός οι οποίες σε συνεργασία με τον βιβλιοπωλείο Ιανός οργάνωσαν τη συζήτηση στο πατάρι του.

 

www.tovima.gr

Ολες οι προσεγγίσεις της «δηµοσιονοµικής» µας κρίσεως υπογραµµίζουν τον αρνητικό παράγοντα της ελληνικής νοοτροπίας, αλλά δεν προχωρούν. Μου θυµίζουν τον λόγο του Αυγουστίνου για τον χρόνο: Βιώνουν το πρόβληµα, όµως δεν µπορούν να το εξηγήσουν. Η κρίση που ζούµε έχει οικονοµικοπολιτική επιφάνεια και πνευµατικό βάθος. Το κατανοούν πλέον πολλοί. Αν ήταν απλώς οικονοµικοπολιτική θα περιοριζόταν σε ιδιοτελείς επιλογές ενός ανίκανου και διεφθαρµένου πολιτικού συστήµατος και σε οργανωτικά του προβλήµατα. ∆εν θα είχαµε κράτος πελατειακών σχέσεων και κοινωνία κυριαρχίας δεσµών συγγενείας, εντοπιότητος και συντεχνιακών συµφερόντων. Οι τελευταίοι αποτυπώνουν τα προνεωτερικά θεµέλια του πολιτικού µας συστήµατος και συντηρούν ένα παιδισµό συναισθηµατικής υπερβολής και µειωµένης κριτικής δυνάµεως, που αναπαράγει µία µερικώτατη συλλογική και ατοµική συνείδησι. Εάν στα πνευµατικά ζητήµατα είναι µέρος της λύσεως η κατανόησί τους, εν προκειµένω βοηθεί την κατανόησι η συνεκτίµησι των ιστορικών δεδοµένων.

Ενας μεσαιωνικός θεσμός

Η υπονόµευσι της πολιτικής κοινωνίας αρχίζει µε την επανάστασι του ‘21 και παίρνει την µορφή εµφύλιας συγκρούσεως µεταξύ των οπλαρχηγών και των Φαναριωτών:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Αναλύοντας το ως άνω μνημειώδες έργο του Πλωτίνου ο Στέλιος Ράμφος εστιάζει στη δυναμική του, η οποία κατά την γνώμη του αγγίζει την εποχή μας, υπό την έννοια ότι “Ο χρόνος επιτελεί ένα έργο πολύ σημαντικότερο από το μετρητικό. Τρέπει η μπορεί να τρέψει τη φυσική συνθήκη σε πολιτισμό, εντάσσοντάς την στους σκοπούς του ανθρώπου”.

Παλαιότερα άρθρα »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 464 other followers